Portugal 2010

De voorbereiding

Reeds van begin januari heb ik op de site van Brussels Airlines een goedkope vlucht geboekt naar Lissabon, voor iets meer dan 200€ vliegen we heen en terug naar Portugal. Het wordt een combinatie van een stedentrip met aansluitend een kleine rondreis om te eindigen aan de kust met een paar dagen strand vakantie. We zijn ondertussen halverwege augustus en van voorbereiding op de reis is nog niet veel in huis gekomen, te veel ander werk. De hotels, de huurwagen en de te bezoeken plaatsen liggen wel al min of meer een tijdje vast, maar een echt programma heb ik nog niet uitgewerkt, we zien wel waar we uitkomen.

  • Vertrek zondag 5 september 9u50 aankomst Lissabon 11u45   SN3815
  • Retour zaterdag 18 september 9u05 aankomst Brussel 12u50  SN3814

.

Zondag  5 september   Brussel – Lissabon

Deze morgen reeds vroeg wakker en niet zo goed geslapen, rond 6u30 staat Wendy al aan de deur om ons naar Zaventem te brengen. Het is uitermate kalm op de weg, eens we de hoofdstad naderen komt het wat drukker en veel wagens met fietsen, die heel waarschijnlijk naar De Gordel trekken. Nu we zijn ruim op tijd voor onze vlucht en die vertrekt stipt om 9u50. Na zo’n 2u30 vliegen landen we in Lissabon. Met de Aero Bus staan we na een kleine 20 minuten aan ons hotel. Een mooi hotel in een rustige buurt en toch niet zo ver van het oude centrum. We gaan ons eerst wat opfrissen om daarna de stad in te trekken, het is ondertussen al bijna twee uur en tijd om eerst iets te eten. We kunnen er weer tegenaan, we volgen een uitgestippelde wandelroute uit het boekje “100% Lissabon” en komen uit bij de weg die de  “Elevador da Gloria” aflegt.

Elevador da Gloria

Een ritje in dit 19 eeuwse monument is een belevenis op zich. Naar het schijnt liep deze lift vroeger op stoom. De rit is heel kort , zo’n drie minuten maar ze  bespaart u toch een hoop energie. De Igreja Sao Roque is onze eerste kerk die we bezoeken in Portugal, en ik denk wel dat er nog menige zullen volgen. Hier in Lissabon noemen ze de kerk het pronkstuk van de stad. Door de zeer onopvallende buitenkant zou je absoluut niet verwachten dat het interieur  zo mooi is.

Miradouro Sao Pedro deAlcantara

Via het uitzichtpunt “Miradouro Sao Pedro deAlcantara”, volgens sommige het mooiste van de stad, komen we aan de Jardim Botanico.  Dit zou een van de mooiste botanische tuinen van Europa moeten zijn. De tuin valt ons echter dik tegen, totaal onverzorgd en vuil, jammer de subtropische planten en bomen komen totaal niet tot hun recht. Ondertussen is het tijd voor ons even op te frissen voor het avond eten. Aan de receptie maken ze een reservatie voor ons in een lokaal restaurant. Een  wandeling door een wirwar van kleine straatjes brengt ons bij het restaurant As Salgadeiras, ondergebracht in een oude gerestaureerde bakkerij. Echt een aanrader, mooie locatie, goeie bediening en het allerbelangrijkste zeer goed eten. Na een mooie avondwandeling door het oude centrum sluiten we de eerste dag af in Portugal met een ijsje, meer moet dat niet zijn.

Hotel  Eurostars Das Letras

Maandag  6 september   Lissabon

Net als gisteren wordt het vandaag en de komende dagen prachtig zomerweer met een aangename temperatuur van 26°. Deze morgen staat een begeleide wandeling door het oude stadsgedeelte van Lissabon op het programma maar eerst gaan we nog genieten van een zalig ontbijt. Bij dit prachtig weertje kunnen we gelukkig ons ontbijt op het buiten terras nemen.

Praca Dom Petro IV plein

Precies om tien uur treffen we ons gids Sofia van “insidelisbon” midden op het Praca Dom Petro IV plein. Vandaag zijn we met een heel klein gezelschap volgens haar, enkel een koppel uit Noorwegen en de Verenigde Staten gaan ons vergezellen. Tijdens de rondleiding vertelt Sofia ons heel wat over de geschiedenis van Lissabon maar ook over Fado, De Anjerrevolutie, de typische Portugese keuken en over de talrijke monumenten die we op de wandeling tegenkomen. Op het Figueira plein laat ze ons proeven van een Ginjinhas, een drankje op basis van morellen, heel zoet met een kers op de bodem van het glas en het wordt in bijna alle cafe’s van Lissabon geschonken als aperitief. Via het prachtige Estacao central do Rossio brengt ze ons naar de hoger gelegen wijk Bairro Alto. Op een leuk terras nodigt ze ons uit voor een kop koffie met een Pasteis de Nata, een typisch romig flantaartje bestrooid met kaneel en suiker, heel lekker.

De Elevator de Santa Justa

Na de koffie pauze gaan we naar de Elevador de Santa Justa, een zeer praktische lift gebouwd door een leerling van Gustave Eifel. Boven op het platform krijgen we een mooi beeld van het Castelo, de wijk Baxia en de ruines van Da Igreja do Convento Do Carmo, eens de grootste kerk van de stad helaas staan enkel nog de peilers recht na de aardbeving van 1755.

Samen met onze gids Sofia op tram 28

Sofia neemt ons vervolgens mee op tram 28 die ons kriskras door de hellende straten naar het hart van de Alfama wijk brengt. Dit is de enige wijk die de grote aardbeving overleeft heeft, volgens Sofia te danken aan de Basalte ondergrond die we hier terug vinden.

Zicht op de Alfama wijk

De wijk is de ziel van Lissabon, lange tijd woonden hier de vissers en de zeelui van de stad en de wijk is heel duidelijk volks gebleven. We lopen langs een wirwar van kleine steegjes, trappen, doodlopende straatjes, overwelfde doorgangen, hofjes, minuscule en bloemrijke patio’s terug naar beneden om uiteindelijk bij de Sé kathedraal uit te komen. Het is het oudste kerkgebouw van Lissabon en door verschillende aardbevingen talrijke keren terug opgebouwd, daardoor omvat de kerk ook verschillende architecturen. We zijn helaas aan het einde van onze wandeling, die eindigt op het Praca do Comercio het grote plein aan de Taag met in het midden een groot bronzen beeld van koning Jose I te paard. We nemen afscheid van onze fantastisch gids Sofia en wandelen nog wat rond op het plein.

Het Praca do Comercio

Op de terugweg naar ons hotel springen we nog even binnen bij “Santini” waar we een ijsje bestellen, de beste van de van heel Lissabon. Deze avond gaan we eten in Restaurant Bar Sacramento op aanraden van de mensen aan de receptie van ons hotel. Echt weer een aanrader, sublieme bediening en eten om u vingers bij af te likken.

Hotel  Eurostars Das Letras

Dinsdag  7 september   Lissabon

We zijn deze morgen reeds vroeg wakker, ik denk dat dit toch iets te maken heeft met het uur verschil in Portugal t.o.v Belgie. Vandaag staat de wijk Belém op het programma, van hier vertrok Vasco da Gama op zijn talrijke ontdekkingsreizen. Na het ontbijt nemen we tram 18  richting Ajuda, gelegen op een van de zeven heuvels van Lissabon. Ajuda is een echte volkswijk en het kleine trammetje brengt ons door de wijk naar het hoger gelegen Palacio national da Ajuda. Het paleis die eigenlijk onvoltooid is biedt een interessante kijk op het dagelijkse leven van het koninklijk hof rond de 19° eeuw.

Palacio national da Ajuda

De residenties van koninklijke familie bevonden zich hier tot  1910 wanneer de republiek werd uitgeroepen. Met onze Lisboa card kunnen we het paleis gratis bezoeken, net als tal van andere bezienswaardigheden. We denken dat er deze namiddag hoog bezoek verwacht wordt op het paleis, de gala zaal was gedekt en buiten reden zeker meer dan 200 ruiters te paard rondom het paleis in prachtige traditionele klederdracht. We lopen te voet de heuvel af om vervolgens een bezoekje te brengen aan het nationaal koetsen museum, gevestigd in een voormalige manege van het paleis van Bélem. Een klein maar heel mooi museum met prachtige koetsen, waarvan de interieurs weelderig versiert zijn met goud. Ondertussen is het wat beginnen regenen, en vandaag hebben we toch een wat mindere dag wat het weer betreft. We zijn in het centrum van Bélem aangekomen en gaan eerst tot aan het Jeronimos klooster, dat door de Unesco werd uitgeroepen tot werelderfgoed.

Jeronimos klooster van Bélem

De kerk wordt terecht beschouwd als het meesterwerk van de Manuelstijl en het zuidportaal, omkaderd door twee prachtige ramen en rijkelijk bewerkte nissen is van Boytac. Het schip van de kerk is gedurfd voor die tijd, enkel ondersteund door zeer mooie fijne gebeeldhouwde zuilen heeft de kerk alle aardbevingen goed doorstaan. Via het westportaal komen we in het klooster, waar we meteen uit komen op het binnenhof van het klooster.

Jeronimos klooster van Bélem

Wat een pracht, precies een binnenhof van een paleis echt de moeite waard en niet voor niets staat dit dan ook op de Unesco lijst. We nemen de nodige foto’s en staan nog even stil bij een eenvoudige blok graniet, het graf van Fernando Pessoa. Het is ondertussen rond twee uur, tijd voor koffie met een pastei de  Bélem in de Confeitaria de Bélem, de beroemde handelszaak die sinds 1837 de heerlijke bladerdeegtaartjes met creme brulée vervaardigd. Onder dreigende onweerswolken gaan we nog tot aan het Monumento das Descobertas of het monument der ontdekkingen. Opgericht in 1960 ter gelegenheid van de 500 st verjaardag van Hendrik de Zeevaarder.

Het monument der ontdekkingen

Het monument steekt boven de Taag uit als de boeg van een schip met op de achtergrond “De Ponte 25 Abril”. De indrukwekkende brug is vrijwel identiek aan de Golden Gate Bridge in San Francisco, ze is dan ook gebouwd door de zelfde maatschappij. Tot slot lopen we nog een paar honderd meter verder tot aan de Torre de Bélem, een van de bekendste monumenten van Portugal. Het elegante bouwwerk van 1515 diende eeuwenlang als wachttoren om de monding van de Taag te bewaken.

Torre de Bélem

We doorlopen de vier verdiepen met overwelfde zalen om een mooi zicht te krijgen op de Taag rivier. De dreigende wolken hangen nog steeds in de lucht en we besluiten om terug te keren tot aan de tramhalte waar we tram 15 nemen die ons terug brengt tot het centrum van Lissabon. Achteraf was dit wel een goed idee, we hadden nog maar onze plaats ingenomen op de tram of de hangende regenbui barstte los. Eens terug in Lissabon begon het zonnetje terug te schijnen en konden we droog ons hotel bereiken. We besluiten om vanavond naar het zelfde restaurant te gaan als gisteren daar het ons daar zo was bevallen.

Hotel  Eurostars Das Letras

Woensdag  8 september   Lissabon – Evora

Ik denk dat we in de afgelopen dagen wel een goed beeld van Lissabon hebben gekregen, met zijn veel kleine kronkelige straatjes, de vele schattige trams, zijn balkons vol met drogend wasgoed,de vele mooie pleinen en de altijd vriendelijke bevolking. Nadat we waren uitgecheckt gingen we onze huurwagen ophalen bij Guerin. Ik had speciaal die maatschappij gekozen omdat ze een kantoor hebben die op 500m van ons hotel ligt. De vriendelijke man legde alles zeer goed uit omtrent de huurwagen, iets wat van vele andere verhuurkantoren niet kan gezegd worden. Onze GPS doet weer prima zijn werk en na een kwartiertje verlaten we de hoofdstad via de De Ponte 25 Abril. Op de autoweg richting Evora is het enorm kalm, misschien om dat dit een tolweg is? Evora ligt op zo’n 150 km ten oosten van Lissabon. Een 12 km voor  Evora  stoppen we in Guadalupe . Hier bevinden zich de cromlech van Os Almendres bestaande uit 92 megalieten te midden van een kurkeiken plantage. Een stoffige verharde weg van 3km brengt ons tot bij de rechtstaande monumenten die vroeger een functie als heiligdom hadden.

De Cromlech van Os Almendres

Het is een van de grootste sites van het hele Iberische schiereiland en een van de oudste ter wereld, en dus een heel stuk ouder dan die van Stonehenge. Evora, volgens sommige de mooiste stad van Portugal ligt nog op een kwartiertje rijden. Ons hotel, een voormalig oliepershuis dat werd omgetoverd tot een echt charmehotel, bevindt zich binnen de opmerkelijk intacte vestingmuren van het centrum. We worden hier prima ontvangen en krijgen direct een hele hoop informatie over Evora dat eveneens beschermd werelderfgoed is door de Unesco.

Praco do Giraldo

Op het mooie Praco do Giraldo eten we eerst een kleine snack voor we aan onze wandeling door de stad beginnen. Via de de vroeg-gotische kathedraal van Évora, gebouwd van 1186 tot 1204, met een klooster uit de 14 de eeuw komen we aan de Romeinse tempel van Evora. Het gebouw wordt ook wel aangeduid als Templo de Diana, naar Diana de Romeinse God van de maan, de jacht en kuisheid. De tempel werd gebouwd in de eerste eeuw na Christus op het belangrijkste openbare plein van Évora.

De tempel van Diana

We vervolgen onze wandeling naar De Igreja Sao Fransico kerk  een heel fascinerend monument, het bezit een fraai rococo altaar en niet minder dan 12 rijkelijke versierde kapellen langs de zijbeuken. Naast  de kerk ligt een wel heel bizarre kapel, de Capela dos Ossos of de beenderenkapel. De kapel komt heel macaber over, meer dan 5000 mensen offerden schedel en scheenbenen voor de versiering.

Capela dos Ossos

Nadat we de kapel hebben bezocht lopen we door naar het stadspark dat zich uitstrekt tot aan de stadsmuren. Ondertussen is het tijd om een plaats te zoeken voor ons avondeten. We laten ons adviseren door de mensen van het hotel die voor ons een tafeltje reserveren bij Restaurante Taberna Tapica Quarta Feira. Het kleine restaurant is een familiezaak, landelijk ingericht met enorme wijnvaten en piep kleine stoeltjes. Hier krijg je geen menu waar je kan uit kiezen, eten wat de pot schaft, ook een wijnkaart kennen ze hier niet. We eten een  in rode wijn gemarineerde varkenslende met spinaziepuree  en drinken er een fles rode wijn bij. De keuze van de wijn was rap gemaakt daar hij maar één soort wijn in huis heeft. Als dessert krijgen we nog een variatie van vers fruit met een mierenzoet gebakje erbij.

Restaurante Taberna Tapica Quarta Feira

Het restaurant biedt plaats aan zo’n 25 mensen maar zit iedere avond vol echt een belevenis om hier te eten. Na het eten doen we nog een klein wandeling in de binnenstad.

Hotel  Albergario da Calvario

Donderdag  9 september Evora

Deze nacht goed geslapen, kwam dit door de wijn van gisteren  of door de uitstekende matras van Tempur, ik weet het niet. Door het prachtige weer kunnen we terug buiten ontbijten en echt hier krijg je ronduit een bijna hemels ontbijt. Van vers geperst fruitsap tot over heerlijk zelfgebakken brood of een assortiment gebakjes, en de bediening hierbij geweldig.

Ontbijt op het terras van ons hotel

Vandaag wordt het een rustige dag, we gaan richting Spaanse grens naar Monsaraz. Monsaraz, een charmante citadel gelegen op de enige rotsachtige berg van de streek met een kerk en vele 16°eeuwse huizen. We lopen even rond en nemen wat foto’ van op de burcht van het stadje. Van hieruit krijgen we een mooi uitzicht op de omringende wijngaarden. Op de binnenplaats bevindt zich een kleine arena voor stierengevechten in de vorm van een amfitheater.

Monsaraz

Ik denk dat we best vroeg waren deze morgen want net wanneer wij vertrekken komen enkele bussen met toeristen het stadje belegeren. De volgende halte op onze korte rit van vandaag is het stadje Vila Vicosa. Een aangename provinciestad met veel bloemen en bomen en witte huizen met gele accenten, echt typisch voor de streek hier. Aan het grote plein met het hertogelijk paleis staan ook het Pantheon van de Hertoginnen, de kerk en het klooster van Chagas de Christo.

Hertogelijk Paleis

In het midden van het plein staat een ruiterstandbeeld van Dom Joao IV de eerste koning van de Braganca. We slenteren nog wat rond in Vila Vicosa en rijden daarna terug naar ons hotel in Evora waar we een kopje thee drinken en wat uitrusten.

Typische straatje in Evora

Rond zes uur maken we nog een wandeling in de binnenstad tot aan de aquaduct. Om 8u is er een tafel voor ons gereserveerd in restaurant “1/4 Para As Nove ” waar we een heerlijk stoofpotje van vis eten met natuurlijk een lokaal flesje wijn.

Hotel  Albergario da Calvario

Vrijdag  10 september  Evora – Batalha

Na een goede nachtrust en het voortreffelijk ontbijt die we terug buiten kunnen gebruiken zijn we klaar voor de rit van vandaag. Nog even afrekenen en afscheid nemen van de mensen aan de receptie en we kunnen vertrekken. Toch nog even vermelden dat dit hotel één van de beste hotels is die we de laatste jaren hebben bezocht, je voelt je er meteen thuis en het personeel stelt werkelijk alles in het werk om u verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. Vandaag trekken we noordwaarts via Estremoz, waar we even door de 17° eeuwse benedenstad rijden om verder door te rijden richting Portalegre. De eerste halte van vandaag wordt het arendsnest Marvao, die op een hoogte ligt van 900m. Langs de pas vernieuwde asfaltweg krijgen we al een mooi beeld van het stadje op de rotsachtige bergwand.

Zicht op Marvao

De weg brengt ons tot bijna in het centrum van het stadje, waar tegen de verwachtingen in, heel weinig volk rondloopt. Het stadje is een beetje te vergelijken met Monsaraz die we gisteren bezochten, maar naar mijn gevoel net iets mooier en je kan er kilometers ver uitkijken over de omgeving. Marvao is een doolhof van schilderachtige steegjes met witte huizen en veel bloemen voor de ramen. We maken een wandeling tot boven aan het Castelo waar we een mooi panorama krijgen van het stadje.

Marvao

Onze laatste stop voor vandaag is het niet zo ver af liggend dorp Castelo de Vide dat op een hoogte van 575 m tegen een helling van de Serra de São Mamede ligt. Het heeft enige faam als kuuroord. Praça Dom Pedro V is het middelpunt en  noordoostelijk van het plein ligt Juderia, een joodse wijk. Op het terras van cafe  Central drinken we koffie met een typisch appeltaartje met kaneel om daarna door de schilderachtige, kronkelende en stijgende straatjes te slenteren van de joodse wijk.

Straatje in de Joodse wijk van Castelo de Vide

Vóór de uitwijzing van de joden uit Spanje in de 16de eeuw was hier een grote joodse gemeenschap. In de wijk staat ook de overdekte Fonte da Vila, een marmeren renaissance fontein uit de 16de eeuw waarvan ik het water even ga proeven. Het is ondertussen reeds bijna vier uur en tijd om naar ons volgend hotel te rijden in Batalha zo’n 160 km van Castelo de Vide. Het is vandaag echt snikheet, rond de 35° en gelukkig hebben we airco in de wagen. Het hotel ligt in het centrum van Batalha en we krijgen een mooie kamer met zicht op het dominicanen klooster die de stad volledig overheerst.

Zicht vanuit onze hotel kamer

De ontvangst in het hotel is hartig en nadat we ons wat hebben verfrist gaan we op zoek om wat te eten. Vandaag wordt het iets eenvoudig want de broeksriem begint al wat meer te spannen van al het goede eten van de afgelopen dagen.

Hotel   Casa do Outeiro

Zaterdag  11 september  Batalha Fatima Tomar

Gisteren werd het wat laat daar we de match Clijsters tegen Venus gevolgd hebben tijdens halve finale van de US open. De matras is wel niet zo goed als in ons vorig hotel maar hebben toch goed geslapen. Het ontbijt is wat eenvoudiger of wat we op de reis gewend zijn maar is toch van uitstekende kwaliteit. Vandaag gaan we de religieuze tour op en staat een bezoek aan Fatima op het programma. Fatima is een beetje vergelijkbaar met Lourdes in Frankrijk en ligt in de gemeente Ourém ten noordoosten van de hoofdstad Lissabon. Nadat de Maagd Maria hier verscheen voor drie herderskinderen  in  1917 werd het dorp een waar bedevaartsoord.  Op13 mei 1917 zou Maria voor de eerste keer aan de kinderen verschenen zijn en beloofd hebben elke maand opnieuw op de dertiende te zullen verschijnen.

Plein voor de basiliek van Fatima

In 1944 werd een weinig smaakvolle basiliek  gebouwd. Het bedevaartsoord ligt amper op een kwartiertje rijden van ons hotel. We komen rond 10u aan bij Fatima en het is er al redelijk druk, de wagen kunnen we in de schaduw van enkele bomen parkeren niet zo ver van de basiliek.  Op het grote plein zijn reeds verschillende mens op hun knieën naar voren aan het kruipen richting het Maria beeld, een rare bedoening. Net als iedereen hier trouwens wil Christiane ook een kaarsje aansteken, die je hier in alle formaten kan kopen.

Fatima

De geur van van brandend kaarsvet hangt hier trouwens over de hele site. Ongeveer 25 km ten oosten van Fatima ligt Tomar die we bereiken via de N113. In Tomar ook wel, de Toscaanse stad van Portugal genoemd, bezoeken we uiteraard het schitterende Convento do Christo. Het complex is een klooster annex burcht op een heuvel van de stad die je gewoon moet bezoeken als je naar Portugal komt.

Convento do Christo

Ook hier kunnen we de wagen in de schaduw plaatsen, want het is terug een bijzondere hete dag. De kleine kerk is prachtig en heeft een ongewone vorm geïnspireerd op de Heilige Grafkerk in Jeruzalem die we begin van dit jaar bezochten. In de talrijke kloostergangen met azulejos en hoge houten gewelven kan je werkelijk verdwalen. Vanuit de grote kloostergang kan men nog een manuelijnse venster bekijken die bijna volledig verstopt is, het beroemde raam van Tomar.

Het beroemde raam van Tomar

Nadat we alle vertrekken hebben doorlopen inclusief keuken,refter, bovenste terras en de talrijke cellen van de monniken gaan we een stukje eten. Deze middag eten we wat fruit die we kochten onderweg naar Tomar. Het is nog wat vroeg om terug te keren naar ons hotel en we besluiten om naar Conimbriga te rijden, zo’n 70 km boven Tomar. Via de regionale wegen komen we na een uurtje aan in Conimbra, waar de ruïnes van een oude Romeinse stad te bezichtigen zijn. Jammer van onze tijd want dit kan je geen ruïnes noemen maar eerder wat overgebleven fundamenten.

Conimbriga

Je moet wel heel veel verbeelding hebben om hier nog overblijfselen in te zien van tempels,thermen of theaters, het enige positieve zijn de paar mooie mozaïeken. Nu is het stilaan tijd om terug te keren, en dit verloopt niet zo geweldig. De GPS heeft niet zijn beste dag en stuurt ons een paar keer de verkeerde richting uit. Uiteindelijk komen we veilig terug in het hotel en reserveren onmiddellijk een tafeltje in het restaurant naast het hotel. En wat denk je, inderdaad terug uitstekend.

Hotel  Casa do Outeiro

Zondag  12 september  Batalha

Het wordt vandaag terug een prachtige dag met temperaturen rond de dertig graden we besluiten om na het ontbijt eerst het klooster van Batalha te bezoeken. De deuren gaan open om negen uur en omdat het vandaag zondag is de ingang gratis tot 14u. Ons hotel ligt vlakbij en we zijn dan ook een van de eerste bezoekers vandaag samen met een paar bussen uit Frankrijk.

Klooster van Batalha

Eerst gaan we door de mooie kerk, het schip heeft een lengte van 79 m en een hoogte van 32,5 m, schilderijen en koorstoelen zijn in deze kerk niet aanwezig zodat niets de strakheid der lijnen kan schaden. Bewerkte sluitstenen en 20e-eeuwse gebrandschilderde ramen zijn de enige versiering. Voordat we het klooster binnen gaan lopen we eerst nog eens binnen in  de Capela do Fundador. Deze van boven achthoekige en onder vierkante kapel uit 1434 is een in de gotiek zeldzaam voorbeeld van een ronde kapel. In het midden van de kapel staat een prachtige sarcofaag, waar João I en zijn Engelse vrouw, Dona Felipa, hand in hand vereeuwigd liggen. In nissen onder gotische baldakijnen zijn hun kinderen en kleinkinderen bijgezet. Eén van die kinderen was Hendrik de zeevaarder. Als laatste aan ons bezoek gaan we uiteindelijk het klooster gedeelte binnen. De kloostergang is te vergelijken met die in Bélem en het schitterende maaswerk van Boitaca en de steeds weer op een andere wijze bewerkte zuilen verdienen alle aandacht en bewondering.

Kloostergang Batalha

In de zuidelijke hoek van het bijna vierkante kloosterhof  staat het  lavatorium, een kunstig bewerkt waterbassin met drie schalen. Ook het graf van de onbekende soldaat ligt in een van de kamers van de kloostergang en wordt constant bewaakt door twee schildwachten. Onze rondgang duurt iets meer dan een uur en het was echt de moeite om dit complex waar twee eeuwen werd aan gebouwd, te bezoeken. Kerken en kloosters hebben we voorlopig genoeg gehad en we besluiten voor onze zondagmiddag even naar de kust te rijden. We rijden naar Nazaré de vissers- annex badplaats bij uitstek van de Costa de Prata, die tot ver buiten de grenzen bekendheid geniet, al is de roem deels gebaseerd op vervlogen tijden. Eerst rijden we naar het hoger gelegen gedeelte van het stadje, O Sitio genaamd naar de uit de zee oprijzende rots.

Zicht op Nazaré

Het is hier een drukte van je welste, ja het is zondag maar blijkbaar ook een processie van pelgrimgangers  die twee maal per jaar de zwarte Madona vereren. Tal van autocars sturen het verkeer totaal in de war in dit al piepkleine centrum van de bovenstad. We besluiten de drukte een beetje te ontvluchten en gaan met tandradbaan naar beneden om een lange wandeling te maken langs de zee promenade. In een overvol plaatselijk restaurantje eten we gegrilde sardines met een flesje huiswijn. Ondertussen is het reeds vier uur tijd om terug te keren naar batalha.

Klooster van Batalha

Voordat we gaan slapen maken we nog een wandeling tot aan het kloostercomplex om enkele foto’s te maken met de laag zittende zon.

Hotel Casa do Outeiro

Maandag  13 september  Batalha – Cascais

De laatste dag van de rondrit vandaag , na het ontbijt en een laatste blik op het kloostercomplex van Batalha vertrekken we terug naar het zuiden richting Lissabon. We hebben zo’n 180 km te rijden en via de tolweg A8 bereiken we rond 11u  Sintra onze eerste stop. Sintra een echte toeristische trekpleister,  is een stadje gelegen op een berg op zo’n 30 km van Lissabon.  We zijn bijna halverwege september en toch is het hier nog druk, en moeilijk om een parkeer plaatje te vinden. Eerst gaan we naar het hoger gelegen Palacio National da Pena, zo’n 3 à 4 km buiten het stadscentrum.

Palacio national da Pena Sintra

Het paleis of beter gezegd sprookjeskasteel bereiken we door eerst met een klein busje omhoog te rijden door het mooie park van het domein. Voor we het paleis binnen gaan nemen we nog enkele foto’s de rode gotische torens en de kanariegele muren van het kasteel.  Binnen mogen we geen foto’s nemen, waar de talrijke kleine vertrekken een prima weerspiegeling zijn van de 19 de eeuwse smaak. Zeker de badkamer met douche en WC, maar ook het Indisch salon en het Arabische salon zijn de moeite waard. Het bezoek duurt een dik uur en nadien rijden we terug de heuvel af richting het centrum van Sintra. We hebben geluk en kunnen de wagen dicht bij het centrum parkeren. Door het knusse stadje maken we een mooie wandeling om vervolgens binnen te gaan in het Palacio National de Sintra. De buitenkant van dit paleis is niet zo bijzonder en valt op door twee enorme schoorstenen die het gebouw de aanblik van een fabriek geven.

Palacio national da Sintra

De laatste die het paleis heeft verbouwd was Manuel I en hij wilde dat dit mooier werd dan het Alhambra in Granada. Om eerlijk te zijn hij is er niet in geslaagd, niet te min is dit paleis zeker de moeite waard om te bezoeken. De allermooiste ruimte is de zaal van de Grote Raad, waar op het plafond alle wapenschilden van de aristocratie van de 16 eeuw te zien zijn. Het bezoek eindigt in de riante keuken waar we de enorme schoorstenen terug vinden die we eerder van buitenaf hadden gezien. Naast het paleis liggen ook nog te tuinen die we een bezoekje brengen. Ook hier, deze kunnen niet tippen aan de tuinen van het Alhambra, die we enige jaren terug bezochten. Het bezoek aan Sintra zit erop en we besluiten naar de zee te rijden om zo de kustlijn te volgen tot aan ons hotel in Cascais. Ongeveer 20 km te westen van Cascais ligt Cabo da Roca, het meest westelijke punt van Europa.

Cabo da Roca

Blijkbaar zijn we niet de enige die deze magische plek weten te vinden, wat moet dit dan niet zijn in het hoogseizoen. Nu zit de rondrit er definitief op en wordt het tijd om naar ons hotel te rijden. We kozen voor het vijf sterren hotel Grande  real Villa Italie, en krijgen een pracht van een kamer gelegen in de Villa D’Este. Van 1950 tot 1961 werd de villa bewoond door Umberto II de laatste koning van Italie, die overigens gehuwd was met onze prinses Marie Jose dochter van Albert I. Het hotel ligt op wandelafstand van het gezellige stadscentrum van Cascais waar tal van goede restaurantjes te vinden zijn. We zien dit hier wel zitten voor de rest van onze vakantie.

Hotel Grande Villa Italia

14 tot 18 september  Cascais

Cascais is een kustplaatsje in Portugal , 30 kilometer ten westen van Lissabon , met ongeveer 35.000 inwoners. Het is een kosmopolitische buitenwijk van de Portugese hoofdstad en een van de rijkste gemeenten in Portugal .Het voormalige vissersdorp werd beroemd als resort voor de Portugese koninklijke familie in de late 19e eeuw en begin 20ste eeuw.

Voor de kust van Cascais

Tegenwoordig is het een populaire vakantiebestemming voor zowel de Portugese als buitenlandse toeristen. Ik denk dat we ons hier voornamelijk zullen bezig houden met wat wandelen langs de mooie promenade, genieten van het prachtige zomerweer en gewoon even de batterijen goed opladen. Een paar dagen niets doen kan ook zalig zijn, wat langer slapen, rustig ontbijten, wat lezen een keertje zwemmen, een terrasje doen ……

Mooi zicht op de vuurtoren bij het avondeten.

Hotel Grande Villa Italia

Zaterdag  18 september  Cascais – Brussel

Deze morgen is het mooie liedje over, na een paar dagen lang uitslapen moeten we vandaag vroeg uit de veren. We hebben ontbijt besteld op de kamer, kwestie van in schoonheid te eindigen. Onze vlucht is om 9u05 en er is geen shuttle van het hotel naar de luchthaven zodat we genoodzaakt zijn een taxi te nemen. Even na 6u30 staat de taxi klaar en brengt ons in een dik half uur naar de luchthaven van Lissabon.  Alles verloopt keurig op tijd zodat we even na 13u landen op Zaventem. De reisformule citytrip/rondreis/strandvakantie is enorm meegevallen en zeker voor herhaling vatbaar. Ja Portugal heeft ons enorm weten te bekoren, met zijn gastvrije bewoners, zijn zonnig maar gematigd klimaat, zijn lekkere keuken en zijn pareltjes van monumenten die op de werelderfgoed lijst staan van de Unesco.

Nog een laatste blik op ons mooi hotel
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: