Nieuw Zeeland 2011

De voorbereiding

Het jaar 2010 loopt stilaan naar zijn einde en het wordt dan ook tijd om aan de voorbereiding te beginnen van onze reis naar Nieuw Zeeland.  De reis stond al een keertje op het programma een paar jaar geleden maar werd toen om familiale reden uitgesteld en is nu gepland voor begin februari 2011.  Aotearoa of  “het land van de witte wolk” zoals de Maori hun land noemen ligt down under op zo’n 1600 km van Australië. Het bestaat uit 2 grote eilanden en een aantal kleiner eilanden gelegen in de Stille Oceaan. Wij gaan zowel het Noordereiland als het Zuidereiland bezoeken met als  doel zoveel mogelijk van de  prachtige natuur te zien. Er staan dan ook een aantal Nationale parken op het programma met de daarbij horende wandelingen. Net als voor onze reis naar Australië een paar jaar geleden kiezen we terug voor Aussie Tours, de reisorganisator die gespecialiseerd is op reizen down under. Zij verzorgen voor ons enkel de nodige vluchten en onze huurwagen.

  • Vertrek zondag 6 februari 18u45   aankomst Christchurch dinsdag 8 februari 14u05
  • Retour dinsdag 1 maart 14u05      aankomst Brussel woensdag 2 maart 11u05
  • Tijdsverschil Belgie  Nieuw Zeeland 12u

Daar onze reis periode samenvalt met het drukke toeristische seizoen heb ik alle hotels en motels nu reeds vast gelegd, zodat we niet voor onaangename verrassingen komen te staan. Laat ons nu hopen dat de “Eyjafjallajökul” nog wat blijft slapen en het barre winterweer van de voorbij maand december ook wat achterwege blijft, zodat we zonder veel moeilijkheden kunnen vertrekken.

Dag 1/2  Brussel – Londen – Sydney – Christchurch

Zondag 6 februari

Een beetje een ongewone, iets wat nerveuze zondag morgen. Nog een keer het hele reis lijstje afgelopen of we toch niets over het hoofd hebben gezien. We hebben nog de ganse voormiddag om ons klaar te maken en rond 13u30 komt Wendy ons ophalen, het startschot van ons Nieuw Zeeland avontuur. Ze brengt ons naar het station van Kortrijk waar we de trein van 14u15 nemen naar Zaventem. Vandaag geen kwaad woord over de Belgische spoorwegen, onze trein was stip op tijd in de luchthaven. Het inchecken daarentegen verliep niet zo vlot, de hostess van BA kon onze instapkaarten van Sydney naar Christchurch niet uitprinten. Dit gebeurt wel vaker en we zouden de kaarten nog wel kunnen afhalen in Londen of Sydney aan de balie van Qantas. De vlucht naar londen verliep vlekkeloos en we hadden daar voldoende tijd om de ontbrekende instapkaarten af te halen. Ook het verder verloop van onze vliegtuigreis verliep als naar wens. Het eten was voortreffelijk en vooraf had Christiane mij met champagne getrakteerd voor mijn verjaardag, mijn eerste zo hoog boven de wolken. Op de luchthaven van Christchurch kregen we echter onze eerst tegenslag van de dag, namelijk een van onze koffers was nergens te vinden. Zoiets zet direct wel een domper op onze moraal, maar ze beloofden er alles aan te doen om hem terug te vinden. Geld wisselen in de luchthaven met onze gewone bankkaart was geen probleem zodat we de taxi konden betalen die ons naar het hotel bracht. Het was ondertussen drie uur en we besloten om een mooie wandeling te maken door Christchurch. Vanuit ons hotel dat vlak aan het grote Hagley park ligt is het zo een kwartiertje lopen tot in het centrum van Christchurch, ook wel de tuinstad van Nieuw Zeeland genoemd. Een van de sterattracties van de stad is de Christchurch Tramway, een serie gerestaureerde tramstellen die een 3km lang traject afleggen dwars doorheen de binnenstad.

De Tram Way in Christchurch

We nemen de tram niet maar wandelen wel het hele traject af, kwestie van even in beweging te zijn na het lange stilzitten. Op het gezellige Cathedral Square gaan we even binnen in de neogotisch kathedraal. De stad ademt een echte Engelse sfeer uit, mede door de vele Victoriaanse gebouwen.

Catheral Square Christchurch

Ondertussen beginnen we al wat dorst te krijgen en komen zowaar een echt Belgisch cafe tegen, namelijk het Torenhof. We drinken een echte Belgische pint en besluiten ook hier wat te eten. Ook een leuke attractie is een boot tochtje maken op de Avon rivier, die zich dwars door de stad slingert, maar daarvoor is het al te laat. We keren terug naar ons hotel door het Hagley park de groene long van de stad. Toen ik het verslag van de dag wilde bijwerken begaf mijn computer het. Het was blijkbaar ons dagje niet.

Hotel : Chateau on the Park

Dag 4  Christchurch – Twizel

Woensdag 9 februari

Na een lange en redelijke goede nachtrust zijn we om 7u op. Voor we gaan ontbijten krijgen we het goede nieuws dat onze valies al  in de luchthaven van Christchurch is en dat we ze vandaag of ten laatste morgen in ons tweede verblijf zal geleverd worden. Meer dan 90 valiezen moeten ze vandaag na leveren. We genieten van een heerlijk continental ontbijt met uitzicht op de mooie aangelegde tuin van het hotel. Het weer ziet er niet te best uit. Het is bewolkt en het regent een beetje. Een half uur vroeger dan verwacht wordt onze wagen geleverd aan het hotel. Het is een Ford Focus automatic. Na het krijgen van wat praktische tips van de vriendelijke dame van Budget Car zijn we klaar om te vertrekken. Onze eerste stop is het shoppingcenter van Christchurch. Daar kopen we een laptop en wat drank en eten voor onze picknick. Vandaag rijden we naar Twizel, een rit van 282 km. Het landschap verandert voortdurend. Overal zien we schapen, geiten, koeien en paarden. Rond de middag komt het zonnetje te voorschijn. We strekken onze benen in Geraldine, een leuk platteland stadje. Even buiten Geraldine houden we onze picknick. We raken er aan de praat met een Duits koppel die al voor de derde maal Nieuw Zeeland bezoekt. We rijden verder naar Lake Tekapo, een uitzonderlijk mooi en helder meer.

Lake Tekapo

Het water heeft een opvallende blauwe kleur. We maken er een wandeling tot aan de kerk van de goede  herder. De kerk is misschien wel een van de meest gefotografeerde in Nieuw Zeeland.Het is voorzien van een altaar venster die een prachtig uitzicht heeft op het meer en de bergen. Naast de kerk staat een bronzen beeld van een herdershond. Voor we Twizel bereiken rijden we langs het wondermooie Lake Pukaki met een adembenemend uitzicht op Mount Cook en de Nieuw Zeelandse alpen, die gaan we morgen, als het weer het toelaat bezoeken.

Lake Pukaki en Mount Cook

Rond 17u bereiken we Twizel. We verblijven hier 2 dagen in het vijfsterren motel Aspen Court motel. We hebben een prachtig bungalootje met keuken, zithoek, aparte slaapkamer en een bubbelbad waar je gemakkelijk met 2 in kan, een prive tuintje en onze valies stond er ook. Eind goed al goed. We sluiten onze dag af in het plaatselijk restaurant met een stevige pint bier

Hotel : Aspen Court Motel

Dag 5  Twizel – Mount Cook – Twizel

Donderdag 10  februari

Vandaag bezoeken we het Mount Cook National Park. Het is een van de fraaiste parken van Nieuw Zeeland met spectaculaire vergezichten en 22 bergtoppen boven de 3000 meter. Aan een van de 22 bergen dankt het park ook haar naam, Mount Cook. De majestueuze berg waarvan de top 3764 m boven zeeniveau, is de hoogste berg van Nieuw Zeeland. Volgens de uitbater van het motel hebben we veel geluk met het weer. Sedert januari hebben ze nog niet veel schone dagen gehad. Het heeft hier veel geregend. Vandaag schijnt de zon en de lucht is helderblauw.

Op weg naar Mount Cook

De rit van Twizel naar Mount Cook is 65 km lang maar is beslist een must. De Highway 8o loopt vlak langs de oever van Lake Pukaki en wordt beschreven als een van de mooiste routes van het gehele Zuid eiland. Omstreeks 10 u komen we aan in Mount Cook en beslissen er de Hooker Valley Walk te doen. Een van de meest populaire wandelingen van het park. De vijf uur durende wandeling is een absolute aanrader. Hij gaat via hangbruggen over onstuimige rivieren richting de Mueller gletsjer waar ijsblokken drijven in het gletsjer meer.

De Hooker Valley Track

Hier houden we een stop voor onze picknick. Omstreeks 3u zijn we terug en we besluiten om naar Twizel terug te keren. Bij de plaatselijke supermarkt kopen we ons avondeten. Met een lekker fris pintje bier genieten we nog van het zonnetje op ons terras. Het was een vermoeiende maar prachtige dag.

Hotel : Aspen Court Motel

Dag 6  Twizel – TeAnau

Vrijdag 11  februari

Vandaag staat een rit van 360 km op het programma, na het ontbijt kunnen we rond 8u30 vertrekken. We nemen afscheid van de vriendelijke gastheer die ons nog wat tips geeft voor langs de weg. De weg tot aan de Lindis pass bestaat voornamelijk uit lange rechte stukken, met heel weinig verkeer zodat we de cruise control hier goed kunnen gebruiken. Eens we de pass naderen veranderd niet alleen de weg in een kronkelende weg door de pass heen, maar ook het groene karakter van de omgeving gaat over in een dorre schrale vlakte.

De Lindis Pass

Deze route wordt al eeuwen door Maori gebruikt om naar de prachtige meren Lake Wanaka en Lake Hawea te gaan. En de toppen van de grimmige Southern Alps stonden ook als decor in de beroemde filmtrilogie ‘Lord of the Rings’. In de film waren dit de Misty Mountains rond Rivendell.
Na 140 km bereiken we Cromwell, een streek die voor namelijk gekend is van zijn wijnhuizen. Het uitzicht met de talrijke wijngaarden doet mij sterk denken aan de Moezel. Rond de middag rijden we Queenstown binnen het is een levendige stad en wordt ook wel “center of extreme sports” genoemd. De stad ligt aan Lake Wakatipu en ademt een beetje de sfeer van een Zwitsers bergstadje uit. Het is misschien allemaal wat commercieel maar het zorgt wel voor de nodige activiteiten die hier aangeboden worden. Zo hebt u bijvoorbeeld veel keus uit verschillende tours in de omgeving. Maar ook het stadje zelf biedt allerlei mogelijkheden.De beste manier om Queenstown te ontdekken is te voet. We kunnen de wagen midden in het centrum parkeren en lopen eerst een eind langs het meer om daarna ook de drukke winkelstraat even door te lopen. Het weer valt heel goed mee en onze boterhammen kunnen we op een bankje met zicht op het meer opeten.

Stoomboot naar Queenstown

Naar TeAnau onze eind bestemming voor vandaag is het nog een dikke twee uur rijden. Het landschap is groen, groen en nog eens groen met veel, neen heel veel schapen. Even na 3u komen we aan bij ons motel, checken in en doen onmiddellijk een wandeling langs het meer van TeAnau, het is een 61 kilometer lange meer, en daarmee het grootste meer van het Zuidereiland.
Te Anau is de ‘toegangspoort’ tot het Fiordland National Park. Het dorp is de ideale plaats als startpunt voor bezoeken aan een aantal hoogtepunten in het national park.
Om 16u30 hebben we een bezoek geboekt naar de grotten, de Te Anau-au Caves, die aan de overkant van het meer liggen. Deze grotten werden pas in 1948 door de ‘nieuwe’ bewoners van Nieuw Zeeland ontdekt, maar waren al eeuwen lang bekend en van belang bij de Maori.
De grotten herbergen een stelsel van ondergrondse rotsformaties in de meest grillige vormen. Hierin zijn soms fossielen, watervallen en opborrelend water te zien. Maar het mooiste en meest  fascinerende is wel de magische verlichting door duizenden gloeiwormpjes in een van de ondergrondse ruimtes. Ondertussen is het bijna 7u en tijd voor ons avond eten, we dachten daarbij aan een stukje lamsvlees en een glaasje rode wijn. Voor we gaan slapen maken we nog een avondwandeling langs het meer.

Lake TeAnau

Hotel : Red Tussock Motel

Dag 7  TeAnau – Milford Sound

Zaterdag 12 februari

Het weer wordt vandaag niet als de vorige dagen, we zijn reeds vroeg op en zien nu al dreigende wolken hangen over het TeAnau meer. Na ons ontbijt vertrekken we richting Manapouri een dorpje op 20 min rijden, waar ons Doubtful Sound cruise voor vandaag start. Stipt op tijd verlaat de boot de kleine haven en de wolken lijken wat weg te trekken, zou het toch nog over blijven? Dit was echter valse hoop want na een kwartiertje varen begint de regen met bakken uit de lucht te vallen.

De Doubtful Sound

De Doubtful Sound is met zijn lengte van 40 kilometer, de op een na langste fjord van het gebied en bijna 3 keer zo lang als de Milford Sound. Met zijn 421 meter, is de fjord het diepste van allen. De Doubtful sound is vervolgens nog vele malen mooier dan de Milford Sound, maar doordat deze moeilijker en enkel met een reisorganisatie te bereiken is kiezen bezoekers toch voor de Milford Sound. Het is hierdoor wel een stuk rustiger en daardoor is ook het natuurschoon nog praktisch onbedorven. Morgen doen we de Milford Sound en gaan dan misschien kunnen oordelen welke van de twee de mooiste is. Nu na een dik half uur varen komen bij de waterkracht centrale van Manapouri hier wacht de bus om ons over de Wilmot Pass te brengen tot aan de Doubful Sound. De Wilmot Pass werd aangelegd begin jaren zestig voor het bouwen van de centrale, en loopt door een prachtig stukje regenwoud. Ondertussen is de regen nog niet gestopt en zo te zien zitten we er mee voor de rest van de dag. Alle bemanningsleden proberen ons te overtuigen dat ook bij zo  een rotweer de Fjord zijn charme heeft.

De Doubtful Sound

En inderdaad het heeft wel iets naast de permanente watervallen komen er talrijke tijdelijke watervallen bij. De fjord is onherbergzaam en ruig, met bergpieken en heel veel regenwoud. Adembenemend zijn de 365 meter hoge Cleve Garth Falls en de Commander Peak een van de beboste pieken die ontzagwekkend zijn, en hoog boven het water uitsteken. De Cruise brengt ons tot aan de Tasman zee en keert  dan terug, in totaal zijn we zo een kleine drie uur aan het varen. Opnieuw staat de bus ons op te wachten en via de Wilmot Pass keren we terug tot aan de Waterkracht centrale die we mogen bezoeken. De bus rijdt via een 2 km lange tunnel tot aan het zenuwcentrum van de centrale. We kunnen de indrukwekkende machine hal bewonderen, onvoorstelbaar hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen op zo een diepte in de rotsen. Nu er is wel met 1800 man acht jaar gewerkt onder extreem zware omstandigheden om het project te voltooien.

Machine zaal van Waterkracht centrale Manapouri

De centrale is enkel te bereiken via het water die we ook nog terug over moeten om de haven van Manapouri te bereiken, het is ondertussen kwart na vijf. We hebben nog een rit van twee uren voor de boeg om onze volgende slaapplaats te bereiken namelijk Milford Sound. De 120 km lange weg van TeAnau naar Milford Sound staat in tal van reisgidsen beschreven als heel mooi. Door de nog steeds aanhoudende regen krijgt de route een totaal ander karakter, langs de talrijke rots formaties ontstaan ontzaggelijk vele watervalletjes, mooi om te zien. Rond 7u30 komen we bij onze lodge aan en nog steeds regen en nog eens regen, hopelijk wordt het morgen beter.

Hotel : Milford Sound Lodge

Dag 8  Milford Sound – Wanaka

Zondag 13 februari

Vandaag staat een bezoek aan de toeristische Milford Sound op het programma. We hebben wel het grote voordeel dat we deze nacht in Milford Sound hebben geslapen en zo de eerste vertrekkende cruise door de fjord kunnen boeken. Na een regenachtige nacht lijkt de ochtend er veel beter uit te zien. Vanuit onze accommodatie is het maar een paar minuten rijden tot de vertrekhal van de cruise.

Milford Sound

De 16 kilometer lange Milford Sound is de meest bezochte fjord van het Fiordland National Park. De  fjord is dan ook eenvoudiger te bereiken ten opzichte van de andere fjorden in de buurt. Vanuit Te Anau is de fjord per auto bereikbaar maar ook te voet, via de Milford Track, waarvan het startpunt aan het noordelijke puntje van Lake Te Anau ligt. Het meest indrukwekkend en markante herkenningspunt is de halverwege in de Milford Sound liggende “Mitre Peak”, een piramide vormige berg die recht uit zee oprijst en 1832 meter hoog is.
De Milford Sound cruise is een stuk korter dan de Doubtful Sound die we gisteren deden en duurt dan ook maar een 2 uur. Om 9u vertrekt de boot en onmiddellijk kunnen we aanschuiven voor het gratis ontbijt. Het weer zit precies ook mee, het is gestopt met regenen en voorzichtig komt het zonnetje af en toe piepen. Vanaf de boot zien we de rotsmuren loodrecht oprijzen uit het water tot wel 1500 meter hoogte.

De Milford Sound

Onderweg passeren we diverse watervallen, waarvan de Bowen Falls en de Stirling Falls het meest spectaculair zijn. Eerstgenoemde waterval heeft een verval van maar liefst 162 meter. De Milford Sound is een beetje te vergelijken met de Noorse fjorden maar zijn nog een stuk steiler en ook de watervallen zijn veel talrijker. Naast de talrijke foto’s die we kunnen nemen van de fjord krijgen we ook de mogelijkheid van een paar kiekjes te nemen van mee varende dolfijnen, echt spectaculair. Rond 11u legt de boot terug aan en kunnen we onze weg verder zetten richting Wanaka. We moeten dezelfde weg terug als gisteren maar nu zonder de regen, en ik moet zeggen de weg ziet er net als gisteren even mooi uit.

Onderweg naar Wanaka

Eenmaal voorbij TeAnau verlaten we ook het Fjordland National Park, het grootste en groenste NP van Nieuw Zeeland, met meer dan 200 regendagen per jaar, iets wat we moeilijk kunnen ontkennen. Onderweg maken we nog even tijd voor een paar heel korte wandelingen om rond 17u bij onze B&B in Wanaka aan te komen. Nadat we ons wat hebben opgefrist gaan we in het centrum genieten van een heerlijk diner.

Hotel : Wanaka Homestead Motel

Dag 9  Wanaka

Maandag 14 februari

In Wanaka zijn we drie nachten en verblijven er in een mooie Lodge dicht bij het meer. Even dachten we dat de regen ons had achtervolgd want de hele nacht heeft het ononderbroken geregend. Toen we deze morgen echter opstonden was het zonnetje al aan het schijnen. Het continental ontbijt is inbegrepen bij de lodge en is voor ons ruim voldoende.

Wandeling langs het meer van Wanaka

We maken een wandeling van ongeveer 3uur langs het mooie Wanaka meer en op het einde van de wandeling kunnen we een biertje krijgen in het Edgwater cafe met mooi uitzicht op het meer. Rond 12u30 zijn we terug aan de lodge en even na 13u worden we afgehaald voor een namiddag excursie door de mensen van Wanaka River Journey. Ik heb de jetboat excursie reeds een paar weken voordien geboekt via internet. Een busje brengt ons tot aan de aanlegplaats van de twee jetboats waar we allemaal een reddingvest krijgen en een regencape die ons wat moet beschermen tegen opvliegend water. Onze vriendelijke Maori chauffeur geeft ons eerst nog wat veiligheidsinstructies en de rit kan beginnen.

Klaar voor de rit

De jetboat volgt de Matukitku river en we krijgen naast het geweldig spectaculaire gevoel van de jetboot ook prachtige lokaties te zien waar de films van de Lord of the rings zijn opgenomen. Op het eind van de tour maken we nog en wandeling van een half uurtje waar we prachtige foto’s van de Mount Aspiring kunnen nemen.

Ondertussen is het tijd om terug te varen naar Wanaka en rond 17u is de excursie, die we niet zo gauw zullen vergeten afgelopen. Terug een prachtige zonnige dag die we net als gisteren afsluiten in het restaurant Relishes cafe met een verrukkelijk  avondmaal en natuurlijk de nodige Nieuw Zeelandse witte wijn.

Hotel : Wanaka Homestead Motel

Dag 10  Wanaka

Dinsdag 15 februari

De tijd gaat snel, we hebben reeds de tweede nacht achter de rug in de prachtige lodge in Wanaka. Aan het ontbijt ontmoeten we twee Nederlandse jongens, en zo kunnen we eens wat in onze moedertaal babbelen. Vandaag worden we opgehaald door Heidi van EcoWanaka die met ons de Rob Roy Glaciers Walk zal doen. Ik denk dat de Track wel onze dag zal kunnen vullen.  Even voor 9u stopt het kleine busje voor de lodge en maken we kennis met Heidi. Ze vertelt  ons dat we de enige zijn vandaag die de track doen en zo is Heidi eigenlijk onze prive gids. Zij is een nacht verpleegster is in het plaatselijk ziekenhuis, we zijn dus in goede handen. De start van de track ligt op zo’n half uurtje rijden van het centrum van Wanaka. Eerst rijden we een klein stukje op een mooi baantje die echter snel overgaat op een moeilijk berijdbare verharde weg. Onze prive chauffeur Heidi kent blijkbaar het weggetje heel goed en houdt er een goede snelheid op na. Rond kwart voor tien kunnen we starten met de wandeling naar de Rob Roy Glacier.

De Rob Roy Glacier Walk met onze gids Heidi

De gletsjer ligt in het Mount Aspiring National Park, dit schitterende park beslaat maar liefst een oppervlakte van 3500 vierkante kilometer, en staat, mede door zijn bijzondere flora en fauna, op de werelderfgoedlijst. Het weer is perfect, geen wolkje aan de lucht en nu al een twintig graden. Het eerste deel van de wandeling gaat langs een groene grasvlakte met schapen en koeien, je waant je precies in de Zwitserse Alpen. Na een kwartiertje wandelen moeten we via een hangbrug de Matukitku river oversteken.

Hangbrug over de rivier

Vanaf nu veranderd de omgeving in een regenwoud met prachtige varens en met mos begroeide bomen. Dorst hoeft u hier niet te lijden wat overal zijn kleine waterbronnen waar drinkbaar water uitstroomt.  Stilaan wordt het pad ook wat steiler en is het wat lastiger wandelen. Door de voorbije regenval van de laatste dagen is het pad  zelfs op sommige plaatsen volledig weggespoeld. Naar het einde toe komen we terug in een open vlakte waar we voor ons de prachtige gletsjer kunnen aanschouwen. Het is ondertussen reeds 12u30 en tijd voor onze lunch met uitzicht op de gletsjer. Terwijl we aan het eten zijn vindt hoog op de gletsjer een lawine plaats, Heidi weet ons te vertellen dat dit niet zo veel voorkomt.

Zicht op de gletsjer

Na de lunch en de talrijke foto’s moeten we de hele weg nog terug, gelukkig gaat het nu wat vlotter, daar we nu mogen dalen. Omstreeks 16u komen we terug aan het busje, tijd voor koffie of thee. Op de terugweg stopt Heidi nog eens op een paar idyllische plaatsjes voor wat foto’s van het Mount Aspiring National Park. Rond 17u zijn we terug aan de lodge en nemen afscheid van onze fantastische gids. Vlug een douche en voor onze laatste avond in Wanaka laten we ons nog eens gaan aan een diner in het uitstekende restaurant van vorige avond, het einde van alweer een prachtige dag.

Hotel : Wanaka Homestead Motel

Dag 11  Wanaka – Fox Glacier

Woensdag 16 februari

Ons laatste ontbijt in Wanaka, vandaag staat een rit op het programma van 270 km naar de westkust van het zuidereiland. We zijn net als de vorige dagen reeds om 8u aan de ontbijttafel waar we wat kunnen praten met een ouder Engels koppel, die vandaag ook naar de westkust rijdt. Nadat we hebben afgerekend kunnen we onze trip voor vandaag starten, via de Highway 6 rijden we naar het noorden. Eerst rijden we een stuk langs het Lake Hawea om daarna terug het Lake Wanaka te volgen tot aan de Makarora rivier.

Een laatste blik op Mount Aspiring

Langs de Highway 6 zijn een aantal korte wandelingen gepland. De Makarora Busch walk is de eerste wandeling die we doen, een mooi stukje regenwoud. Onze volgende stop de Blue Pools Walk, is tevens een korte wandeling naar de Blue River die we bereiken via een hangbrug. Het water is inderdaad op sommige plaatsen echt blauw. Het weer zit ons ook vandaag goed mee, een dikke twintig graden en weinig wind, de tube zonnecreme wordt regelmatig boven gehaald. Na een paar stops bij mooie uitkijk punten bereiken we de Thunder Creek Falls, een kort bospad leidt naar deze 30m hoge waterval. Even voorbij de kleine gemeente Haast, stoppen we voor de picknick bij Ship Creek. Hier doen we twee kleine wandelingen, namelijk de Beach Walk en de Busch Walk. De Beach Walk is een wandeling die ons naar het strand leidt en de Busch Walk brengt ons naar een kleine waterplas met nu eens geen mooi blauw water.

De Bush walk in Ship Creek

Het water heeft een licht bruine kleur en ziet er wat vies uit. Gisteren had onze gids, Heidi deze twee wandelingen aanbevolen en ik moet zeggen, de moeite waard. Ondertussen wordt het stilaan tijd om naar onze eind bestemming te gaan, Fox Glacier. Het kleine Fox Glacier ligt in het Westland National Park. Dit nationale park ligt ingeklemd tussen de westkust en de ‘Zuidelijke Alpen’ strekt zich uit over een lengte van 70 kilometer maar is slechts 30 kilometer breed. Ondanks dit zijn er in dit park ongeveer 60 gletsjers tot wel 3500 meter hoog, waarvan Franz Jozef Glacier en Fox Glacier de bekendste zijn. Beide gletsjers zijn ongeveer 3000 meter hoog en hebben een gletsjer tong die ongeveer 11 kilometer lang is. Uniek aan deze gletsjers is, dat ze afdalen van de gebieden met de eeuwige sneeuw dwars door het dichte regenwoud, dat op ongeveer 300 meter boven zeeniveau ligt. Net voordat we Fox Glacier binnen rijden slaan we de weg op die ons naar de voet van de gletsjer brengt.

Aan de voet van de Fox Glacier

Hier kunnen we nog een laatste wandeling maken van een half uurtje naar de gletsjer tong. Even voor zes uur zijn we ingecheckt in ons motel en eten een slaatje met gerookte zalm in een plaatselijk cafe. Naast het cafe is het bureau van Mountain Helikopters, een maatschappij die helikopter vluchten verzorgt boven de gletsjers. Ik zeg zo tegen Christiane zouden we dit ook niet eens doen, met dit prachtige weer. En ja een uurtje later waren al we in de lucht.

Boven op de Fox Glacier

Een vlucht van 20 min boven de gletsjers, wauw daar hebben we geen spijt van, nu zien we pas de grootsheid van die gletsjers. In de vlucht is een landing op de Fox Glacier gletsjer inbegrepen waar we een paar prachtige foto’s kunnen nemen, dit is pas een aanrader.

Hotel : Bella Vista Motel

Dag 12  Fox Glacier – Westport

Donderdag 17  februari

Deze morgen zijn we al vroeg wakker, gisteren hebben we na onze helikoptervlucht nog wat inkopen gedaan zodat we kunnen ontbijten op de kamer. Kwart voor acht zijn we reeds vertrokken naar het Lake Matheson, die een 6 km buiten Fox Glacier ligt. De weersvoorspelling is uitstekend, een zonnige dag met temperaturen rond de 22 graden. Van dit zien we echter nog niets, een dikke mist hangt boven Fox Glacier en omstreken. Om precies 8 u beginnen we toch ondanks de mist aan de wandeling rond het meer.

Lake Matheson s'morgens vroeg

Lake Matheson is voornamelijk gekend voor zijn prachtige weerspiegelingen en is daarom ook zeer druk bezocht. Daar we tamelijk vroeg zijn is er nog betrekkelijk weinig volk en is het nog rustig wandelen. We genieten er met volle teugen van en langzaam begint ook de mist weg te trekken. Het wordt een van de mooiste wandelingen tot nu toe, en we kunnen prachtige foto’s nemen. Normaal duurt de wandeling 1u 30 min maar wij doen er 2u over daar we het zo prachtig vinden.

Lake Matheson even later

Ondertussen beginnen de bussen toe te komen, we zijn net op tijd weg. Via Franz Josef Glacier die zo’n 25 km verder ligt vervolgen we onze trip langs de Westkust. De Glacier werd trouwens door de Hongaarse ontdekkingsreiziger Julius Von Haast in 1864 naar de keizer van Oostenrijk-Hongarije genoemd.We blijven de highway 6 volgen, nu eens enorm bochtig de andere keer rechte stukken waar we een aardige snelheid halen. Bij Lake Mahinapua even voor Hokitika stoppen we voor de picknick, een goede locatie even weg van de Highway.

De prachtige kustlijn van de westkust

Het landschap blijft ontzettend mooi tot we Greymouth naderen, en de eerste industrie zichtbaar wordt. Eenmaal we de stad voorbij zijn rijden we terug midden in de natuur en zien we ook de prachtige kustlijn, waar we talrijke foto’s nemen. Rond 15u30 rijden we het Paparoa National Park binnen. Het nationale park werd eind 1987 officieel geopend en werd daarmee het 12e nationale park van Nieuw Zeeland. Vlak bij Punakaiki zijn de Pancake Rocks te zien, aparte geologische vormen die doen denken aan stenen pannenkoeken, vandaar ook de naam. Door duizenden jaren regen, wind en opstuivend water hebben zich stroken kalksteen ontwikkeld die worden gescheiden door repen zachter kleisteen en daardoor lijken op stapels pannenkoeken.

Pancake Rocks

Een ander fenomeen zijn de ‘blowholes’, een soort van gyesers die ontstaan door regenwater dat doorgedrongen is tot op de bodem van deze rotsen. Door de druk van het getijde wordt het water met kracht naar buiten gedrukt waardoor een waternevel ontstaat die de lucht ingeblazen wordt. Het is hier een heel drukke bedoening maar wel de moeite, in een cafe naast het Visitor Center drinken we een koffie met een stukje notentaart, speciaal maar heel lekker. Van hieruit is het nog een uurtje rijden naar onze volgende lodge. De Lodge ligt een stukje buiten Westport midden in de natuur. Voor we gaan eten, gaan we nog naar de schilderachtige Tauranga Bay op slechts 5 min rijden met de wagen. Op de Cape Foulewind Walkway aan de rand van de bay houdt zich een kolonie pelsrobben op. Voor mooie foto’s zitten ze te ver af maar met de verrekijker kunnen we ze heel goed volgen. Terug aan lodge kunnen we eten in een plaatselijk cafe en daarna op ons terras genieten van de zee en de ondergaande zon.

Hotel : Omau Settlers Lodge

Dag 13  Westport – Motueka

Vrijdag 18 februari

Vandaag slapen we iets langer, het ontbijt is inbegrepen en we genieten nog even van de prachtige accommodatie. Het wordt vandaag een extra rustige dag, rond 9u30 vertrekken we richting Abel Tasman National Park.Stilaan krijgen we in plaats van regenwoud een andere begroeing te zien. De rit van Westport naar Motueka is zo’n  344 km en er is heel weinig verkeer, heerlijk om te rijden. Naar mate we onze eindbestemming voor vandaag naderen hoe meer fruit plantages we zien, appels,peren en kiwi’s echt we zitten midden in een fruitstreek.  Even na 13u komen we reeds in Motueka aan en gaan op zoek naar onze lodge. De GPS heeft het even moeilijk en we rijden de lodge een paar keer voorbij. Uiteindelijk zien we aan een bedrijf die bloemen teelt een bordje staan Chalets Gardens. Christiane keek even naar mij en aan haar gezicht zag ik dat dit niet echt meeviel.

Onze Chalet in Motueka

Maar toen onze gastvrouw met ons mee ging naar de drie chalets die ze verhuurt, en die wat hogerop een heuvel gelegen zijn, viel onze mond open. Prachtig zicht over de streek met ver weg ook een streepje zee, we besluiten om er echt een rust dag van te maken. In de lokale supermarkt gaan we nog wat winkelen en dat is het voor vandaag. Vanavond kunnen we op ons terras met een glaasje wijn genieten van ons avondeten.

Hotel : Chalets@Terraced Gardens

Dag 14  Motueka

Zaterdag 19 februari

Na de rustdag van gisteren gaan we er vandaag weer tegenaan, de batterijen zijn terug opgeladen. In ons chalet hebben we genoten van een goede nachtrust en een lekker ontbijt, en om 7u30 vertrekken we richting Matueka waar we worden opgewacht door Dan van de The Sea Kayak Company. We komen er onze buren tegen , een koppel uit Colorado die ook dezelfde excursie hebben geboekt. De excursie omvat eerst een ritje met de bus tot aan de kustlijn, daarna een boottocht van een 20 min om vervolgens het traject deels met de kayak en deels te voet terug te keren. De excursie gaat door in het het Abel Tasman NP het kleinste park van Nieuw Zeeland. Het park heeft normaal een zeer mild klimaat, met goudgele stranden en zanderige riviermondingen, omringd door bos. De boottocht start in Marahau aan de Tasman zee en brengt ons naar het noordelijk deel van de baai in Tonga. Daar liggen de kayak’s reeds klaar. Dan heeft ons wat instructies en tips voor we vertrekken.

Samen in de kayak

Er is een kayak per koppel voorzien en we hebben een ideale groep van vier koppels. Eerst eten we nog een stukje cake dat Dan heeft meegebracht en we kunnen er tegenaan. Onze eerste bestemming is het Tonga Island een piepklein eilandje waar tal van zeehonden komen broeden. Dan kan zijn ogen niet geloven, in de vier jaar dat hij de excursie verzorgd heeft hij nog nooit zoveel dieren met hun kleintjes gezien. We varen rond het eiland om daarna de volle zee te kiezen.

Christiane als eerste stuurman

Rond 13u komen we aan in de prachtige Bark Bay, met inderdaad goudgele stranden. Toch wel een vermoeiende tocht, maar Dan heeft gezorgd voor de picknick en de koffie. Op het mooie strand kunnen we nog wat uitrusten eer we aan onze wandeling beginnen. De wandeling volgt de kustlijn van Bark Bay tot aan Torrent Bay. Het is een mooie maar niet te onderschatten wandeling van meer dan twee uur, met tal van heuvels. En ja na de armen van deze morgen met de kayak komen deze namiddag de beentjes aan de beurt. Rond kwart voor vier komen we aan in Torrent Bay, tamelijk vermoeid maar voldaan.

Prachtige lokatie langs de wandeling van vandaag

Nu nog een boottocht van een kwartier en we zijn terug in Marahau. Hier loopt het een beetje verkeerd, we moeten te lang wachten op onze bus die ons terug brengt naar Motueka. Uiteindelijk zijn we om zes uur terug aan de wagen en kunnen terug naar onze chalet, waar we nog wat foto’s uitwisselen met onze Amerikaanse buurman. Wat hebben we vandaag terug geluk gehad met het weer, weinig wind en een zonnige 24 graden. Ik denk dat we er vroeg inkruipen deze avond.

Hotel : Chalets@Terraced Gardens

Dag 15  Motueka – Picton

Zondag 20 februari

De uitstap van gisteren was inderdaad erg vermoeiend en we hebben dan ook geslapen als een roosje. We nemen afscheid van onze buren die vandaag richting Fox Glacier trekken. Wij trekken vandaag richting Picton een ritje van 170 km. Rond 9u verlaten we Motueka en het Abel Tasman NP, het is zondag vandaag en nog kalmer dan anders op de weg. Via Richmond en Nelson komen we in het kleine dorp Havelock, dat zich zelf heeft uitgeroepen tot de hoofdstad van de groene mossel. Hier in Havelock kiezen we ervoor eerst de Marlborough Sounds te gaan verkennen. De Marlborough Sounds is een doolhof van zeearmen, bergkammen, eilanden en baaien. U waant zich even in het Noorse Fjorden gebied, maar niets is minder waar, het is hier een stuk warmer, vandaag zo’n 26 graden.
Het is een maritiem natuurpark met een oppervlakte van 960 vierkante kilometer en een
prachtig labyrint van beboste bergen omgeven door water en eilanden. Er zijn talloze wandelpaden, veel wild en vogelsoorten, dolfijnen, pinguïns, historische plaatjes, inhammen met goudgele stranden en schitterende panorama’s. Het is hier in die omgeving dat ik onze laatste excursie van het Zuidereiland heb geboekt.

Heerlijk varen tussen de fjorden

Met een klein motorbootje gaan we de Marlborough Sounds verkennen. Om 13 u worden we opgewacht door Leicester van Waterways Boating Safaris, een eenmans bedrijfje met een uitstekende reputatie. Het is de bedoeling dat ik zelf het motorbootje ga besturen. Na een korte uitleg van Leicester worden twee bootje op het water gelaten. Ik ben tamelijk rap vertrouwd met de handelingen die nodig zijn voor de besturing van het bootje. Na een paar plaatselijke rondjes kunnen we full speed de fjorden gaan verkennen. Leicester blijft wel steeds in de buurt mocht er toch iets fout lopen. Het schitterende weer zet wel de kers op de taart, een prachtige blauwe hemel, en schitterende kleine mooie zandstranden die enkel via het water te bereiken zijn. Uiteindelijk neemt Leicester ons nog mee naar een groene mossel kwekerij in de Kenepuru Sound. Omstreeks 16u30 komen we terug bij het boothuis waar onze trip startte, het einde van een heel mooie namiddag. Tijdens de trip heeft Leicester talrijke foto’s van ons genomen die hij vlug op een CD voor ons zet. We nemen afscheid en zetten onze rit verder richting Picton via de de Queen Charlotte drive.

Langs de Queen Charlotte Drive

Dit is een kronkelende, 40 kilometer lange route die gekend staat als een van de mooiste van het eiland. De Queen Charlotte Drive volgt op schitterende wijze de Queen Charlotte Sound tussen Picton en Havelock en voert ons langs blauwgroene wateren, baaien, riviervalleien, inheemse bossen. Het enige vervelende aan de route zijn de vele aantal bochten 360 om precies te zijn waarna je elke keer toch weer een fantastisch uitzicht hebt. Vanavond slapen we in het mooi gelegen Harbour View Motel die we bereiken rond 17u30. We hebben een kamer met zicht op de kleine haven van Picton waar we morgen voormiddag de ferry nemen richting Noordereiland. Van het wateravontuur van deze namiddag hebben we honger gekregen en gaan dineren  in “Le Cafe”een uitstekend restaurant gelegen aan de haven. We hebben geluk er is nog een tafel buiten beschikbaar met zicht op de jachthaven. Na het diner gaan we nog genieten van het mooie uitzicht op ons terras met een kopje thee.

Heerlijk genieten van op ons terras

Hotel : Harbour View Motel

Dag 16  Picton – Wellington (Overzet)

Maandag 21 februari

Deze morgen zijn we al vroeg op en trekken onmiddellijk de gordijnen open om het zicht op de haven te zien. Het wordt terug een prachtige dag volgens het weerbericht en we kunnen ontbijten op het terras. Alles wordt uit de wagen gehaald en Christiane doet een grondige herschikking van de koffers. Om 9u leveren we onze huurwagen in en een uurtje later nemen we de Interislander ferry die ons naar het Noordereiland brengt.

De ferry naar Wellington

De ferry slingert zich door de  Marlborough Sounds en doet er een uur over eer hij de open zee bereikt. Na precies 3u bereikt de boot de haven van Wellington waar behoorlijk veel wind staat de stad heeft dan ook de bijnaam van ‘Windy City’.
Hoewel Wellington kleiner is dan Auckland is het toch de hoofdstad van Nieuw Zeeland. De regering zetelt hier sinds 1865. Lang heeft het er naar uitgezien dat dit de enige activiteit was in deze stad. Sinds het einde van de 20e eeuw heeft Wellington een ‘boost’ gehad en staat nu bekend als hét cultuurcentrum van Nieuw Zeeland. Nadat de boot is aangemeerd kunnen we onze bagage terug ophalen en onze nieuwe huurwagen, een Toyota Corolla,  terug in ontvangst nemen. Alles verloopt vlot en de GPS weet ons hotel ook direct te vinden. Het is nog maar 14u30 en we zitten al op de iets te kleine kamer. We hebben dus nog wat tijd om de stad te verkennen, het centrum van de stad is compact en vrijwel alle bezienswaardigheden liggen op loopafstand van elkaar. Vanaf Mount Victoria, aan de rand van de stad hebben we een fantastisch uitzicht over Wellington. De stad heeft een internationale uitstraling mede door de vele stijlvolle cafés, restaurants van internationale allure, winkels en galeries.

Foto van op Harbourfront Wellington

Tegenwoordig is Wellington dé cultuurstad van Nieuw Zeeland en vindt je hier geweldige musea, zoals het beroemde ‘Museum of New Zealand’ (Te Papa). Via de Wellington Harbourfront gaan we naar het enige museum die we van plan waren te bezoeken in Nieuw Zeeland, het Te Papa Tongarewa. Het Museum of New Zealand, of wel Te Papa Tongarewa (“onze plek” in het Maori) is met een afmeting van drie voetbalvelden één van de grootste nationale musea in de wereld. Het museum werd in 1998 geopend en een bezoek is een ‘must’ en het leuke eraan het is volledig gratis. Zonder het in de gaten te hebben lopen we hier rap twee uur rond in dit schitterende en goed opgezette museum. In ‘Bush City’ lopen we door allerlei vegetatie en landschappen die kenmerkend zijn voor Nieuw Zeeland, zoals inheemse bossen, vulkanische landschappen en over canyons via hangbruggen.

Te Papa Tongarewa museum

In het deel ‘Toi Te Papa Art of the Nation’ en ‘Te Marae’ komen we wat te weten over de Maori cultuur en worden er verschillende Maori kunstwerken tentoongesteld. We gaan  binnen in het Maori gemeenschapshuis en bekijken hun prachtig siersnijwerk in hard hout, het museum is echt de moeite. Ook musea bezoeken is behoorlijk lastig en dorstig, dus tijd voor ons biertje in een tof cafe op de Harbourfront. Via de binnen stad gaan we nog een paar foto’s maken van “The Beehive” of de bijenkorf waar de politici sinds 1981 hun kantoren hebben.

The Beehive

Het is ondertussen zes uur geworden en vanavond eten we iets in een hamburgertent. Aan dit korte bezoek van de hoofdstad hebben we toch aangenaam gevoel overgehouden.

Hotel : Travelodge Motel

Dag 17  Wellington – Tongariro NP

Dinsdag 22 februari

In het Travelodge hotel hebben we wel een kleine kamer maar met een uitstekend groot bed. Het is een goedkoop typisch stadshotel op een heel goede locatie maar waar voor alles extra moet worden betaald, zoals internet en parking. Het ontbijt is er prima en rond 9u rijden we de parking buiten. De GPS heeft het nu wat moeilijk daar we uit een ondergrondse parking rijden, maar na een paar minuutjes is alles terug onder controle en zijn we op de goede weg richting noorden. In tegenstelling met het Noordereiland is het hier voorlopig een stuk drukker op de weg, en ook de schoonheid van de natuur is hier ver te zoeken. Eenmaal we uurtje aan het rijden zijn krijgen we terug een groen landschap en beginnen ook de schaapjes te terug te komen. Net voor Wanganui kopen we wat fruit voor deze middag en kiezen dan de richting Tongariro Natinal Park, onze eindbestemming voor vandaag.

Tussen Wanganui en Tongariro

Tussen Wanganui en Tongariro is er bijna geen verkeer en heel zelden hebben we tegenliggers, uiterst kalm. Het landschap heeft iets van Schotland en ook hier kunnen verschillende wandelingen gemaakt worden. Op de radio horen we dat er een hevige aardbeving heeft plaatsgevonden even na de middag in Christchurch, waar ons Nieuw Zeeland avontuur begon. Er zouden verschillende gebouwen zijn ingestort waarschijnlijk met tal van gewonden. We besluiten eerst naar de lodge te rijden en daar een koffie te drinken, ondertussen kijken we naar de TV en zien dat het toch wel erg is in Christchurch, een deel van de kathedraal die wij bezochten zou zelfs zijn ingestort. Na de koffie rijden we nog even naar Whakapapa Village waar het gekende Bayview Chateau Tongariro staat, een luxehotel uit 1920 aan de voet van Mount Ruapehu.

Hotel Bayview Chateau

De Whakapapa Nature Walk, The Mauds Walk en de Tawhai Falls Walk zijn drie kleine wandelingetjes die we in de buurt nog maken. Op de terugweg naar onze lodge stoppen we nog aan een sportzaak waar we twee wandelstokken huren voor onze eendaags wandeling van morgen. Nadat we ons even hebben verfrist gaan we naar de lokale jeugdherberg waar we eten. Ook daar staat de TV op en zien we dat er nu reeds 65 doden geborgen zijn in Christchurch, een ware ramp. Het hele gebied is uitgeroepen tot rampgebied en ook de luchthaven is gesloten, gelukkig vertrekken we volgende week terug van Auckland.

Aan de Tawhai Falls

Hotel : Adventure Lodge

Dag 18  Tongariro NP

Woensdag 23 februari

Gisteren zijn we reeds om 21u30 gaan slapen, daar we vandaag een heel zware wandeling gaan maken, namelijk de Tongariro Alpine Crossing. De wandeling heeft als bijnaan “The Finest one day walk ” in het Tongariro NP van Nieuw Zeeland. Het Tongariro National Park is het eerste nationale park van Nieuw Zeeland en één van de oudste van de wereld. Het gebied werd, door Maori Chief Horonuku Te Heuheu Tukino, in 1887 aan de staat geschonken. Hij zag dit als een  oplossing om dit prachtige gebied te behouden in zijn oorspronkelijke staat. De Europese kolonisten zagen dit belang ook in en riepen het uit tot nationaal park. In 1990 werd het park door de UNESCO als eerste nationaal park op de lijst van werelderfgoed gezet. Het park heeft drie imposante vulkanen, Ngauruhoe, Ruapehu en Tongariro.

Mount Ngauruhoe

Ten westen van deze vulkanen liggen weelderige bossen en hebben de hellingen een grote verscheidenheid aan vegetatie. De verscheidenheid aan landschappen op een dergelijk relatief klein oppervlak zijn haast uniek en zijn mede ontstaan door toedoen van die drie aanwezige vulkanen. Na een echt Engels ontbijt, brengt onze gastvrouw ons naar het begin van de wandeling. We zijn met zes personen vandaag die de wandeling doen en voor elk heeft ze een lunch pakket klaargemaakt.

Start van de Tongariro Alpine Crossing

Rond 8u30 kunnen we vertrekken van de parking van Mangatepopo, en we zijn blijkbaar niet alleen, talrijke bussen brengen wandelaars van hotels en motels in de buurt hier naartoe.Vanaf de Mangatepopo hut volgen we een kronkelend pad door het rivierdal naar de bergpas tussen Mount Tongariro en Mount Ngauruhoe. Naarmate we verder het dal inlopen wordt het landschap kaler en vulkanischer. Bij Soda Springs kunnen we nog even naar het toilet eer we naar de South Crater klimmen. De klim die ons naar bijna 1700m brengt is goed aangelegd maar vervelend lastig. Van de South Crater gaan we nog eens 200m hoger naar de Red Crater, het moeilijkste stuk daar de wind is komen opsteken en het pad er niet zo mooi bij ligt.

Zicht op de Red Crater

De Red Crater is een nog steeds actieve vulkaan en het fascinerende landschap is er prachtig. We zijn hier op het hoogste punt voor vandaag en hebben er honger van gekregen, tijd voor de lunch. Wie dacht dat het moeilijkste voorbij was heeft het verkeerd voor. De zeer steile daling naar de vulkaan meren Emerald Lake en Blue Lake is voor veel mensen moeilijk te overwinnen. Gelukkig heeft Christiane twee wandelstokken die hier heel goed van pas komen. Nadat we Blue Lake zijn voorbij gelopen brengt een vlak pad ons door een smalle pas die uitkomt op de noordhelling van Mount Tongariro.

Emerald Lake en Blue Lake

Hier krijgen we een mooi zicht op Lake Taupo, van hieruit  dalen we verder richting Ketetahi. In Ketetahi zijn we terug op 1300m en in de kleine berghut waar we even op adem komen eten we nog wat fruit. Na een kwartiertje vervolgen we onze daling naar onze eindbestemming aan de Ketetahi Road, waar onze gastvrouw ons staat op te wachten. Met uitzondering van de wind was het weer vandaag perfect voor de Crossing, niet te warm en geen regen of mist op de hoger gelegen stukken. De tocht van Mangatepoto naar Ketetahi over een afstand van ongeveer 19,5 kilometer hebben we tot een goed einde gebracht in bijna 8u, dit is het wel voor vandaag. Nu nog een douche, een goed diner en ons bedje.

Hotel : Adventure Lodge

Dag 19  Tongariro NP – Rotorua

Donderdag 24 februari

Vannacht heel goed geslapen na de zware dag van gisteren en na het ontbijt nemen we afscheid van onze gastheer en eveneens van het dorpje met de heel toepasselijke naam “National Park”. Via de noordzijde van het Tongariro NP rijden we richting Turangi om vervolgens langs het Taupo Lake bij onze eerste bestemming aan te komen. Orakei Korako of de “verborgen vallei” is onze eerste stop voor vandaag. De vallei ligt aan de zuidkant van Lake Ohakuri en is een geothermische attractie. Rond 11u bereiken we de vallei met een klein bootje die constant weg en weer pendeld over het meer. Meteen zien we het imposante Emerald Terrace, het grootste in zijn soort in Nieuw Zeeland.

Emerald Terrace

Langs een mooi uitgestippelde wandeling van een dik uur lopen we langs silicaterrasen, modderpoelen en warmwaterbronnen. Er worden tal van foto’s genomen en er hangt hier een geur van rotte eieren. Na de wandeling eten we nog een snack in Orakei Korako en zetten onze rit verder richting Rotorua.

In Orakei Korako

Zo’n 25km voor Rotorua bezoeken we de Waimangu Volcanic Valley. De Waimangu Volcanic Valley is het nieuwste hydrathermische systeem van de wereld. De vallei is ontstaan na de uitbarsting van de Tarawera vulkaan in 1886. We maken een mooie wandeling van ongeveer 1,5 uur langs alle hoogtepunten. Eerst komen we langs de Waimangu Cauldron, het grootste kokende meer ter wereld. Hoewel het ‘zwart water’ betekent, heeft het meer een blauwe kleur omgeven door dampende rotsen. Op de klim naar de Inferno Crater liggen indrukwekkende terrassen met microalgen en het water in de krater is maar liefst 80°C, er hangt een constante damp boven het water dat een blauw-groene kleur heeft .

Waimangu Volcanic Valley

Aan het einde van de wandeling komen we bij het groene Lake Rotomahana waar we een boottocht maken. Dit is zeker een aanrader want we varen langs de meest bizarre en indrukwekkende dingen, als geisers, fumaroles, kraters en thermale planten. Een busje brengt ons uiteindelijk terug naar de ingang van het park.  Tijd voor ons hotel op te zoeken in Rotorua. Rotorua, een kuuroord aan de oever van het gelijknamige meer ligt midden in het geyserland. De altijd aanwezige geur van rotte eieren nodigt niet uit voor een bezoek aan dit gebied. Maar ondanks dat is Rotorua de meest bezochte stad van Nieuw Zeeland. Het is dan ook de bron van deze geur, waterstofsulfide, die de bezoekers hier naar toe lokt. Het gebied ligt in het centrum van het nog altijd vulkanisch actieve centraal plateau, en is bekend om zijn geothermische activiteit.

Op Lake Rotomahana

Het landschap heeft iets mysterieus door de stoom die hier uit de aarde op vele plaatsen opstijgt. Vandaag zat het weer nog maar een keertje mee, maar rond  19u trekt alles hier dicht en begint het hevig te regenen. Voor morgen heb ik een excursie naar White Island geboekt, die echter door de slechte weersomstandigheden op zee nu reeds is uitgesteld. We laten het niet aan ons hart komen en gaan vanavond lekker dineren is ons hotel, we zien wel wat we morgen doen.

Hotel : Regent of Rotorua

Dag 20  Rotorua

Vrijdag 25 febuari

Normaal zouden we vandaag White Island bezoeken maar dit werd door het slechte weer op zee afgezegd door White Island Tours. Dus vandaag slapen we eens uit en gaan dan lekker ontbijten in het hotel. We zijn nog steeds in Rotorua en dus gaan we vandaag een vervolg breien aan het geyserland van gisteren. Rond 9u vertrekken we naar Waiotapu Thermal Wonderland, dat gekend is als het meest gevarieerd geothermisch gebied van het land. In tegenstelling tot gisteren is dit een heel toeristisch attractie. De parking staat al goed vol wanneer wij aan komen, en wat ons zo verwonderd dat talrijke mensen reeds vertrekken. Als we de tickets gaan halen krijgen we te horen dat de Lady Knox geyser om 10u15 gaat spuiten en dit enkele kilometer hier vandaan. Vandaar dat iedereen terug de parking afreed richting de geyser. Natuurlijk gaan we ook richting Lady Knox en zijn daar nog ruim op tijd. Precies 10u15 laten ze een of andere zeep oplossing in de geyser, alle foto toestellen in aanslag, en binnen de minuut begint te spuiten.
Afhankelijk van zijn ondergronds waterreservoir kan hij makkelijk een half uur water en stoom tot 20m hoog de lucht in blazen. Nadat we dit hebben gezien rijden we een stukje terug naar het Waiotapu Wonderland, waar we een mooi uitgestippeld parcour kunnen volgen.

WaioTapu Thermal Wonderland

Tot de mooiste attracties behoren het Artist’s Palette, een panorama van warme en koude poelen, borrelende modderpoelen in steeds wisselende kleuren, en de Champagne Pool met zijn okerkeurige rand. Door dat er vandaag bijna geen wind is blijft de rook boven de Champagne Pool hangen en krijgen we die niet zo duidelijk te zien. Nog voor de middag verlaten we het park en een paar kilometer verder slaan we af bij het Whakarewarewa park of kortweg TePuia. Onze tweede toeristische stop voor vandaag ligt nog steeds in het geothermisch gebied, het park laat naast geysers en modderpoelen ook iets zien van de traditionele Maori bevolking. Ook hier kunnen we een mooi parcour volgen doorheen het park, maar eerst gaan we een typische Maori show bijwonen. Bezoekers worden uitgedaagd door een Maori aan het Te Aronui a Rua Meeting House, waar we even later ook het cultureel optreden bijwonen.

Show in het Whakarewarewa park

Nu is het tijd voor onze laatste geyser voor vandaag, de Pohutu geyser. En we hebben geluk vandaag want net als we voorbij de geyser lopen begint hij wel tot 30 hoog te spuiten. Ik denk dat we het nu wel hebben gehad wat geysers betreft en besluiten terug te keren naar Rotorua. In de stad doen we nog een wandeling en komen toevallig een Belgisch cafe tegen, waar we een koel pintje drinken. We maken een praatje met de Antwerpse uitbater die hier reeds 29 jaar in Nieuw Zeeland woont.

Aan de spuitende Pohutu geyser

Hotel : Regent of Rotorua

Dag 21  Rotorua

Zaterdag 26 februari

Als we gisteravond op de kamer kwamen lag er een briefje van de receptie dat onze uitgestelde excursie van gisteren naar White Island, morgen zou kunnen doorgaan. De excursie was reeds maanden op voorhand geboekt, maar is erg afhankelijk van de toestand op zee. Na een wat te korte nacht, vertrekken we vanuit Rotorua richting Whakatane rond kwart na zes. Whakatane ligt zo’n 85 km ten oosten van Rotorua en de boottocht vertrekt er om 8u15. Het is vandaag zaterdag en heel weinig verkeer zo vroeg in de ochtend. We zijn ruim op tijd aan de kade van ‘Pee Jay’ die de overtocht verzorgd, zodat we daar nog kunnen ontbijten. Precies kwart na acht vertrekt de kleine boot, er zijn zo’n 25 personen aan boord, waaronder een Belgisch koppel die al jaren in India woont.

De moeilijke landing op White Island

De vaartijd naar White Island bedraagt normaal 80 minuten en naarmate we verder de kust achter ons laten hoe ontstuimeg de zee wordt. Na 90 minuten bereiken we het eiland, en nu begrijp ik ook waarom de excursie soms niet doorgaat. Op het eiland is geen kade aanwezig en wij moeten per zes mensen nog eens overstappen op een klein rubberbootje ,iets wat met zo’n woelige zee niet zo eenvoudig is. Het kleine rubberbootje brengt ons dan naar een grote rots, die dienst doet als kade en waar we met veel moeite voet aan wal zetten. White Island (Maori: Whakaari), is de bekendste vulkaan van Nieuw-Zeeland, en wordt tot een van de beste attracties van Nieuw-Zeeland gerekend. Nog steeds is deze vulkaan actief en er doen zich bijna voortdurend aardbevingen en soms ook uitbarstingen voor. Het betreden van het eiland is daarom aan strenge veiligheidseisen gebonden: we mogen alleen onder begeleiding van speciale gidsen het eiland op en we worden dan ook verplicht om een valhelm en af en toe een gasmasker te dragen.

Klaar voor een uitbarsting

Tot 1914, toen een eruptie alle mijnwerkers doodde, werd er op het eiland zwavel gewonnen, met name voor gebruik in de bemesting. Op het eiland krijgen we een rondleiding van onze gids van bijna twee uur. Het landschap doet denken aan dat van de Maan of Mars. Overal uit de grond ontsnapt er stoom en we kunnen ook heel dicht bij de krater komen, die gevuld is met massa kokend water. Af en toe moeten we onze gasmasker opzetten daar de extreme geur van zwavel ondraaglijk wordt.

Resten van de zwavel fabriek

Het laatste stukje van de rondleiding gaan we door de oude fabriek, of liever wat er nog van overblijft. Hier en daar zien we ook al een klein stukje groen, stilaan herstelt de natuur zich toch. Na de rondleiding verlaten we het eiland op dezelfde onorthodoxe wijze. Op de terugweg ontmoeten we nog wat dolfijnen die een tijdje met de boot mee zwemmen. Terug in het hotel maken we gebruik van de warmwaterbronnen waarover het hotel beschikt, heerlijk warm water die naar men zegt voor zowat alle kwalen goed is. Ondertussen is het hier beginnen te regenen (water gieten) nadat we vandaag toch terug een heel zonnige dag hebben gehad.

Een laatste blik op White Island

Hotel : Regent of Rotorua

Dag 22  Rotorua – Tairua

Zondag 27 februari

Zondag vandaag en net als thuis wat langer slapen en wat langer ontbijten. Nadat we zijn uitgecheckt verlaten we het uitstekende hotel Regent in Rotorua en trekken nog meer naar het noorden. Onze eindbestemming voor vandaag is het plaatsje Tairua, en we kiezen bewust niet de grote wegen om er naar toe te rijden. Het nog steeds prachtige landschap doet af en toe denken aan Toscane, glooiende groene vlaktes met hier en daar wat cipressen. Tairua ligt op het schiereiland Coromandel op ongeveer twee uur rijden van Auckland en is een vluchtoord voor hen die de drukte van Auckland achter zich willen laten. Speciaal voor onze vakantie af te ronden (uitbollen) hebben we dit plaatsje uitgekozen. Na de middag komen we aan bij onze lodge en maken direct een wandeling langs de baai om te eindigen op het strand.

Wandeling langs de baai van Tairua

Op de terugweg van het strand drinken we koffie in een cafe met uitzicht op de baai. Hier niet ver vandaan staan een paar Kauri bomen die we nog wel eens willen bekijken. Te voet is het echter te ver en we besluiten nog een ritje te doen met de wagen. In dit park staat de machtige Kauri, een typische Nieuw Zeelandse boom. Deze boom werd in het verleden veel gekapt voor de handel, en was na goud de tweede bron van inkomsten van het schiereiland. Door de houtkap zijn er nog maar weinig over.

kauri park

Tijd voor het diner, naast onze lodge is een uitstekend visrestaurant. We eten er als voorgerecht de Nieuw Zeelands groene lipmossel, van smaak komen ze dicht bij de Zeeuwse mossel maar ze zijn een heel stuk groter en hebben een groenachtige schelp.We gaan nog eens naar de baai  kijken, einde van een rustige dag.

Hotel : Pacific Harbour Motel

Dag 23  Tairua

Maandag 28 februari

Net als gisteren staat vandaag nog een rustige dag op het programma, onze laatste overigens. De reis begint in de kleren te kruipen en vandaag slapen we tot acht uur iets wat op de hele reis nog niet is voorgevallen. We gaan ontbijten in een plaatselijk cafe en daarna gaan we naar Hot Water Beach. Hot Water Beach is een stukje strand dat 6km te zuiden van Hahei ligt. Bij laag water kan men daar een eigen warmwaterbron graven.

Putje graven aan Hot water Beach

Net op die plaats zit er onder het strand een enorm natuurlijk reservoir met water van 60 graden. Als wij daar aan komen is het al redelijk druk en vele mensen hebben al een putje gegraven. Het is wel zo dat je de juiste plek moet weten te vinden, maar eenmaal ge ze gevonden hebt is het water zo warm dat ge er niet in kunt  blijven. Een paar kilometer verder ligt de Cathedral Cove een in de witte rotsen uitgesleten grot die op een kathedraal lijkt. Overigens is Cathedral Cove enkel bij laag water te bezoeken. Een wandeling van 45min zou ons naar de Cathedral moeten brengen maar door de hevige regen van vorige maand is het wandelpad volledig weggespoeld waardoor we slechts een deel van de wandeling doen.

Cathedral Cove

Na de middag rijden we verder door naar Whitianga waar we de hot pools gaan bezoeken. Het is een mooi aangelegd park met enkele warm water zwembaden waar we rustig kunnen verpozen. Rond vier uur keren we terug naar de lodge waar we nog kunnen buiten zitten tot de avond valt. Hierbij valt ook het doek over onze Nieuw Zeelandreis.

In de Hot water pools

Hotel : Pacific Harbour Motel

Dag 24/25  Tairua – Auckland Airport – Brussel

Dinsdag 1 maart

Aan alle mooie dingen komt er toch wel een einde, zo is ook voor ons de vakantie voorbij en zetten we vandaag de terugtocht in. Ons motel ligt op twee uur rijden van de luchthaven van Auckland en onze vlucht vertrekt maar om 15u40, we hebben dus alle tijd. Rustig ontbijten, rustig de koffers pakken en rustig genieten van de laatste rit richting Auckland. We zijn ruim op tijd en na het afleveren van de huurwagen kunnen we inchecken. Net als we aan het inchecken zijn wordt er in heel Nieuw Zeeland twee minuten stilte gehouden voor de slachtoffers van de verschrikkelijke aardbeving in Christchurch. Een vreemd gevoel het is muisstil in de luchthaven en iedereen staat er wat droevig bij. Verder verloopt de lange reis volledig volgens schema. Zonder veel vertraging maar wel zonder koffers komen we woensdag 2 maart rond de middag aan op Zaventem. Onze twee koffers zijn blijven haperen in Londen en worden ons de volgende morgen thuis bezorgd.

Bedankt aan iedereen voor de talrijke reacties die we mochten ontvangen op ons Nieuw Zeeland avontuur.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: