Jordanie 2010

Voorbereiding

We hebben reeds een paar jaar de intensie om een rondreis te maken in Jordanie met als absoluut hoogtepunt de oude historische stad Petra, die in 2007 terecht werd uitgeroepen tot een van de 7 nieuwe wereldwonderen. Wel nu deze keer is het een volledig begeleide rondreis geworden van 13 dagen met reisorganisatie Sunjets. Naar voorbereiding toe spaart dit wel wat werk, wanneer je zelf niet moet op zoek gaan naar de nodige vluchten,huurwagens,hotels, mooiste bezienswaardigheden…..

vertrek  07 maart                Brussel 13u15  –  Aqaba 19u05

retour  20 maart                 Taba    20u50  –  Brussel 00u55

Dag 1  Brussel – Aqaba

Ondanks onze vlucht maar om kwart na één vertrekt vanuit Zaventem, zijn we deze morgen toch van kwart voor zes wakker. Na ons zondag’s ontbijt brengt Wendy ons naar het station van Kortrijk, waar we iets na achten de trein nemen richting luchthaven. Gisteravond had Christiane het gevoel dat de treinreis niet zo vlot zou verlopen, een treinongeval kan altijd, ja vrouwen he. De trein was echter stipt op tijd en we hadden nog voldoende tijd voor een lichte maaltijd op de luchthaven.

Anders was het gesteld met het vertrekuur van het vliegtuig, door het drukke luchtverkeer vertrok de vlucht met een vertraging van bijna een uur. Op het moment dat we naar het vliegtuig mochten gaan zien we plots Filip en Kathleen uit Brugge. Een tof koppel dat we ontmoet hebben op onze reis naar India. Wat een toeval. Ze gaan ook naar Aqaba maar blijven een weekje ter plaatse.

Rond 8u plaatselijke tijd kwamen we aan in het piepkleine luchthaventje. Het is hier nog een 27°. Na de douaneformaliteiten reden we naar het prachtige Radisson Blu hotel waar we samen met kathleen en Filip buiten op het terras het verrukkelijke avond buffet namen.

Lekker buiten dineren met Kathleen en Filip

Hotel : Radisson Blu

Dag 2  Aqaba – Wadi Rum

Na het ontbijt in hotel Radisson Blu krijgen we een voorstelling over het verder verloop van de rondreis samen met ganse groep van zo’n dertig mensen. De toewijzing van de verschillende bussen gebeurt wat chaotisch, maar eenmaal iedereen weet op welke bus hij thuishoort zijn we vertrokken richting Wadi Rum. Onze zeer spraakzame lokale gids vertelt samen met de Nederlandstalige gids heel wat over Jordanie en de streek die we momenteel doorkruisen op weg naar Wadi Rum.

Wadi Rum of “De Vallei van de Weg” zoals onze gids het noemt is zo’n dik uur rijden van ons hotel. Daar aangekomen staat de BBQ al klaar, en na het middagmaal vertrekken we direct voor een vier uur durende jeep rondrit in de woestijn. We zijn als eerste bij de jeep’s en kunnen er dan ook de beste eruit kiezen, iets wat twee koppels uit Brugge ook hadden opgemerkt zodat de jeep volzet was. Het woestijnlandschap rond Wadi Rum is bijzonder nauw verbonden met de naam “Lawrence of Arabia”. De gids laat ons de mooiste plekjes zien van de woestijn met zijn bizarre bergformaties en mooie canyons.

Samen in Wadi Rum

Af en toe kunnen we even de benen strekken voor een wandeling waarbij vooral de immense stilte opvalt en de opeengestapelde zandsteenlagen die voortdurende van kleur veranderen. Rond 17u begint de duisternis reeds te vallen zodat we nog een  mooie zonsondergang kunnen meemaken voor we te voet richting tentenkamp wandelen.

Zonsondergang in Wadi Rum

Na het avondmaal gaan we nog even buiten het tentenkamp een kijkje nemen naar de prachtige sterrenhemel. Onze primitieve tent is toch voorzien van een tweepersoonsbed maar dit is dan ook alles. Al bij al valt de nacht toch nog goed mee.

Ons tentenkamp in Wadi Rum

Dag 3  Wadi Rum – Petra

Deze morgen zijn we reeds wakker van kwart voor vijf, na een toch redelijk comfortabele nacht. We besluiten om ons eerst te gaan douchen daar voor het hele kamp maar een viertal douchen beschikbaar zijn. We hadden graag de zonsopgang meegemaakt maar daarvoor komen we echter te laat. Na het eenvoudig ontbijt vertrekken we naar het hoogtepunt van de rondreis “ Petra”.

Petra dat tussen Amman en Aqaba ligt bereiken we rond 9u en het is er al behoorlijk druk. Voor een bezoek aan de ruinestad van de Nabateeers moet u minstens een hele dag uittrekken. We starten de wandeling die toch een 12 km is aan de ingang van het Visitors Centre. Vanaf de ingang van de site gaat het 2km zachtjes bergaf tot aan de lange kloof tussen de rotsen. De kloof, ook wel “Siq” genoemd is een lange weg bezaaid met keien een overblijfselen van de Romeinen. Volgens de gids is de kloof ontstaan door een aardbeving, en inderdaad op bepaalde plaatsen is het nog duidelijk te zien dat de 80 m hoge rotsen eigenlijk bij elkaar hoorden. Langs de linkerkant van de kloof is een kanaaltje dat 2000 jaar geleden in de rotswand werd uitgehouwen nog steeds zichtbaar.

Ingang van de kloof of “Siq”

Eigenlijk werd via deze weg het drinkwater naar de stad gevoerd. Naarmate we de kloof dieper ingaan wordt die ook enger. Na een 15 min lopen komen we aan het einde van de Siq, waar we op een binnenplein uitkomen, met recht voor ons “De Schatkamer”.

De Schatkamer van Petra

Op het plein voor De Schatkamer, die eigenlijk een graftombe was voor koning Areatas IV, is het al behoorlijk druk. De fascinerende voorgevel van de graftombe werd meer dan 2000 jaar geleden door de Nabateeers uit de zacht rode zandsteen uitgehouwen. Rond de tombe hangt nog steeds een sage als zou er een schat ergens in verborgen zijn van een toenmalige farao. Deze is echter nooit gevonden. Vanaf de buitenste Siq lopen we naar het centrum van het oude Petra. Langs de brede weg komen we verschillende grote rotsgraven tegen. Onmiddellijk na de rotsgraven volgen we onze gids naar een hoger gelegen plek, waar heel weinig toeristen komen. Van hieruit krijgen we een prachtig zicht over de stad en het in de rotsen uitgehouwen theater. Het mooie theater werd pas in 1962 volledig blootgelegd en bood plaats aan zowat 5000 toeschouwers.

Het theater van Petra

Aan de Westelijke kant van de stad passeren we nog de Koningsgraven, prachtige gevels uitgehouwen in de rotsen. Vele van de prachtige gevels beginnen tekenen te vertonen van winderosie maar zijn nog steeds na al die tijd heel duidelijk zichtbaar.

De koningsgraven van Petra

Uiteindelijk komen we aan het einde van onze wandeling bij “De Cardo Maximus”. De grote Cardo was de geplaveide hoofdstraat van Petra. Ooit stonden langs weerszijden van die weg grote zuilen, daar is echter helaas niet zo veel meer van te zien. Ondertussen is het tijd om terug te keren naar het begin van de wandeling. Het nu licht stijgend pad maakt dat dit gedeelte wat lastiger. Op onze terugweg komen als bij wonder nogmaals Kathleen en Filip tegen, in zo’n massa mensen is dit toch wel opmerkelijk. Na de late lunch rijden we richting ons hotel waar we even tijd hebben om te zwemmen.

De chefkok

Voor het avondmaal rijden we terug naar Petra waar we in een lokaal restaurant, zelf een deel van het avondmaal mogen bereiden. Best een leuke avond die we afsloten met een goed glaasje wijn.

Hotel : Beit Zaman (Het huis van vroeger)

Dag 4  Petra – Madaba – Mount Nebo – Amman

Deze morgen worden we gewekt, en wel heel vroeg, door de Islamitische gezangen van een moskee in de buurt van het hotel. Rond 7u30 vertrekken we richting Madaba, via de “Kings Highway” de oudste route door het bergachtige landschap naar het noorden van Jordanie toe. De rit tot Madaba duurt zo’n drie uur en ondertussen vertelt de gids iets meer over het dagelijkse leven in Jordanie. Volgens onze gids is de letterlijke vertaling van Madaba “stad van water en gras”, en inderdaad naar mate we de stad naderen veranderen de dorre velden in groenen vlaktes. Madaba kende zijn hoogtepunt in de 4 de eeuw en was toen zelfs een bisschoppelijke zetel. Ook nu leven hier talrijke christenen en moslims broederlijk naast elkaar. Het enige dat we bezoeken in de stad is de St Joriskerk, waar een mozaiek ligt die een landkaart in beeld brengt van de toenmalige regio, zo’n 560 voor Christus. De Mozaiek was oorspronkelijk 15m op 5m maar van het geheel blijft echter niet zo veel meer over.

Prachtige mozaïek in de St Joriskerk van Madaba

Na het vluchtige bezoek aan Madaba is het maar een kwartiertje rijden tot onze volgende stop namelijk “Mount Nebo”. Daar aangekomen is het echter te mistig zodat we besluiten het bezoek uit te stellen tot overmorgen.

Rond 13u rijden we de hoofdstad Amman binnen langs de Westelijke kant. Amman telt momenteel zo’n 2,5 miljoen inwoners, waarvan de een groot deel vluchtelingen zijn uit Irak. De lunch kunnen we gebruiken in het Tawheen Al Hawa restaurant, één van de betere van de hoofdstad. Na de lunch rijden we naar het oude stadsdeel van Amman. Onderweg stopt de bus nog even aan de King Abdullah moskee, de grootste en mooiste moskee van de stad.

De King Abdullah moskee van Amman

De moskee die tegenover het parlementsgebouw staat heeft een mooie turkooisblauwe koepel. We kunnen de moskee echter niet vanbinnen bekijken, het gebed is begonnen en dan zijn geen toeristen toegelaten. Via de ruines van de oude vestingmuren bereiken we de citadelheuvel waar we een zicht krijgen over de stad met in de verte de grootste vlag van Jordanie.

De lokale groenten markt van Amman

Om de dag af te sluiten maken we nog een wandeling die begint aan de Al Hoessein moskee en ons verder leidt langs de soek met talrijke groenten kraampjes. Het wordt nu tijd om naar het hotel te gaan en de avond af te sluiten met een uitstekend buffet en een glas voortreffelijke Jordaanse rode wijn.

Hotel : Century Park Hotel

Dag 5  Amman – Jerash – Ajlun – Amman

Vanmorgen zijn we terug vroeg uit de veren en als we naar buiten kijken zien we dat het weer een prachtige dag wordt. Net zoals vorige dagen schijnt de zon weer volop en is het om zeven uur reeds 20°. Onze gids vertelde ons gisteravond dat Jordanie voor de tijd van het jaar extreem hoge temperaturen kent. Vandaag staat de steden Ajlun en Jerash op het programma. Na zo’n dik uur rijden komen we aan in de kleine stad Ajlun. Even buiten de stad op een hooghte van 1200m bezoeken we het historisch kasteel van Qala’at ar Rabad. Het is een van de weinige kastelen in het Midden Oosten die niet door de kruisvaarders is gebouwd maar door de Arabieren. Van boven op het kasteel heeft men een mooi uitzicht op de Jordaan vallei.

Na het bezoek keren we een eindje terug naar het zuiden om deze namiddag de stad Jerash te bezoeken. Ooit was Jerash (Gerasa) een van de prachtigste steden van de Romeinse oostelijke provincies, nu is Jerash de best bewaarde ruinestad van het Midden Oosten. We wandelen de stad binnen onder de Hadrianuspoort om via de Romeinse paardenrenbaan of hippodroom uit te komen aan het zuidelijk theater. Uit het aantal plaatsen dat de hippodroom (15000) en het zuidelijke theater (5000) boden kan men afleiden dat Jerash een grote stad was in de eerste en tweede eeuw na Christus.

Het zuidelijke theater van Jerash

Volgens mij zijn het zuidelijke theater samen met de Artemistempel de prachtigste en best bewaarde gebouwen van het oude Jerash. Voor we aan de Artemistempel aankomen passeren we nog enkele restanten van een aantal kerken die eens deel uitmaakten van de stad. De naar de godin Artemis genoemde mooie tempel werd eens omzoomd door 13 Corinthische zuilen waarvan er nu nog een tiental rechtstaan. Dat er nog relatief veel van die zuilen rechtstaan is te danken aan het feit dat er een speciale bouw procedure werd gebruikt waardoor de zuilen minder onderhevig waren aan aardbevingen.

De tempel van Artemis

Voor we terug keren nemen we nog een kijkje in het noordelijke theater. Dit hoger gelegen theater bood plaats aan 2000 toeschouwers en werd voornamelijk gebruikt voor vergaderingen en verzamelplaats van in die tijd stemgerechtigde mannen.

Uiteindelijk lopen we via de prachtige Cardo Maximus (700m lange centrale straat) en het forum met in een ovale vorm versierde zuilengalerij terug naar de Hadrianuspoort.

Cardo Maximus van Jerash

Het oude Gerasa is echt de moeite waard. Na een alweer late lunch keren we terug naar Amman waar we nog een ritje maken door het nieuwe gedeelte van de stad.

Hotel : Century Park Hotel

Dag 6  Amman – Dode Zee – Aqaba

Na een uitstekende nacht zien we nog even naar het weerbericht, en alweer ziet dit er niet slecht uit. Net als de voorbije week krijgen we vandaag terug een zonnige dag met een temperatuur van rond de 30°. Vanmorgen vertrekken we na het ontbijt om 7u30 via Mount Nebo, naar de Dode Zee.

Op de korte rit naar Mount Nebo legt de gids nog een paar praktische zaken uit voor ons bezoek aan de Dode Zee. Mount Nebo of de “Berg Nebo” dankt zijn naam aan de profeet Mozes die volgens de bijbel na een zwerftocht van vier jaar hier het beloofde land mocht aanschouwen. Mozes mocht echter van God het land niet betreden want hij had gezondigd. Volgens onze gids zou Mozes hier gestorven zijn en persoonlijk door God begraven. Het graf van Mozes is echter nooit gevonden. Net als twee dagen geleden kunnen we echter niet veel zien van op de berg, er hangt een nevel die het zicht beperkt.

Samen op Mount Nebo

Vanop Mount Nebo die op een hoogte van 700m ligt dalen we naar 400m onder de zeespiegel waar de Dode Zee ligt. Daarmee is de Dode Zee het diepste punt op aarde dat in openlucht toegankelijk is. Eenmaal aangekomen bij de Dode Zee is het nog een kwartiertje rijden tot aan de doopplaats van Christus. Vanuit het Vistors Centre maken we een korte wandeling tot aan de oever van de Jordaan rivier, blijkt dit echter een riviertje te zijn van amper een paar meter breed met heel weinig, sterk vervuild water. We zetten ons wandeling langs het kronkelend riviertje verder om uiteindelijk bij de doopplaats van Jesus uit te komen. Nog steeds komen hier mensen van over de hele wereld om zich te laten dopen in de rivier. De plek werd in 2000 bij het bezoek van de Paus, officieel aanzien als de plaats waar Johannes Jesus doopte.

Doopplaats van Jesus
Doopplaats van Jesus

Het is ondertussen tijd voor de lunch die we kunnen gebruiken in het Holiday Inn hotel aan de Dode Zee. De lunch houden we zo kort mogelijk want we moeten nog gaan zwemmen in de Zee. We mogen gebruik maken van alle faciliteiten van het hotel, en nadat we ons hebben omgekleed begeven we ons naar het strand. Echt zwemmen in de Dode Zee gaat heel moeilijk, het water heeft een zoutgehalte van 30 à 35 %, veel meer of wat dobberen zit er niet in. Aan het strand staat een grote emmer met modder waar we ons mee kunnen insmeren. Dat besmeuren levert wel enkele hilarische momenten op die dan ook veelvuldig worden gefotografeerd.

Wat aanmodderen bij de Dode Zee
Wat aanmodderen bij de Dode Zee

Uiteindelijk wanneer de modder is opgedroogd in de zon gaan we nog een keertje het zoute water in. Weer al iets wat we hebben meegemaakt. Stipt om 15u vertrekt de bus voor een vier uur durende rit terug naar Aqaba waar de rondreis begon.

Dag 7  Aqaba – Taba

Deze morgen mogen we uitslapen daar onze bus maar om 10u30 vertrekt richting Taba, waar we nog gaan genieten van paar dagen strandvakantie in het Movenpick hotel. Voor Jean Pierre en Pia, een heel aardig koppel uit Brugge wordt het een minder aangename dag. De anders zo spraakzame JP voelt zich deze morgen wat onwel en heeft daar de rest van de dag last van.

Kwart voor elf zit iedereen in de bus en kunnen we vertrekken naar de overkant van de

Rode Zee, in vogelvlucht misschien een afstand van 10km. Bij de grens van Jordanie moeten we allen van de bus, en samen met onze bagage beginnen we aan een “wandeling” die ons heel waarschijnlijk wel een tijdje zal bijblijven. Via de douane van Jordanie lopen we tot de grens van Israel. Hier wordt de bagage grondig gecontroleerd door, wat ons betreft, zeer onvriendelijke dames. Een van ons twee koffers wordt volledig doorzocht en moet meermaals door de scanner. Met onze koffer zijn ze zeker een half uurtje bezig geweest. Nadat de douane ook de paspoort meerdere keren had gecontroleerd konden we verder en stond de hostess van Jetair ons op te wachten.

Aankomst in Israel

Na een korte rit met de bus door Israel en nog een paar controles mochten we onze wandeling verder zetten met al onze bagage richting Egypte. Ook hier verloren we nog wat tijd alhoewel we niet zo streng werden gecontroleerd. Dus na een korte rit met een Jordaanse bus en een Israelische bus bracht een Egyptisch bus ons uiteindelijk tot aan ons hotel. Het was ondertussen toch bijna drie uur, meer dan vier uur onderweg voor zo’n afstand , iedereen vond dit toch wel wat van het goede te veel. Het Movenpick hotel in Taba is van een iets mindere klasse als onze hotels in Jordanie, maar we mogen zeker niet klagen, mooie kamer, prachtig zwembad maar een wat rumoerige eetzaal. Ook hier kunnen we bij het avond eten genieten van een glaasje lokale rode wijn.

Taba / Jeruzalem / Brussel

Taba dinsdag 16 maart, we zijn al een paar dagen ter plaatse en hebben nog niet veel uitgericht, wat ook de bedoeling was. De voorbije dagen hebben we genoten van onze ochtend wandeling, het rustig buiten ontbijten, wat zwemmen, een siesta, een partijtje volleybal, wat lezen, en vooral het rusten aan het het zwembad in de toch wel grote mooie tuin.

Het zwembad van Hotel Movenpick

Het weer zat wel heel goed de voorbije dagen 30° a 32°, voor mij net iets te veel. Vandaag zal de dag verlopen zoals de vorige, de temperatuur heeft wel een flinke duik genomen, en volgens de weerkaarten zullen we het de volgende dagen moeten doen met een dikke 20° wat voor ons nog heel aangenaam is en misschien wel beter voor het bezoek morgen aan Jeruzalem.

Jeruzalem

Woensdag 17 maart, na een kort nachtje staan we aan de ingang van het hotel klaar, om samen met Pia en JP, een dagtrip te maken naar Jeruzalem. Rond 3u30 brengt de bus ons in een paar minuten naar de grens, hotel Mövenpick ligt namelijk op loopafstand van de Israëlische grens. Zo te zien aan het aantal bussen die voor ons staan, gaan we hier terug een tijdje stilstaan. En inderdaad hier verliezen we heel wat tijd, net zoals een paar dagen geleden, toen we vanuit Jordanië, via Israël, Egypte binnen kwamen. Uiteindelijk kunnen we even voor zeven uur met de Israëlische bus vertrekken naar Jeruzalem. Volgens de Franstalige gids zal de rit zo’n vier uur duren. Voor we de afslag Jeruzalem nemen wordt er nog een stop van een uurtje gemaakt aan de Dode Zee. Mensen die nog niet hadden gezwommen (dobberen) konden dit hier nog goed maken. Rond de middag komen we uiteindelijk aan in Jeruzalem waar we eerst naar de Universiteit rijden. Omdat deze op een heuvel ligt even buiten de stad, krijgen we van hieruit een mooi zicht over de hoofdstad van Israël.

Zicht op Jeruzalem

De stad laten we voorlopig nog even links liggen we rijden eerst naar de Palestijnse stad Bethlehem zo’n 10km verder. De stad, ligt op de Westelijke Jordaanoever en werd in 1948 door Jordanië veroverd. Na de Zes daagse oorlog in 1967, kwam Bethlehem samen met de gehele Westelijke Jordaanoever, in handen van Israël. Hier gaan we eerst lunchen en daarna stond nog een half uurtje shoppen op het programma, maar dit hoeft echter voor niemand zodat dit wordt overgeslagen. We rijden met kleinere busjes naar, een van de beroemdste en mogelijk ook oudste kerk van Bethlehem namelijk de geboortekerk van Jezus van Nazareth.

Geboorte kerk van Jezus

De basiliek wordt beheerd door de Grieks orthodoxe kerk, maar er is ook een aangebouwde kerk die beheerd wordt door de Rooms katholieke kerk. Via een kleine deur opening gaan we eerst de Grieks orthodoxe kerk binnen. In de kelder van de kerk bevindt zich de plaats waar Jezus zou zijn geboren. Onder een Aramees altaar wordt de plek precies aangegeven met een veertienpuntige zilveren ster, nadien nemen we ook nog een kijkje in de meer recentere Katholieke kerk.

De ster onder het altaar, geboorteplek van Jezus

Het is ondertussen drie uur en dringend tijd om ons naar Jeruzalem te begeven als we daar nog iets willen zien.

We beginnen onze wandeling door het oude stadsdeel van Jeruzalem in de omgeving van de Citadel en de berg Zion, we bevinden ons hier in het Armeens gedeelte van de stad. Via het Joodse deel en tal van smalle straatjes lopen we verder tot in de omgeving van de Dung Gate waar we een eerste mooi zicht krijgen over de Westelijke muur. Hier krijgen we ook de Rotskoepel beter te zien een van de mooiste islamitische bouwwerken van de stad.

Zicht op de Rotskoepel Jeruzalem

De koepel van glanzend aluminium is overigens geen moskee maar een versiering vanwege de heilige rots die het overwelft. De Westelijke muur of “Klaagmuur”wordt zo genoemd omdat de joden hier de verwoesting van hun tempel door de Romeinen in het jaar 70 betreuren. De taferelen aan de 18m hoge en 48m lange muur komen voor ons heel bizar over. We kunnen enkel dichterbij komen nadat we een strenge veiligheidscontrole passeren. Bij de klaagmuur is het grootste gedeelte voor de mannen en een kleiner afgescheiden gedeelte voor de vrouwen. Het open terrein voor de muur mag men als bezoeker betreden en heeft als status Synagoge, maar mannen moeten er aan denken eerst, een bij de ingang te verkrijgen, kartonnen kleppeltje op hun hoofd te zetten.

De Klaagmuur in Jeruzalem

Het is ondertussen kwart voor zes en de duisternis begint al te vallen. Onze niet zo spraakzame gids brengt ons nu naar het moslim gedeelte van de stad waar we XIV staties van de Via Dolorosa (Kruisweg) zullen aflopen. Door de smalle straatjes van het oude stadsdeel kunnen we de kruisweg van Christus in een ijltempo afwerken, mede daar het al redelijk laat is en de meeste toeristen reeds weg zijn. Aan iedere statie krijgen we een korte uitleg maar door het feit dat de gids zo stil praat begrijpen veel mensen niet waar het eigenlijk over gaat. De opeenvolging van de  verschillende kruiswegstaties is niets anders dan een nabootsing van de lijdensweg van Christus vanaf het gerechtsgebouw tot aan de heuvel Golgotha, plaats van zijn terechtstelling.

Hier zou Jezus de muur aangeraakt hebben tijdens de Kruisweg

Ondertussen is het al zeven uur en bevinden we ons nu in het Christelijke deel van Jeruzalem, waar we de Kerk van het Heilig Graf nog moeten bezoeken. Jammer dat we dit niet eerst gedaan hebben want door de duisternis is het heel moeilijk om nog een duidelijk beeld te krijgen van de heiligste plek van het Christendom. De kerk van het Heilig Graf is een doolhof van op en onder elkaar liggende kapellen , een chaos van schrijnen en altaren, grafzerken en gedenkplaten waar je moeilijk je weg vindt. Het eerste wat we te zien krijgen in de kerk is de Steen van de zalving, een vlakke blok marmer waarop Jozef en Nicodemus het lijk van Christus zouden hebben ingesmeerd met welriekende zalf om het vervolgens in een lijkwade te wikkelen. Midden in de kerk bevindt zich het Heilige graf, op de plaats waarvan men vermoedt dat Jezus er begraven lag. Op deze tombe is het 14e onderdeel van de kruisweg uitgebeeld.

Graftombe van Christus

De overige staties X tot XIV zijn eveneens in het gehele complex terug te vinden. Normaal staat er steeds een lange wachtrij voor de graftombe maar doordat we al zo laat zijn kunnen we bijna onmiddellijk de tombe van het Heilig Graf binnen. De heel onvriendelijke Grieks orthodoxe priester kijkt nauwlettend toe dat er niet meer dan 5 personen tegelijkertijd de graftombe binnen gaan. De heel kleine grafkapel bestaat uit twee delen, het eerste deeltje wordt de kapel van de engelen genoemd, hier zou een engel de wederopstanding van Jezus hebben aangekondigd. Het tweede gedeelte bevindt zich achter een lage deur en is piepklein, hier is de met marmeren beklede grafbank te zien waarop Jezus zou hebben gelegen. Nadat iedereen de grafkamer had binnen geweest van de groep passeerden we nog langs het Grieks orthodoxe kruisigings altaar. Onder het altaar bevindt zich een gat waar het kruis van Christus zou hebben gestaan. De rots onder het altaar kan worden aangeraakt, iets wat vele van onze groep dan ook doen.

Kruisigings altaar in de Heilig Grafkerk

Het vluchtig bezoek aan de kerk en Jeruzalem is afgelopen en het is dringend tijd om terug te keren naar Taba, het is ondertussen reeds acht uur. Onderweg wordt nog een korte stop gemaakt zodat we iets kunnen eten. Rond middernacht komen we aan de grens , waar we terug een uurtje verliezen aan formaliteiten. Even na één uur kunnen we na een toch wel bewogen lange dag, voldaan in ons bed kruipen. We hebben een algemene indruk van de Jeruzalem maar één dag is veel te weinig voor een duizend jaar oude stad die aanzien wordt als de bakermat van het jodendom en het christendom.

Taba Brussel

Na onze vermoeiende uitstap naar Jeruzalem hebben we nog een dagje om terug op krachten te komen in het hotel. Het weer is zoals was aangekondigd een stuk minder als de voorbije dagen maar nog best aangenaam. De laatste avond hebben we gereserveerd in het restaurant “Shahrazad” samen met Annie,Pia,JP en lothard. Een aangename avond, waar Lothard een klein afscheidswoordje richt tot het intieme gezelschap, bij een glaasje wijn. Over die laatste fles wijn is ook nog wel het één en ander te vertellen ….

Laatste dag in Taba met onze aangename reisgenoten

Vrijdag 19 maart, onze laatste dag van de vakantie, tijd om de koffers te pakken, en nog wat te lezen op het terras van de kamer. Onze terugvlucht is pas om 20u50 en we kunnen nog de ganse dag alle faciliteiten van het hotel gebruiken. Stipt op tijd worden we met de bus opgehaald aan het hotel, na de nog maar eens talrijke paspoort controles, zijn we ruim op tijd op het vliegveld van Taba. De vlucht vertrekt met een 10 tal minuten vertraging zodat we omstreeks 01u10 landen op Zaventem. Nadat we hebben afscheid genomen van onze reisgenoten, staan we een uurtje later terug thuis en kan het gewone leventje terug zijn gang gaan. We kunnen terugblikken op een zeer mooie rondreis door het overwegend Islamitische Jordanie, met pareltjes als Petra en Jerash en het blits bezoek aan Jeruzalem. Maar ook het aangename gezelschap van Annie,Pia,Lothard en JP zullen we niet zo rap vergeten, waarvoor hartelijk dank.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: