Indonesië 2014

Voorbereiding

Indonesië staat al heel lang op ons verlanglijstje, en uiteindelijk hebben we er dit jaar werk van gemaakt. Onze vlucht vanuit Brussel met Qatar Airways ligt vast van eind december 2013, aan een “heel scherpe prijs” om het met de woorden van Donald Muylle te zeggen. We hebben gekozen voor een 24 daagse rondreis op Java en Bali met privé chauffeur. Voor de chauffeur van de rondreis heb ik beroep gedaan op het Nederlandse reisbureau Tototravel. Het programma is goed gevuld met de nodige variatie, zoals een dagtocht naar de Green Canyon, een fietstocht in Solo en natuurlijk een bezoek aan Borobudur en Prambanan. Op het eind van de rondreis gaan we nog wat genieten van een paar dagen strandvakantie op Bali.

  • Vertrek 25 mei 2014   Brussel –  Jakarta via Doha
  • Retour 18 juni 2014   Denpassar – Brussel via Doha

 

 

Info Indonesië  (bron Wikipedia )

Indonesië, officieel de Republiek Indonesië (Indonesisch: Republik Indonesia), is een land gelegen in Zuidoost-Azië. Het land bestaat uit een archipel van 17.508 eilanden en is daarmee ’s werelds grootste eilandstaat. Het land grenst direct aan Papoea-Nieuw-Guinea, Oost-Timor en Maleisië. Andere landen die Indonesië omringen
zijn Singapore, Brunei, de Filipijnen, Australië en de door India bestuurde Nicobaren. De eilandstaat heeft een totale oppervlakte van 1.904.569 km². Met een populatie van 251.160.124 (2013) is het qua inwoneraantal het op drie na grootste land ter wereld en tevens het land met de grootste moslimbevolking, hoewel de islam geen staatsreligie is. Indonesië is een republiek met een gekozen parlement en een president. De hoofdstad is Jakarta

 

Meer weten ….

 

 

Brussel – Doha – Jakarta

Zondag / Maandag 25-26 mei

Nadat we deze morgen onze verplichte stem hebben uitgebracht zijn we er volledig klaar voor. Om 10u18 nemen we de trein naar Zaventem luchthaven waar we ruim op tijd aankomen. De vlucht via Doha vertrekt op tijd en verloopt vlekkeloos. Doha is een tamelijk chaotische luchthaven, heel druk, niet zo netjes en heel warm. De transfer verloopt niet zo vlot en we vertrekken uit Doha met een twintig minuten vertraging. Na een vlucht van 9 uur landen we in Jakarta rond 15u00. Een half uurtje later, als we alle formaliteiten hebben gehad, ontmoeten  we aan de uitgang van de luchthaven onze chauffeur Trisno. We maken meteen kennis met elkaar en hij brengt ons veilig naar ons hotel. Ik zeg wel veilig , want dit is hier niet zo evident. Jakarta is een wereldstad en heel druk, de tal van kleine brommertjes duiken van alle kanten op en wringen hun overal tussendoor. Na een verkwikkende douche eten we nog iets in het hotel, en kruipen vroeg onder wol. Ons Indonesië avontuur is begonnen.

Hotel : Novotel Jakarta Gajah Mada

 

Dag 1 Jakarta – Bogor

Dinsdag 27 mei

Vandaag start onze dag na het ontbijt met een bezoek aan Jakarta. We hebben om 8u afgesproken met Trisno, hij is stipt op tijd. Het verkeer valt best mee vandaag in tegenstelling tot gisteravond toen was het een echte chaos. Doorheen het oude stadsgedeelte brengt hij ons eerst naar het Fatahillah plein. Het plein was eens het machtscentrum van het oude Batavia. De koloniale gebouwen rondom het plein kregen in de jaren zeventig een grondige restauratie beurt. Aan de noordkant van het plein ligt het oude stadhuis dat tegenwoordig dienst doet als museum. We lopen wat rond op het plein en voelen ons precies een toeristische attractie. Verschillende jonge mensen vragen of ze een foto van ons mogen nemen, heel eigenaardig. Langs de Kali Besar ( het grote kanaal ) komen we nog voorbij enkele 18 de eeuwse huizen uit de Hollandse periode. Via de enige overgebleven oud Hollandse ophaalbrug ( de Hoenderpasarbrug ) rijden we naar de oude haven.

De oude schoenerhaven of Sunda Kelapa ligt in het noordelijkste deel van de stad. De oude zeilschepen, zijn nu denk ik allemaal uitgerust met een dieselmotor.De schepen liggen allemaal in een lange rij langs de kade en bieden zo een hele pittoreske aanblik. Op loop afstand van de oude haven ligt de vismarkt waar we even door wandelen, enig min puntje is dat het er echt niet uit te houden is van de stank. Voor we de haven verlaten, bezoeken we nog de oude uitkijk toren “De uitkijk”. Van hieruit krijgen we een mooi uitzicht over de haven en de pakhuizen van de VOC.  Het wordt nu stilaan tijd om Jakarta, een van de grootste metropolen van de wereld, te verlaten. Vele toeristen laten Jakarta links liggen wanneer ze Indonesië bezoeken, maar het gedeelte wat wij ervan gezien hebben vond ik wel de moeite. Trisno, onze prive chauffeur brengt ons vervolgens via de drukke ringweg naar Bogor. Bogor, het vroegere Buitenzorg was in de tijd van de Engelse kolonisatie de hoofdstad van Indonesie. Ook hier is het heel druk en het kost ons wat moeite om de meest vooraanstaande botanische tuin van Indonesië te bereiken. De tuin is midden in het centrum gelegen en heeft een oppervlakte van 87 hectare en is daarmee ook de belangrijkste trekpleister van de stad. Aan de hoofd ingang nemen we een lokale gids die ons wat wegwijs maakt in deze prachtige plantentuin. In het westelijk deel van de tuin bevindt zich het paleis van de president, dat echter niet te bezoeken is. In de tuinen achter het witte paleis loopt het vol met herten. In een bamboebos bevindt zich een klein kerkhof van Hollandse bestuursambtenaren uit de 19de eeuw.

Na ons bezoek aan de tuinen gaan we samen met onze chauffeur lunchen, en brengt hij ons tot aan ons hotel. Na ons wat te hebben opgefrist gaan we dineren in een Japans restaurant naast ons hotel. Blijkbaar heeft Bogor meer onweersbuien dan elke andere plaats op wereld, en dit hebben we mogen ondervinden, tijdens ons diner barst er een hevig onweer los. Samen met bliksem en donder komt de regen werkelijk met bakken uit de hemel gevallen. We gaan deze avond vroeg slapen en morgen trekken we richting Bandung.

Hotel : Amaris hotel Padjajaran Bogor

 

Dag 2 Bogor – Bandung

Woensdag 28 mei

 

Ik denk dat de regen van gisteren tot na middernacht heeft aangehouden, want toen ik om 23u45 wakker werd was het nog heftig bezig. Deze morgen hebben we terug afgesproken om 8u met Trisno. Vandaag wordt het een lange rit. Ook vanmorgen krijgen we te maken met enorme files, iets wat in dit deel van Java heel normaal is, volgens Trisno. Rond 10u zijn we boven op de Puncak pas waar we even stoppen om wat foto’s te nemen. Het hoogste punt van de pas bevindt zich op ongeveer 1500 m hoogte en het is er relatief wat koeler dan in Jakarta. In de buurt van de pas liggen enkele honderden hectaren koffie en theeplantages.

In een lokaal restaurant, met prachtig uitzicht over de streek proeven we eens van de heerlijke thee. Van hieruit is het nog een kleine 3u rijden naar Bandung. Het is een lange weg maar het verveelt geen moment, daar er zo veel te zien is. Op een bepaald moment stopt Trisno aan een rijstveld waar boeren bezig zijn het veld te bewerken met behulp van een buffel. Toch wat vermoeid van de lange rit komen we rond 14u aan in het drukke centrum van Bandung.

We verfrissen ons wat en rijden onmiddellijk door naar de Angklung Udjo school. Dit is een muziekschooltje van Javaanse kinderen. Van klein tot groot spelen ze muziek en zingen voor ons, dit allemaal in traditionele klederdracht. Vooral de kleinsten zijn zeer fanatiek om zo goed mogelijk voor ons te spelen en te zingen, werkelijk een lust voor het oog. Op het einde van de voorstelling krijgen we allemaal een angklung van de kinderen en spelen samen met de hele zaal enkele mooie akkoorden. Tot slot mag iedereen nog een dansje wagen samen met de kinderen van de school. Voor het diner spreken af dat Trisno ons naar het winkelcentrum ‘Paris van Java’ brengt. We slenteren er wat rond en keren om 21u30 terug naar het hotel met een taxi.

 

Hotel : Savoy Homann Hotel

 

Dag 3 Bandung

Donderdag 29 mei

Ons hotel van deze nacht dateert uit 1888, maar aan de oude foto’s te zien die hier overal hangen, is maar weinig meer overgebleven  van het oude gebouw. In dit oude hotel kwamen de Hollanders in de koloniale tijd vaak bijeen voor vergaderingen en feesten.  Het hotel is een mooi voorbeeld van Art-Deco architectuur in Bandung. Het ontbijt is dik in orde en de vriendelijkheid van het personeel overweldigend.

Om 8u vertrekken we samen met Trisno naar de Tangkuban Perahu krater. Tangkuban Perahu , is een actieve vulkaan bij de stad Lembang gelegen op 30 km ten noorden van de stad Bandung. Het is een belangrijke toeristische trekpleister voor de streek, en dit is dan ook heel merkbaar op de weg ernaar toe. Na een dik uur rijden  komen we aan bij de Tangkuban Perahu, letterlijk vertaald de omgekeerde prauw. Het is prachtig weer en onze trui  zullen we vandaag  zeker niet nodig hebben. Nu ja je weet maar nooit want we zitten hier toch op meer dan 2000m . Dichtbij Tangkuban Perahu ligt een tweede krater genaamd Kawah Domas. Met een Nederlandstalige gids maken we een prachtige wandeling naar de Kawah Domas krater. Onderweg weet hij ons heel wat te vertellen over de fauna en flora van de omgeving. Eenmaal beneden bij de krater kunnen we zeer dichtbij de hete bronnen komen. Een lekker voet badje van 36° kan toch goed doen.

Een eind verder staat Trisno ons op te wachten en vervolgens gaan we een theeplantage bezoeken. Wel boeiend om dit proces eens van nabij te volgen hoe men de  theebladeren verwerkt. Ook hier staat een Nederlandstalige gids ons te woord, die ons op het eind van de rondgang een tas thee aanbied. Om de middag af te ronden gaan we nog wat verpozen in de warm water baden van Garcia, een mooi complex en lekker heet. De terug weg naar het hotel wordt echter een zware rit. Over de iets meer dan 30 km doen we meer dan twee uur, het verkeer is hier echt niet te doen. Vanavond eten we in het hotel en kruipen vroeg in bed, morgen wordt terug een lange rit.

 

Hotel : Savoy Homann Hotel

 

Dag 4 Bandung – Pangandaran

Vrijdag 30 mei

Vandaag verlaten we het drukke Bandung en gaan richting zuid oost. Samen met Trisno verlaten we stipt om zeven uur het Savoy Homann hotel. Het verkeer in Bandung blijft druk zelfs op dit vroege uur. Na een dik uur rijden bereiken we onze eerste excursie voor vandaag. Met een dokar, dit is een klein karretje met paard, maken we een rit door de rijstvelden. Af en toe stoppen we voor wat foto’s te nemen. De natuur is hier adembenemend en de mensen super vriendelijk.

Vervolgens varen we met een bamboevlot naar een klein eiland. Wat is het hier rustig. Samen met de lokale gids brengen we een bezoek aan de Cangkuang tempel midden op het eiland. De Candi Cangkuang is een van de oudste Hindoetempeltjes van Indonesië, en een van de weinige in West-Java. Het is tevens een bedevaardsoord, zowel voor moslims als voor hindoes. Op het eilandje wonen slechts zes families, een heel kleine gemeenschap, totaal 21 mensen. De tweede bezienswaardigheid voor vandaag is Kampung Naga. Een oud Sundanees dorpje, waar de tijd heeft stil gestaan. Het dorp is enkel te bereiken via een trap. Een lokale gids vergezeld ons op de zowat 350 treden naar beneden. Verkeer en elektriciteit is er niet. Bij de gids krijgen we in een kleine woonkamer thee aangeboden op de plankenvloer. In de kamer staat enkel een kleerkast en een oude naaimachine. In tegenstelling tot de meeste dorpen op Java hebben de huizen hier nog steeds de orginele atap dakbedekking.

Nu de trap terug op en met die hitte kruipt dit in de kleren. Eenmaal boven is het terug de beurt aan Trisno om ons veilig naar onze eind bestemming voor vandaag te brengen, Pangandaran. Trisno is een uitstekend chauffeur en rond 17u komen aan in Pangandaran, het plaatsje ligt  aan de kust en is voor de lokale bevolking ook erg toeristisch. De manager van het kleine hotel wenst ons welkom en trakteert ons op thee met koekjes. Na een verfrissende douche maken we nog een wandeling langs de vele kraampjes en eetstalletjes. In een lokaal restaurant eten we vis op de grill met een biertje, afsluiter van een prachtige dag.

Hotel : Nyiur Indah Beach Hotel

 

Dag 5 Pangandaran

Zaterdag 31 mei

Vanmorgen worden we wakker badend in het zweet, ik denk dat het de warmste nacht was tot nu toe in Indonesië. We zijn reeds vroeg op en kunnen rustig ontbijten op het terras van het hotel, het beloofd terug een prachtige dag te worden. Samen met een lokale gids komt Trisno ons ophalen aan het hotel. Op het programma staan een paar korte bezoekjes aan enkele home industries. Eerst stoppen we aan een fabriekje waar kokosnoot verwerkt wordt en palmsuiker gemaakt wordt. De palmsuiker wordt gewonnen uit sap dat boven in de boom van de bloem afgetapt wordt en vervolgens ingekookt tot een soort karamel.

In dezelfde omgeving bezoeken we ook een wajangpoppen maker. In het Javaans betekent wajang letterlijk “schaduw” of “schim”. De afgeleide betekenis van dit woord is een bepaalde vorm van poppenspel, waarin gebruik wordt gemaakt van schaduw- of  lichteffecten.  Het is vandaag zaterdag en jammer genoeg is bij de poppenmaker niemand aan het werk. Gelukkig zijn we verlost van de vele files van de vorige dagen. Wel krijgen we nu te maken met een heeeeel slechte weg naar onze volgende bezienswaardigheid, de Green Canyon. De Green Canyon is een een rivier op zo’n 10km van Pangandaran met zoals u wel kon vermoeden groenachtig water. De gids huurt een boot voor ons en zo kunnen we een stuk de rivier afvaren. Het is heel druk op het water en op het eind van de afvaart, waar zich een natuurlijke brug heeft gevormd van stalagtieten en stalagmieten, krioelt het van de bootjes. We besluiten terug te keren alvorens hier ongevallen gebeuren. Via een klein lokaal weggetje keren we terug naar Pangandaran, waar we de lunch nemen in een vis restaurant. Eerst kiezen we de vis en vervolgens gaan ze die bakken voor ons. We eten voortreffelijk voor zo’n 12 € en dit voor vier personen. Na de lunch gaan we samen met de gids naar het Nationale Park Penanjung Pangandaran. Het Nationale Park Penanjung Pangandaran is kleinschalig maar prachtig. In het park wijken we regelmatig van de normale paden af op zoek naar een schorpioen.

De gids Iwan weet ze blijkbaar te vinden en kan er goed mee overweg. Overal komen we kleine aapjes  en herten tegen, die bijzonder tam zijn. In een grot van het NP gaan we op zoek naar vleermuizen en stekelvarkens. De vleermuizen kunnen we makkelijk zien aan het plafond van de grot. Stekelvarkens zijn wat moeilijker te fotograferen, maar Iwan heeft wat voer mee om ze uit hun holletje te lokken. Op het eind van de rondgang zien we nog enkele zwarte apen door de bomen slingeren. Naar ons hotel gaan we te voet terug, daarna maken we nog een mooie strandwandeling  tot aan zonsondergang. Vanavond vroeg gaan slapen want morgen zullen we volgens Trisno  meer dan 9u onderweg zijn.

 

 

Hotel : Nyiur Indah Beach Hotel

 

Dag 6 Pangandaran – Yogyakarta

Zondag 1 juni

Gisteravond zaten we reeds om 9u in bed, en we sliepen tot deze morgen 5u. Even na 7u kunnen we vertrekken richting Yogyakarta. Jammer dat we de zo kleurrijke badstad Pangandaran moeten verlaten. Pangandaran die trouwens in 2006 werd getroffen door een tsunami, er vielen hier toen meer dan 500 doden. Nu is daar nog heel weinig van terug te zien. Enkel gisteren toen we langs het strand reden zijn we nog enkele huizen tegen gekomen die vernield werden door de tsunami. Trisno brengt ons even buiten de stad naar Kalipucang waar een schuit klaar ligt die ons via de rivier naar Cilacap brengt.

De afvaart duurt zo’n drie uur en we hebben geluk het bootje is helemaal voor ons alleen. Onderweg kunnen we het leven van alledag volgen en genieten van de prachtige natuur en het heerlijke briesje. Trisno moet het via de weg doen, die is echter in zo een slechte staat dat hij ons dit wil besparen. In havenstad Cilacap pikt Trisno ons terug op en zetten we onze rit verder naar Yogyakarta. Niet tegen staande het vandaag zondag is zien we dat de lokale bevolking toch druk aan het werk is op de rijstvelden. De lange rit onderbreken we enkel voor de lunch en even na vijf uur komen we bij ons hotel aan. Prima werk Trisno.

Hotel : Rumah Mertua Boutique hotel

 

Dag 7 Yogyakarta

Maandag 2 juni

Vanmorgen waren we terug om 6u wakker, zodat we echt tijd hebben om in het prachtige tuintje van het hotel te genieten van ons ontbijt. Trisno staat ons reeds op te wachten stipt op tijd, zoals we van hem gewoon zijn. Vandaag brengt hij ons naar Borobudur, de wereldberoemde Boeddhistische tempel. Wie Java zegt, kan echt niet voorbij aan de Borobudur. Ik denk dat we geluk hebben er is echt nog niet veel volk aan de tempel. Gisteren spraken we met een Frans koppel die Borobudur bezochten en het was echt heel druk. Samen met de lokale gids starten we de rondgang in een verschroeiende hitte niet tegenstaande het vroege uur. De gids weet ons heel wat te vertellen over Boeddha aan de hand van de talrijke afbeeldingen aan de tempel. De Borobudur is meer dan duizend jaar oud, en het grootste Boeddhistische heiligdom ter wereld. Eigenlijk is dit zelfs geen tempel volgens onze gids maar eerder een monument ter eer aan de leer van Boeddha.

De basis voor de Borobudur wordt gevormd door een massief van 123 meter in het vierkant, waarin zes rechthoekige terrassen zijn aangebracht. Daar bovenop zijn nog eens drie cirkelvormige etages. De negen verdiepingen zijn negen oefeningen in meditatie ter voorbereiding van de aankomst op het hoogste terras, het Nirwana ofwel het hiernamaals. We wandelen ruim een uur met de gids rond op het domein en gaan daarna op zoek naar onze chauffeur. Hij staat reeds klaar en brengt ons via een lokale weg tot aan Prambanan tempel. Onderweg stoppen we even en laat Trisno ons proeven van de salak. De salak vrucht is beetje vergelijkbaar in grootte met de kiwi, heeft een schil als de huid van een slang met wit vruchtvlees en een grote pit van binnen. Wij vinden het heel lekker. Voor we onze tour aan de Prambanan tempel aanvangen gaan we samen eerst nog lunchen. Bij de Prambanan, het grootste Hindoe-Javaanse tempelcomplex in Indonesië krijgen we terug een lokale gids. Ondertussen is het nog wat warmer geworden, dus dit wordt echt puffen. Het complex heeft drie hoofdtempels (Trisakti, “drie heilige plaatsen”), waarvan de grootste 47 meter hoog is en gewijd is aan Shiva. Ten zuiden van deze tempel staat de tempel gewijd aan Brahma, ten noorden die gewijd aan Vishnoe.

Dit zijn drie namen die we ook vaak hebben mogen aanhoren op onze India reis van een paar jaar geleden. Ook hier lopen we een uurtje rond en nemen we talrijke foto’s. In tegenstelling tot het Borobudur complex (enkel monument) kunnen we hier wel binnen kijken in enkele tempels. Het hele complex staat op de Werelderfgoed-lijst van de UNESCO. Na de aardbeving op Midden-Java in 2006 is het herbouwde Prambanan-complex opnieuw ernstig beschadigd geraakt. Nu liggen nog massa losse stenen overal rond maar volgens de gids verloopt de verdere opbouw heel traag. Twee tempels voor vandaag is wel genoeg en Trisno brengt ons terug naar ons hotel. Hier kunnen bekomen, van de voor ons te warme dag, aan het zwembad met een drankje. Vanavond komt Trisno ons op pikken en brengt ons naar het centrum van Yogyakarta. Daar gaan we nog kijken naar een typisch lokale dansvoorstelling in het open theater Purawista. Je moet het eens gezien hebben maar het is niet direct voor herhaling vatbaar.

Hotel : Rumah Mertua Boutique hotel

 

Dag 8 Yogyakarta

Dinsdag 3 juni

Vannacht hebben we allebei heel goed geslagen, niet tegen staande Christiane last heeft van erg gezwollen ogen. Na het ontbijt besluiten we toch maar voor eerst een arts te raadplegen, je weet maar nooit. Trisno brengt ons naar een privaat ziekenhuis, de oogarts is echter niet beschikbaar en we maken een afspraak om 13u deze middag. In Yogyakarta bezoeken we eerst het paleis van de Sultan ‘De Kraton’. Alleen als je voldoende bedekt gekleed gaat, mag je naar binnen. Als gids krijgen we een oud schriel vrouwtje van 82 jaar. Af en toe moeten we haar helpen om de treden af te komen. We vinden het wel wat vreemd dat zij op zo’ n leeftijd nog moet gidsen. Ze vind het echt wel heel leuk, en maakt af en toe een grapje over haar leeftijd. De Kraton is een prachtig voorbeeld van de traditionele Javaanse paleisarchitectuur. De gebouwen zijn rijkelijk gedecoreerd met het meest fraaie houtsnijwerk en het totale complex is omgeven door vier witte muren. Muren van elk een kilometer lang en drie meter dik.

De oorspronkelijke gebouwen dateren uit 1756. De Kraton is tot op heden nog altijd de residentie van de Sultan. Als ik onze oude gids goed heb begrepen heeft hij meer dan 2000 mensen in dienst, waaronder een groot aantal bewakers die te herkennen zijn aan de kris die ze op hun rug dragen. Een kris is een soort van dolk met een gekronkeld lemmet en wordt beschouwd als een heilig wapen. Onze kranige tachtiger loods ons door de vele vitrines in de verschillende gebouwen, waar honderden geschenken die aan de Sultan werden geschonken, zijn tentoongesteld. Verder neemt ze ons mee naar een soort gedenksteen met een bekende uitspraak van de vroegere president Soekarno:

Al heb ik een uitgesproken westerse opvoeding gehad, toch ben en blijf ik in de eerste plaats Javaan.

We nemen afscheid van onze sympathieke, Nederlandstalige gids en aan de uitgang staat Trisno ons reeds op te wachten. Hij brengt ons naar het iets verder gelegen waterpaleis van de Sultan. Het paleis was eens onderdeel van een groot complex met paleizen en baden voor de Sultan en zijn harem. De baden voor de vrouwen en de mannen zijn gescheiden door een muur met toren, van waarop de Sultan het overzicht had.

Het paleis is niet zo groot en in een half uurtje staan we terug aan de ingang. Het is nog wat te vroeg voor onze afspraak met de oogarts en besluiten iets te gaan drinken in het reiscafe Viavia. Eerst halen we nog wat geld uit de muur en stopt Trisno aan een opticien, waar ik mijn bril kan laten herstellen. In het cafe ontmoeten we Wim de reis organisator van Toto Travel die hier nog tot vrijdag in Yogyakarta verblijft. Ondertussen is het tijd voor onze afspraak. We zijn ruim op tijd in het private ziekenhuis ” Rumah Sakit JIH” maar de dokter laat wel nog even op haar wachten. De diagnose van de vrouwelijke oogarts is, dat Christiane met een oog infectie zit op beide ogen. De nodige medicatie kunnen we kopen in het ziekenhuis, waar we ook een snack eten want het is ondertussen al 14u. Christiane voelt haar niet zo lekker en we besluiten terug te keren naar ons hotel om wat te rusten.

Hotel : Rumah Mertua Boutique hotel

 

Dag 9 Yogyakarta – Solo

Woensdag 4 juni

Goed nieuws voor Christiane, haar ogen zijn aan de betere hand. De pijn en de zwelling zijn heel wat minder. Ik daarentegen ben vannacht wakker geworden met stekende pijn aan mijn linker oog, wat is dit toch met ons ogen. Nu we hebben de nodige medicatie al, en hopelijk is dit ongemak voor ons beiden vlug van de baan. We laten het niet aan ons hart komen en genieten toch volop van ons heerlijk ontbijt. Vandaag verlaten we Yogyakarta, voor velen het culturele centrum van Java. Tegenwoordig is Yogya, zoals de stad ook kortweg genoemd wordt, een belangrijke universiteitsstad. En volgens Trisno komen vanuit heel Indonesië studenten naar de gerenommeerde Gajah Nada Universiteit. Wij vonden het in ieder geval een zeer aangename stad maar nu trekken we verder oostwaarts naar Solo. Na een twee uurtjes rijden bereiken we het centrum van de stad. Onze lokale gids staat ons reeds op te wachten aan de Pasar Triwindi. Dit is een soort antiek markt, waar je een beetje van alles kan vinden. Samen met de gids lopen we door de smalle gangetjes en moeten af en toe eens lachen, wat hier allemaal te koop aangeboden wordt. Erg leuk om eens te doen. De hoofd bezigheid voor vandaag is een fietstocht met gids. Trisno rijdt met ons naar een buitengebied van de stad, waar het verkeer heel wat rustiger is. Onze fietsen staan al klaar en we kunnen onder begeleiding van de gids onmiddellijk starten.

Het is de bedoeling dat we door de rijst velden rijden en ondertussen enkele home industries bezoeken. Dit is echt een leuke excursie. Het zijn echte kleine familie bedrijfjes die we bezoeken waar men nog op ambachtelijke wijze dakpannen, arak, tofu en alcohol vervaardigen. Het bedrijfje dat mij het meest is bijgebleven is de gamelan smederij. In een donker schuurtje zijn tien mensen, in een verschroeien de hitte, bezig met het vervaardigen van een grote gong . Met heel primitieve gereedschappen en zonder enige vorm van veiligheid voorzieningen slagen ze er toch in, een prachtig eind resultaat af te leveren.

Volgens de gids worden hier in de streek de beste gamelans van Java vervaardigd. Na bijna drie rond fietsen komen we terug aan ons startpunt, waar we nog getrakteerd worden op thee met een bananen gebakje. Het erg mooi verzorgde programma voor vandaag is afgewerkt en in ons hotel worden we heel goed ontvangen met een welkomstdrankje en gebakjes op de kamer. Vanavond eten we een keertje westers in het hotel, amai was dit lekker, vele restaurants bij ons kunnen daar een voorbeeld aan nemen.

Hotel : Novotel Solo

 

Dag 10 Solo – Malang

Donderdag 5 juni

Deze morgen reeds vroeg uit de veren, om zes uur zitten we al aan het ontbijt. Tot nu toe een van de meest uitgebreide ontbijten op de rondreis. Dit Novohotel voor een nacht is ons best goed bevallen. Tot de middag moeten wij het vandaag zien te redden zonder Trisno. Trisno is deze morgen, of misschien al gisteravond laat vertrokken met de bagage naar Jombang. Wij nemen de trein van Solo naar Jombang. Trisno heeft de tickets voor ons geregeld en een taxi brengt ons deze morgen van het hotel naar het station. Ruim op tijd zitten we te wachten in het station en raken aan de praat met een dokter uit Solo die naar Surabaya reist. Hij is erg geïnteresseerd wat wij van Indonesië vinden en heel nieuws gierig wat wij over België te vertellen hebben. De trein vertrekt stipt op tijd en we hebben een zitje in “eksekutif class”. De rijtuigen zijn heel comfortabel prima zetels met veel beenruimte en heel vriendelijk personeel. In elk compartiment bevindt zich een LCD scherm waar een film afgespeeld wordt. Wij genieten echter van de voorbij schietende landschappen. De twee en een half uur durende treinrit vliegt voorbij. Terug een ervaring rijker, en met een tien minuten vertraging bereiken we Jombang. Zoals we niets anders hadden verwacht staat Trisno ons op te wachten aan de uitgang van het station, alles weer keurig geregeld. Via een heel mooi, maar bochtig parcours bereiken we Malang onze slaapplaats voor vannacht. Volgens Trisno is Malang een relatief koele stad omdat die op zo’n 500m hoogte ligt. Juist vanwege dit prettig klimaat is Malang ook een belangrijk toeristische bestemming.

Voor we ons guesthouse voor vanavond bereiken rijden we eerst nog door de Idjen Boulevard. De Idjen Boulevard thans Jalan Raya Ijen is misschien wel de mooiste boulevard van Java. Twee banen met in het midden een brede strook bloemen en struiken. Aan beide zijden een breed betegeld voetpad dat tussen twee rijen reusachtige palmbomen loopt. Nadat we zijn in gecheckt neemt Trisno ons mee naar Toko oen. Dit eetcafe dateert uit 1930 en de tijd heeft hier precies blijven stilstaan. We drinken er heerlijke koffie met een gebakje. Daar we vandaag nog niet veel bewogen hebben besluiten we te voet terug te keren naar het hotel. Malang is een stad die ons wel bevalt, met heel wat groen en gebouwen in art-decostijl. Het schijnt dat mevrouw MacLeod-Zelle hier woonde eind achttien honderd , later bekend als Mata Hari.

Via de kleurrijke vogeltjes markt en een bloemen en tuin marktje wandelen we rustig naar ons hotel. De lange dag zit er terug op voor vandaag, morgen richting Bromo.

 

Hotel : Kertanegara Guest House

 

Dag 11 Malang – Bromo

Vrijdag 6 juni

Ik denk dat de oog problemen na vannacht zo goed als opgelost zijn. Het ontbijt in het guesthouse is niet van hoog niveau, maar ja we zijn de laatste dagen misschien een beetje te veel verwend geweest. Vandaag hebben we een optionele excursie geboekt, namelijk per open jeep naar de vulkaan de Bromo. Maar eerst stoppen we nog aan een mooi Boeddhistisch tempeltje.

Trisno laat ons nu in veilige handen van de driver van de jeep en gaat met de bagage al naar het hotel. Als we goed geïnstalleerd zijn in de jeep vertrekken we richting Bromo. De Bromo is de bekendste vulkaan op het eiland Java, Indonesië. De berg is met 2392 meter zeker niet de hoogste berg van de regio, maar de ligging is wel zeer bijzonder. Nu voor we aan de klim naar de Bromo beginnen stoppen we eerst nog aan de ” Rainbow Waterfalls “. De waterval is te bereiken via een mooi aangelegd pad dat flink naar beneden gaat. Dit wordt straks puffen, gelukkig is het klimaat hier heel dragelijk, eigenlijk ideaal voor ons. Onderweg en aan de waterval kunnen we mooie foto’s nemen. Na een uurtje staan we terug bij de jeep en kunnen onze tocht verder zetten.

De staat van de weg wordt steeds maar slechter en af en toe vragen we de vriendelijke chauffeur even te stoppen. Op 1700m hoogte rijden we door een prachtige vallei waar tal van boeren druk bezig zijn op de velden. Dit is hier wel niet zo eenvoudig als men zou denken, de meeste van de groente velden liggen op een helling van zowat 45°, makkelijk is wat anders. Stilaan bereiken we de 2000m en de ingang van het Nationale Park Bromo. Vanaf hier veranderd de weg in een zandweg en heb je echt wel een jeep nodig. Het landschap veranderd in een groene savanne en stilaan in een donkere zandzee. In de open jeep kunnen we alles goed volgen maar we zien er niet uit van het vele zwarte zand die we over ons heen krijgen.

De jeep stopt midden in een betoverend maanachtig landschap vanwaar we vulkaan zien liggen. Van hieruit gaan we te voet verder richting krater. Eerst passeren we nog een hindutempel en dan gaat het flink de hoogte in. We wandelen toch een bijna drie kwart uur alvorens we de krater bereiken, toch wel lastig. De zwavelgeur moeten we er alvast bij nemen. Gelukkig is het een mooie klare dag en is de krater heel goed zichtbaar. Hier krijgen we ook een mooi zicht over de zand vlakte rond de vulkaan. De afdaling terug naar de jeep gaat heel wat gemakkelijker. Moe maar voldaan brengt de chauffeur ons naar ons hotel. Het hotel is prachtig en beschikt over een prachtige tuin.

In de lobby raken we aan de praat met een Belgische koppel uit Aarschot, waar we samen mee gaan dineren. Ze zijn zopas getrouwd op Bali en aan tafel laten ze ons hun prachtig trouwalbum zien. Als ik dit zie krijg ik echt wel zin ons trouwfeest ook eens een keertje over te doen op een of ander exotische eiland.

Hotel : Java Banana Bromo Lodge

 

Dag 12 Bromo – Kalibaru

Zaterdag 7 juni

Heel vlug dag vandaag, om 3u30 loopt de wekker af. Vandaag worden we om 4u00 opgehaald om de zonsopgang mee te maken bij de Bromo. Onze jeep staat al klaar en midden in de nacht vertrekken we voor een ritje van toch wel een half uurtje. Blijkbaar zijn we niet alleen, de meer dan honderd jeeps rijden allemaal naar hetzelfde uitkijkpunt. Een echte parking voor de jeeps is er niet. Langs beide kanten van de smalle weg wordt er geparkeerd, toch wel een chaotische situatie. Zo moeten we de laatste paar honderd meters te voet afleggen. Iedereen wil hier natuurlijk zijn en het uitkijkpunt is daar duidelijk niet op voorzien. Uiteindelijk, na wat drumwerk kunnen we het spektakel heel mooi volgen. We hebben geluk het is een heldere hemel en de zonsopkomst is buitengewoon indrukwekkend.

Ik denk dat we meer dan honderd foto’s hebben genomen van hieruit. Rond zes uur zijn al heel wat toeristen terug vertrokken, en kunnen we nog samen met Trisno een foto nemen. Hierboven is het niet zo warm, zo’n 8°, maar Trisno is precies gekleed om een Noordpool expeditie aan te vangen. De meeste toeristen rijden nu via de zandvlakte naar de voet van de Bromo en gaan nog de krater bekijken.

Dit hoeven wij niet meer te doen en maar best want daar is het nu super druk. Wij rijden rustig terug naar ons hotel, douchen en ontbijten op het mooie terras van het restaurant. Jammer dat we die mooie plek moeten verlaten, op naar onze volgende bestemming. Alle bewondering voor Trisno, die vannacht ook weinig geslapen heeft en ons veilig tot in Kalibaru brengt, chapeau man. Ik zou zeggen van het ene paradijs naar het andere. Ons guesthouse is prachtig gelegen, midden in de natuur,tuin met zwembad en een heel aangename temperatuur, wat kan een mens meer wensen.

Jammer, en met veel spijt in ons hart moeten we hier afscheid nemen van Trisno. Vanuit Kalibaru tot in Bali krijgen we een andere chauffeur. Wij denken aan Trisno terug als een superieure chauffeur, niets was hem te veel hij stond steeds voor ons klaar. Een heel integere, joviale en behulpzame man, die elke situatie heel goed aanvoelde. Trisno we zullen je missen. De rest van de dag brengen we door aan het zwembad en s’avonds eten we een rijstschotel met zicht op de verlichte tuin van ons guesthouse.

Hotel : Guesthouse Rumah Senang

 

Dag 13 Kalibaru

Zondag 8 juni

“Zondag rustdag”
Na de vermoeide dag van gisteren slapen we vandaag eens lang uit. Het was een bewuste keuze om vandaag lekker niets te doen. We zijn nu toch al twee weken van huis en willen de batterijen, in de omgeving van ons prachtig guesthouse, even opladen. De enige verzachtende gebeurtenis die we vandaag ondergaan is de heerlijke massage.

Hotel : Guesthouse Rumah Senang

 

Dag 14 Kalibaru – Ijen

Maandag 9 juni

“Maandag werkdag”
Gelukkig nog niet, we hebben nog een dikke week vakantie te gaan. Vandaag komt onze nieuwe chauffeur Willet ons ophalen. Benieuwd hoe hij zal meevallen, maar we hebben alle vertrouwen in Tototravel dat dit terug dik in orde zal zijn. Even voor negen uur maken we kennis met Willet en de lokale gids Supri. Het klikt meteen tussen ons en deze voormiddag gaan we samen de Glenmore plantage bezoeken. De plantage ligt slechts een vijftien minuten rijden van de guesthouse. Op de plantage worden voornamelijk koffie, cacao, rubber, kruidnagel en peper verbouwd. Supri geeft ons, in behoorlijk Nederlands een rondleiding in de fabriek. We zien het verwerkingsproces van de rubber en de cacao, echt interessant. Gedroogde cacaobonen kunnen we proeven, en die smaken nogal bitter. Koffie en kruidnagel worden momenteel niet verwerkt, maar Supri geeft ons toch een beeld van hoe dit gebeurt. De plantage is door Hollanders aangelegd en de machines zijn nog in originele staat en worden nog dagelijks gebruikt. Op het kenplaatje van de aandrijfmotoren zie ik het jaartal 1929 staan, en zo te zien doet hij nog prima zijn werk. Na het bezoek aan de fabriek, gaan we de plantage zelf in. Hier toont Supri ons hoe de cacao vrucht groeit en laat ons er ook even van proeven.

In tegenstelling tot de gedroogde cacaoboon, is de witte schil rond de boon heerlijk zoet. Vervolgens toont hij ons nog de koffieplant en de talrijke bomen die de rubber afleveren. Op de plantage werken in het hoog seizoen tussen de 400 a 500 mensen voornamelijk vrouwen en dit zes dagen op zeven. Ze kunnen hier gratis wonen en verdienen gemiddeld tussen de 20000 a 30000 rupi per dag, zo’n 2€, niet echt om rijk van te worden. Als afsluiter worden we nog getrakteerd op koffie met gebak.

Voor ons was dit een heel leerrijke ervaring, en als we thuis een stuk chocolade eten gaan we hier zeker aan terug denken. Willet en Supri brengen ons vervolgens naar een blikslagerij. Hier zien we hoe ze uit een aluminium plaat een mooi afgewerkte wok maken. Toch echte vakmensen die hier met heel beperkte middelen echt creatief bezig zijn. Tot slot bezoeken we nog een klein familie bedrijfje waar ze palmsap verwerken tot bruine suiker. Na de lunch nemen we afscheid van onze gids en brengt Willet ons naar ons volgend hotel in Ketapang. Onderweg maken we nog wat nader kennis met Willet, en verteld hij ons over de excursie van morgen naar kraterrand van de Ljen. Vanavond eten we vis in het restaurant van het hotel dat vlak aan zee gelegen is.

Hotel : Ketapang Indah Hotel

 

Dag 15 Ijen – Pemuteran (Bali)

Dinsdag 10 juni

Ja deze morgen terug vroeg op, we worden om 3u30 gewekt. Om 4u00 worden we opgehaald door onze chauffeur met gids. Vandaag gaan we naar de ljen vulkaan, geheel oostelijk gelegen op Java. Vanaf ons hotel tot de start van de wandeling rijden we nog anderhalf uur. De weg mag dan wel recentelijk hersteld zijn, hij blijft erg hobbelig, en nog wat slapen in de jeep mag je wel vergeten. Stilaan begint de kronkelende weg te stijgen tot op zo’n 1870m. Het is zeker niet zo druk als aan de Bromo vulkaan, maar op de parking staan toch wel een vijftigtal jeeps. Eerst eten we onze lunchbox op en daarna vertrekken we samen met de gids naar boven. De krater is vooral bekend voor zijn zware arbeidsintensieve zwavel mijnbouw. De dragers halen de zwavel met zwaar beladen manden beneden uit de krater, onvoorstelbaar zwaar werk. De wandeling naar de krater is zwaar maar niet gevaarlijk met een beetje goede gezondheid. Van 1870m gaan we naar 2350m, in anderhalf uur. Al van de start loopt er een jonge zwavel drager met ons mee, naar boven. Hij praat een beetje Engels en verteld ons dat hij 27 jaar is en zopas vader is geworden. Hij probeert dagelijks twee keer zwavel naar boven te halen. Badend in het zweet bereiken we de kraterrand.

En we hebben geluk dat er weinig wolken zijn, zodat we het turquoise gekleurde kratermeer mooi kunnen zien. Vanaf hier gaat onze jonge zwaveldrager alleen verder de krater in, hij neemt onze camera mee om wat foto’s te nemen. Verder naar beneden gaan is voor mij met die zwaveldampen onverantwoord. Na twintig minuten komt hij terug boven, en laat ons de beelden zien. We geven hem een mooie fooi, waar hij heel tevreden mee is. Tijd om naar de parking terug te keren. Je zou echt medelijden krijgen met die zwaveldragers, hoe die mensen met soms tot 90 kg naar beneden lopen. Aan de weegschaal ben ik getuige van hoeveel een drager krijgt voor 75kg zwavel die hij naar boven heeft gehaald. Op zijn briefje staat 56.000 rupi, een bedrag tussen drie en vier euro, schandalig laag.

Die zwaveldragers gaan ons lang bijblijven, dit staat in ons geheugen gegrift. Terug bij de jeep, gaan we terug naar het hotel, waar we ons nog kunnen douchen, vooraleer we vertrekken. Samen met onze super charmante chauffeur, Willet richting Bali. De overzet haven ligt op slechts enkele minuten rijden van ons hotel. Alhoewel we vanaf Java heel duidelijk Bali zien liggen doet de boot er toch meer dan een uur over. De gebruikte overzetboten hebben hun beste tijd gekend maar doen voorlopig nog prima hun werk. Het drukke verkeer die we gekend hebben op Java is hier een stuk minder. Rond twee uur komen we aan bij ons guesthouse Taruna Homestay, het bevalt ons meteen. Na de lunch maken we nog een lange wandeling naar een Boeddhistische tempel waar heel veel apen rondzwerven. Vanavond eten we in ons guesthouse onze beste diner sedert we in Indonesië zijn, echt super.

Hotel : Taruna Home Stay

 

Dag 16 Pemuteran – Ubud

Woensdag 11 juni

Vandaag mogen we wat langer uitslapen, Willet komt ons pas om 8u30 ophalen. Door een algemene elektriciteitspanne hebben we deze morgen geen licht, maar ook geen water. Gelukkig duurt dit ongemak niet zo lang en kunnen we nog genieten van ons ontbijt. Willet neemt het programma voor vandaag met ons door, en we kunnen starten. Via smalle baantjes trekken we het binnenland in, en passeren langs kleine mooie rijst terrassen.

Het kronkelende stijgend weggetje brengt ons naar uitzichtpunt over twee meren, Tambligan en Buyan. Nu naar onze eerste stop voor vandaag de Ulun Danu Batur tempel, na de Tanah Lot tempel, is dit misschien wel de meest gefotografeerde tempel op het eiland. De tempel ligt aan de westelijke oever van het Batur kratermeer. Op Balinese wijze bezoeken we de tempel, dus heel rustig, we nemen voldoende tijd. De tempel is gewijd aan de godin van het meer. Het is precies of de tempel op het water drijft, in een werkelijk schitterende omgeving. Je kan je niet voorstellen hoeveel foto’s hier genomen worden.

Vervolgens stopt Willet aan een bedrijfje waar we verschillende soorten koffie en thee kunnen proeven. Het hele proces van koffie wordt nog eens uitgelegd en ook dat van de ons onbekende Luwak koffie. Een heel interessant, onsmakelijke verwerking van koffiebonen. De Luwak, een wild katachtig beestje eet naast fruit en kippen ook de beste koffiebonen. Hij weet dus de beste te onderscheiden van de minderwaardige aan de koffieboom. Nu gaat men in de uitwerpselen van de Luwak die koffiepitten gaan recupereren, smakelijk. Alles wordt natuurlijk grondig gereinigd en achteraf nog gebrand. De luwak koffie is buiten Indonesië heel duur maar hier nog best betaalbaar. Christiane drinkt een tasje waar ik even van proef, veel te sterk voor mij, maar best drinkbaar. Onze tweede tempel voor vandaag is de Taman Ayun tempel na de Besakih tempel is dit de grootste tempel van Bali. Het complex ligt in Mengwi, ten westen van Ubud. Via de hoofdpoort, en met sarong, gaan we het tempel complex binnen. Er zijn diverse meru-torens die de bergen voorstellen, de plaats van de goden. De hoogste meru, helemaal achteraan heeft elf verdiepingen en stelt de berg Gunung Batukau voor. Er worden vandaag talrijke kleurrijke offers gebracht, een ritueel dat we van op enige afstand kunnen volgen. Ook hier nemen we voldoende tijd om alles goed te bekijken. Net als we willen vertrekken komt nog een stoet van zeker 200 mensen, met de nodige muziek, de tempel binnen gewandeld om te offeren.

Vooraleer we naar ons hotel in Ubud rijden stopt Willet nog bij een houtsculptuur bedrijfje. De perfect Nederlands sprekende eigenaar geeft ons een klare uitleg over welke houtsoorten allemaal gebruikt worden. In zijn toonzaal staan echte meesterwerken van houtsnijwerk. Tijd om naar Ubud te gaan waar we logeren in een kleinschalige guesthouse, slechts acht kamers. Het centrum van Ubud ligt op een kwartiertje wandelen en is echt overspoeld door een massa toeristen. We eten heel lekker in het heel drukke Ibu rai restaurant.

Hotel : Mawa House Ubud

 

Dag 17 Ubud

Donderdag 12 juni

Vannacht niet zo lekker geslapen, veel te warm en de airconditioning die net wat te luidruchtig was. Het ontbijt voor vanochtend moeten we nog even uitstellen. In de excursie die we vandaag maken is er ontbijt inbegrepen, en zo drinken we enkel een kopje koffie. Normaal worden we opgehaald om 7u30 voor de Bali EcoTour, en doen we dus geen beroep op onze chauffeur Willet. Met een half uur vertraging stopt het busje voor Mawa house en kan de tour beginnen. Van de kleine groep, zo’n twaalf mensen, zijn wij de enige Europeanen. De twee andere families die ons vergezellen komen uit Los Angeles en Sydney. Gelukkig dat we deze morgen niet hadden gegeten, want de nerveuze chauffeur van het busje hield er de vaart wel in. Toch wel een roekeloze driver vonden onze Amerikaanse excursie genoten. Nu misschien zijn we de laatste twee weken wel erg verwent geweest met Trisno en Willet. Om nog maar één keertje te zeggen dat de drivers van Tototravel echt wel top zijn. Voor het ontbijt bezoeken we eerst nog een miniplantage. Daar proeven we dezelfde verschillende koffie en theesoorten als gisteren. Ondertussen is het tijd voor het ontbijt, in een restaurant met schitterend uitzicht over de vulkaan en het meer Batur.

Rond 11u kunnen we starten aan onze mountainbike rit. De erg vriendelijke gids geeft nog wat aanwijzingen voor het vertrek, en het klein peleton kan van start gaan. Het wordt heel rustig fietsen de tocht is eigenlijk één grote afdaling van 25 km.

Bij de eerste stop bezoeken we een huis waar meerdere gezinnen van één zelfde famile samenleven. De gids verteld over de huishoudelijke en religieuze gewoontes van zo’n gemeenschap. Bij de tweede stop zien we hoe het oogsten van de rijst hier plaats vind. Geen enkele machine komt hier aan te pas. Voornamelijk oudere vrouwen staan, tot aan de enkels in de modder om met een krom mes de rijst stengels af te snijden. Niettemin de zo kenmerkende Indonesische glimlach op hun gezicht blijft, is dit echt hard labeur.

De tour sluiten we af met een uitstekend lunch buffet. Na de wat moeizame start is dit een excursie die ons echt reuze goed bevallen is, zeker doen als je op Bali bent. Rond 15u staan we terug aan ons hotel. Via het Monkey Forest lopen we naar het centrum van Ubud. Het Apenwoud (Monkey Forest) met de beroemde Apengrot, en een oud hindoestaans tempelcomplex wordt tegenwoordig bewoond door een grote kolonie van meer dan 600 makaak-apen. In het centrum van Ubud slenteren we wat rond, en gaan iets drinken in het gekende cafe Lotus. Het is er prachtig zitten met uitzicht op de lotus vijver. Op de terugweg naar ons hotel wordt het al wat duister, en we moeten door een smal onverlicht padje passeren die aan het Monkey Forrest grenst. Christiane voelt haar toch niet zo op haar gemak, en ik moet zeggen ik heb er ook wel een beetje een beangstigd gevoel bij. Vanavond eten we in het restaurant recht over ons hotel. We worden bediend door super vriendelijk personeel, het eten is er lekker, we worden hier echt in de watten gelegd.

Hotel : Mawa House Ubud

 

Dag 18 Ubud – Sanur

Vrijdag 13 juni

Stilaan kruipt het einde van de rondreis dichterbij, vandaag verlaten we Ubud en gaan we zuidwaarts naar Sanur. Willet pikt ons op rond 9u en het vriendelijke personeel van Mawa House wuift ons uit. Ik denk dat we toe zijn aan wat rust en de Pura Tanah Lot tempel is dan ook de enige bezienswaardigheid die we vandaag willen bezoeken. Willet kan ons daar volledig in volgen en brengt ons met veel enthousiasme naar de tempel. Tanah Lot is een van de drukst bezochte toeristische attracties op Bali. Op het laatste stuk van de toegangsweg krijgen we, voor het eerst op Bali, te maken met files. Aan de tempel zelf is het nog niet zo druk.

Volgens Willet is het tegen zonsondergang hier echt niet te doen van de massa toeristen. Pura Tanah Lot is een Balinese tempel op een rots in zee aan de westkust van Bali. Bij laag water is de tempel net wel of net niet met droge voeten te bereiken over een zanddam van zo’n twintig meter lang. We nemen de nodige tijd voor heeeel wat foto’s. Van hier gaan we via Denpasar, naar Sanur onze laatste bestemming van onze Indonesië rondreis. In Sanur hebben we gekozen voor een klein schalig resort. Het Klumpu resort telt slechts acht mooie bungalows, met alles erop en eraan. Hier moeten we helaas afscheid nemen van onze sympathieke Willet.

Sanur dé toeristenplaats, gaan we deze middag al wat verkennen. Via de winkelstraat, en terug langs het strand doen we onze eerste wandeling. Voor de laatste paar dagen gaat dit hier wel lukken.

Hotel : Klumpu Bali Resort

 

Dag 19 – 22 Sanur

De resterende dagen gaan we vooral genieten van ons prachtig kleine resort, de zee en lekker eten. Dagindeling zal er zowat zo uitzien. Lang slapen, goed ontbijten, lange wandeling langs het strand, afternoon thee, wat zwemmen, lekker dineren, ….
Indonesië is ons heel goed bevallen mede dank zij Tototravel, waarvoor dank aan Trisno, Willet en Wim. Alles was prima geregeld, en het voordeel van u eigen chauffeur is echt top. Je kunt zelf bepalen wat je wilt bezoeken, wanneer je wilt eten, koffie drinken of lekker niets doen, allemaal op je eigen tempo. Echt een heel aangename manier van reizen.

Hotel : Klumpu Bali Resort

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: