Duitsland 2019

Vooraf

We zijn reeds een tijdje inactief op het gebied van op reis gaan, mede door mijn achillespees fractuur en de daarvoor aanslepende wondzorg. Om de smaak weer wat te pakken te krijgen maken we eind juni een kleine rondreis door centraal Duitsland. We zijn van plan in de twee weken durende vakantie een aantal Unesco bezienswaardigheden te bezoeken en dit te combineren met een kort bezoek aan de familie in het Ertsgebergte. De weersvoorspellingen voor de volgende dagen zijn heel uitzonderlijk en waarschijnlijk krijgen we een echte hittegolf te verwerken, dit wordt puffen

 

Dag 1  Harelbeke – Kassel  (500km)

Zondag 23 juni

Zondagmorgen, al tamelijk vroeg vertrokken deze morgen en relatief weinig verkeer richting Duitsland. Via Nederland en het Duitse Dortmund komen we rond de middag aan in Kassel onze eerste bestemming van de rondreis. Ons hotel ligt aan de rand van het bergpark Wilhelmshöhe. Het Gesamtkunstwerk Wilhelmshöhe Berg Park staat van 2013 op de lijst van de Unesco als een World Heritage Site en werd zo erkend als uniek cultuurlandschap van Duitsland. Deze middag gaan we de site die meer dan 250 hectare groot is verkennen. Aan de receptie van ons hotel krijgen we een gratis voucher voor de bus die ons naar het hoogste punt van het park brengt, nabij het indrukwekkend standbeeld van Hercules. Het 11m hoge standbeeld gemaakt van koper op een sokkel  van meer dan 70m, is reeds van ver te zien, en werkelijk een uniek barok kunstwerk. We hebben geluk om 14u30 start hier een enorm spektakel en stroomt er meer dan 750000 liter water uit de achthoek waarop het gigantische standbeeld van Hercules staat (enkel op woensdag en zondag). Het water vloeit langs stenen trappen, watervallen en prachtige rotsformaties naar beneden, om meer dan 80m lager in de kasteelvijver in de vorm van een waterfontein van meer dan 50m te eindigen.

De enorme fontein met zijn innovatieve water technologie was de grootste van zijn tijd (1767). Via een mooi aangelegd wandelpad volgen we het water naar beneden langs de Steinhöfer Wasserfall, die Teufelsbrücke en das Aquädukt om te eindigen aan de grote fontein. Wat een heel mooie start van onze vakantie. Op het terras  van ons hotel kunnen we bij een zeer aangename temperatuur buiten  dineren , heerlijk.

Hotel : Schlosshotel Bad Wilhelmshone

Dag 2  Kassel – Weimar  (216km)

Maandag 24 juni

..Gisteren een heel prachtige dag gehad, vandaag gaan we proberen daar een vervolg aan te breien. Het weer zit in ieder geval al mee we kunnen zelfs het ontbijt nemen op het terras. De stad Kassel zelf bezoeken we niet maar rijden onmiddellijk door naar Eisenach waar we de Wartburg willen bezoeken, gelegen ten zuiden van Eisenach. De tot het Unesco Werelderfgoed behorende Wartburg is een grote en imposante burcht hoog boven de stad Eisenach gelegen.

De Wartburg is een van de best bewaarde middeleeuwse burchten en misschien wel de bekendste van het land. Reeds van op de snelweg zien we de burcht in de verte liggen. Van op de parking loopt een wandelpad met de nodige trappen tot aan de ingang van het uitgestrekte complex. We zijn net op tijd voor een Duitstalige begeleide rondleiding doorheen de talrijke mooi onderhouden en uitgeruste kamers. De mooiste kamer is voor ons de schitterende laatromaanse feestzaal, vol kostbaarheden en een mooie trapeziumvormige cassetteplafond. Het plafond werd innertijd op vraag van Franz list aangebracht, waardoor de zaal een opmerkelijke akoestiek kreeg.

Op het hoogste terras van de burcht, bij een licht aanwezig briesje kunnen we koffie drinken met een stuk quark taart. Tijd om de burcht, waar Maarten Luther het Nieuwe Testament vertaalde in begrijpelijk Duits, te verlaten. De authentieke en zeer bijzondere burcht is ons heel aangenaam bevallen, op naar Weimar, nog een uurtje rijden.

Weimar de stad van de klassieken en grote geesten zoals Goethe, Schiller, Nietzsche, Liszt en Bach om nog maar de meest bekendste te noemen. In de late middag komen we aan in Weimar waar het snikheet is. Ons hotel, gelukkig met een goed werkende airco, ligt aan uiteinde van het park an der Ilm. Doorheen het park wandelen  we in een kwartiertje tot in het centrum van de stad. Weimar heeft een gezelige binnenstad met talrijke terrasjes. Met een grote pint bier en een slaatje sluiten we de dag af. Morgen laten we de wagen even aan de kant staan en zullen Weimar in detail bezoeken

.

Hotel : Leonardo hotel Weimar

 

Dag 3  Weimar  

Dinsdag 25 juni

Net als gisteren lopen we na het ontbijt door het park naar het centrum van Weimar. Aan de toeristische dienst start om tien uur een begeleide wandeling. Het wordt vandaag de warmste dag van de week met temperaturen boven de 35° , goed smeren dus. Net op tijd voor de wandeling die start op de marktplaats. Onze gids neemt ons mee voor een twee uur durende rondleiding en verteld daarbij heel sappig over het leven van de belangrijkste personen die ooit met Weimar verbonden waren. Twee namen die ontegensprekelijk steeds terug komen in de uitleg van de gids zijn Goethe en Schiller. Beide mannen hebben heel duidelijk hun stempel gedrukt op de grootste geestesgeschiedenis van het toenmalige Duitse rijk en ver daar buiten. De erkenning van het klassieke Weimar als UNESCO werelderfgoed werd dan ook gemotiveerd met de kunsthistorische betekenis van de gebouwen en parken die we langs onze wandeling tegenkomen.

Naast het huis van Goethe en Schiller lopen we nog langs prachtige residentiële gebouwen zoals de Anna Amalia bibliotheek, het Wittum paleis en het Nationaal theater. De gids vermeld af en toe een citaat van Goethe en eentje die stilaan van toepassing komt voor ons is “Het is geen kunst oud te worden, het is een kunst ermee te leven”. Na een hele cultuur belevenis te hebben verwerkt is het nu tijd voor iets totaal anders. Hier in de buurt ligt namelijk de Gedenkplaats Buchenwald. Buchenwald, een voormalig concentratiekamp is nu een gedenkplaats van extremen die ooit plaats vonden in de 20e eeuw. Van het toenmalig kamp zijn nu nog slechts enkele gebouwen overgebleven. Net als deze morgen krijgen we ook hier, van onze plaatselijke gids een overweldige hoeveelheid informatie maar dan over het onwezenlijke strafkamp.

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was Buchenwald het grootste concentratiekamp in het Duitse Rijk. Meer dan 56.000 mensen stierven aan marteling, uitputting en medische experimenten. Het kamp werd reeds in 1937 aangelegd voor politieke tegenstanders van het regime en later natuurlijk voor vervolgde Joden en zigeuners. Op 11 april 1945 werd het kamp bevrijd door de Amerikanen. Op de terugweg naar Weimar stoppen we nog even bij het Nationaal gedenkteken. In 1958 werd in het DDR tijdperk een Nationaal gedenkteken opgericht op de helling van de Ettersberg op een boogscheut van het concentratiekamp. Het monument is redelijk groot dit om de omvang van de gruwel daden in Buchenwald enigzins te weerspiegelen

.

Hotel : Leonardo hotel Weimar

 

Dag 4  Weimar  

Woensdag 26 juni

Vandaag zijn we wat vroeger opgestaan want om 9u willen we de bibliotheek van hertogin Anna Amalia bezoeken. Het was zij die ooit Goethe en Schiller naar de kleine stad Weimar haalde. Onder haar bezielende leiding werd de stad een vooraanstaand intellectueel centrum. De toegangskaarten kunnen enkel worden verkregen aan de ingang van de bibliotheek en per dag worden maar 50 extra bezoekers toegelaten. Hopelijk kunnen we vandaag binnen, gisteren is ons dit niet gelukt. Gisteren waren we een uurtje te laat en vandaag een uurtje te vroeg. Precies om negen uur openen ze de deuren, en daar we als eerste gepositioneerde stonden konden we als eerste, van een ondertussen lange rij wachtende, de bibliotheek binnen gaan. Nu nog een half uur wachten daar de rondleiding pas start om 9u30, dit kan er nu ook nog wel bij.

De kleine rondleiding met audiogids is heel aangenaam en leerrijk, maar in eerste instantie genieten we van de schoonheid van de kleine bibliotheek. Op video zien we hoe de bibliotheek er uitzag na de grote brand in 2004, rampzalig. Meer dan 50000 boeken werden vernield en meer dan 100000 ernstig beschadigd. In 2007 was de bibliotheek volledig gerestaureerd Naast de bezienswaardigheden die we gisteren mochten ontdekken met de stadsgids, wil ik vandaag nog de Herderkirche bezoeken en het Bauhuis museum. De kerk in baroksteil is gewijd aan de apostelen Petrus en Paulus en op het plein voor de kerk staat een standbeeld van theoloog en filosoof Johan Gottfried Herder.

Een bezoek aan, het van buiten uitzient moderne, Bauhuis zit er niet meer in voor deze keer. Kort na de middag staat er een bezoek op het programma aan slot Belvedere. Het mooie barokke slotcomplex ligt slecht op een paar minuten rijden van ons hotel. Lustslot Belvedere werd voor hertog Ernst August van saksen gebouwd op een heuvel net buiten Weimar en werd later ook de zomer residentie van Anna Amalia. Net als gisteren is het vandaag bloed heet en daarmee besluiten we eerst het slot van binnen te bezoeken (airco).

In het kasteel zelf doorlopen we de talrijke kamers waar voornamelijk een verzameling van kostbaar porselein, glas sieraden, schilderijen en schitterende meubels te zien zijn. Achter het geel geschilderde sprookjeskasteel ligt een enorme tuin die we ondanks de hitte toch willen bezoeken. De tuin op zich is in mijn ogen een wat verwilderde, niet goed onderhouden landschapstuin. De waanzinnig mooie oranjerietuin met achteraan het cavaleriehuis en het huis van de tuinman zijn wel de moeite waard.

Ik denk dat we onze tijd in het gezellige Weimar en omliggende heel goed hebben besteed, op naar de volgende.

Hotel : Leonardo hotel Weimar

 

Dag 5  Weimar – Coburg  (140km)

Donderdag 27 juni

Weimar en Goethe zijn en zullen altijd met elkaar geassocieerd blijven. Voor we de stad verlaten daarom nog een citaat van hem over Weimar die bij ons op de hotelkamer te lezen stond.

“Where else can you find so many wonderful things in such a small area! Chose Weimar for your residence. There, the portals and streets open to all corners of the world”

Onze volgende stop in Duitsland is de mooie Noord Beierse stad Coburg. Ook met deze stad kunnen veel beroemdheden geassocieerd worden. Zo hebben Richard Strauss, Hektor Berlioz, Nicolo Paganini, Franz Liszt, Friedrich Rückert, Queen Victoria, Martin Luther en natuurlijk onze eerste koning Leopold hier enige tijd doorgebracht. Voor de middag komen we aan bij de Veste van Coburg.

De burcht hoog boven de stad is, net als de Wartburg een van de grootste en best bewaard gebleven middeleeuwse burchtcomplexen van Duitsland. Net als in de Wartburg doorlopen we een aantal kamers met porselein, glaswerk, wapens en oude koetsen. Het vertrek met de koetsen is wel een keertje de moeite, hier staat een koets van wijlen Leopold I van Belgie. Ook de jachtruimte Intarsia, voltooid in 1632, is op zich al een bezoek waard aan de Veste. De kamer is een van de mooiste voorbeelden van houten paneelwerk uit de Renaissance. Meer dan 60 panelen in verschillende formaten van ingelegd hout met jachttaferelen, vullen de muren van de kamer, dit is echt een meesterwerk. Van de burcht rijden we naar het centrum van Coburg. In de buurt van de markt kunnen we parkeren in een ondergrondse parking, kwestie van de wagen een beetje koel te houden (hittegolf). De Marktplatz is echt heel mooi, met het stadhuis en een paar oude herenhuizen uit de late renaissance. Op het midden van het plein staat het Prins Albert Memorial.

Het standbeeld is een geschenk van Koningin Victoria aan de stad ter ere van haar overleden echtgenoot Albert. Op een boogscheut van de markt ligt Ehrenburg Castle het kasteel van de Hertogen van Saksen-Coburg. Het kasteel is enkel met gids te bezoeken. Samen met een uiterst aangename gids doorlopen we de historische kamers. Hoogte punten van de rondleiding zijn de neogotische westvleugel met de Protestante Hofkirche, de prachtige troonzaal en de grote balzaal met een houten dakconstructie en de 56 wapenschilden van het huis Wettin. Coburg is een aangename stad met unieke kunstschatten dankzij de hertogen van Saksen Coburg, ook wel eens de Seksen Coburgs genoemd. Het huis Saksen Coburg heeft volgens de gids nooit oorlog gevoerd maar werd door een sluwe huwelijkspolitiek heel machtig in Europa.

Na de koffie verlaten we Coburg en rijden richting hotel. Ons hotel ligt in Bad Staffelstein en in de buurt daarvan bevindt zich ook de grote Basiliek Vierzehnheiligen, die we niet willen missen. Het is in de eerste plaats een bedevaartskerk met meer dan een miljoen bezoekers per jaar. De barokke buitenkant wordt gedomineerd door het elegant uitstekende centrale deel en de twee hoge torens, die nu jammerlijk in de steigers staan. Wat voornamelijk opvalt bij de imposante binnenkant van de kerk is het rococo genade altaar in het midden van het schip, heel speciaal.

Genoeg voor vandaag, vanavond dineren we in het hotel, heel lekker tot nu toe beste van de rondreis.

 

Hotel : Rödiger hotel

 

Dag 6  Bamberg

Vrijdag 28 juni

Vandaag staat een bezoek aan de iets zuidelijker gelegen stad Bamberg op het programma. Begin jaren 90 werd de gehele oude binnen stad opgenomen in de Werelderfgoed lijst van de Unesco. Volgens Unesco is Bamberg het grootste onbeschadigde bewaard gebleven Middeleeuws stadscentrum van Europa. Vanuit Bad Staffelstein is het slechts 25 minuten rijden tot in het centrum van Bamberg. Om 10u30 hebben hebben we een rondleiding met de stadsgids. De gidse valt wat tegen, te veel verhalen en te weinig voortgang in de rondleiding. Na de twee uur durende rondleiding nemen we nog ruim onze tijd om Bamberg te verkennen. Bamberg heeft werkelijk een uniek historisch stadscentrum, voor ons echt een openbaring. Schitterend is het Altes Rathaus, een 14e eeuwse gebouw op een klein kunstmatig eilandje in de rivier de Regnitz.

Het pand werd in de 18de eeuw verbouwd en omvat nu links het eigenlijke stadhuis, met de geelachtig beschilderde gevel. We vullen nog onze ganse nammidag met de bezienswaardigheden in de binnenstad, zoals de Kaiserdom, de Neue Residenz (met rozentuin) en het Alte Hofhaltung. Moesten we nog een paar musea willen bezoeken dan hebben we zeker nog een extra dag nodig. Als je hier in de buurt bent mag een bezoek aan Bamberg zeker niet ontbreken, de oude keizer en bisschop stad zijn het mooiste wat we tot nu toe hebben gezien. Van de meer dan 2000 huizen, die onder monumentenzorg vallen, hebben vele spectaculaire ornamenten en rijke versieringen met unieke details in hun gevel. Ik kan zo nog een tijdje doorgaan met hoe we onder de indruk waren van klein Venetie, de schilderachtige brouwerijrestaurants en de unieke tuinstad. Bamberg zeker doen.

.

 

Hotel : Rödiger hotel

 

Dag 7  Bamberg – Bayrueth – Johstadt  (240 km)

Zaterdag 29 juni

Ja de eerste week zit er bijna op, vandaag rijden we naar Johstadt een klein dorpje in het Ertsgebergte waar we een familiaal bezoekje brengen. Het Ertsgebergte, is een kleine bergketen in Duitsland en Tsjechië die over een lengte van 150 kilometer de grens tussen de twee landen vormt. Het dankt zijn naam aan de rijkdom aan ertsen die er lange tijd gedolven werden. Onderweg is het de bedoeling nog even te stoppen in de Beierse stad Bayreuth. Net als Weimar en Bamberg heeft de stad talrijke culturele bezienswaardigheden. In de paar uur dat we hier zijn gaan we er slechts een paar van kunnen bezichtigen. Wat Anna Amalia gerealiseerd heeft voor Weimar deed Margravine Wilhelmine voor Bayreuth Ze ondersteunde de bouw van talrijke gebouwen en parken, kortom zij maakte van Bayreuth een stralende culturele metropool uniek in Europa. Prinses Wilhelmina was de dochter van de Pruisische koning Frederik Willem I en was eigenlijk voorbestemd om koningin van Engeland te worden, helaas liep de uithuwelings procedure fout.
We beginnen ons bezoek met een van haar projecten namelijk het Margraviaal operagebouw van Bayreuth, dat sinds 2012 op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat.

We zijn net op tijd voor de bezichtiging van de opera. De opera uit 1748 is werkelijk een juweeltje, en volgens de gids een van de best bewaard gebleven barokke theaters van Europa. Wilhelmine gaf de opdracht voor het bouwen van de opera aan de beroemde theater architect Giuseppe Bibiena. De opera mocht niet te veel kosten, mooi zijn en moest daarbij nog eens vlug klaar zijn. Wel dat kreeg hij wonderbaarlijk voor elkaar. Het kleine superieure interieur is bijna uitsluitend van hout, hoewel men de indruk heeft dat er heel wat marmer is gebruikt. Hier hebben de schilders prachtig werk verricht. Gravin Wilhelmine oefende ook heel wat invloed uit op de bouw van het Neue Schloss, onze volgende bezienswaardigheid. Het Nieuwe kasteel (1753) bezoeken we niet maar we wandelen enkel door de aangrenzende tuin. De Hofgarten, ook wel de groen long van de stad genoemd, is een landschapstuin met weinig bloemen en een mini kanaaltje over de totale lengte van de tuin. In de tuin zou Richard Wagner nog gewoond hebben. De wat eigenzinnige Wagner die naar Bayreuth kwam in 1871, was niet onder de indruk van de stijlvolle opera en besloot zelf een theater te bouwen net buiten de stad. Het is in dit theater dat sedert 1876 de Richard Wagner Festspiele in de zomer maanden plaats vinden. Door de vele repetities is het theater dan ook in die periode niet toegangkelijk voor bezoekers, jammer. Vooaraleer we de binnenstad verlaten lopen we door een paar winkelstraten voorbij het oude paleis, ook groots en mooi.

Voor we de omgeving verlaten bezoeken we nog de Hermitage, een historisch park net buiten de stad. Het was een toevluchtsoord voor het hoofse leven, en bezit schilderachtige waterpartijen en een kasteel.

Zo genoeg cultuur voor vandaag , tijd voor een familie bezoek.
.

 

Hotel : Hotel Heilbrunnen

 

Dag 8  Johstadt  – Leipzig (140 km)

Zondag 30 juni

Deze voormiddag samen met de familie een leuke bos wandeling gedaan in de Greifensteine waldgeisterweg. Langs de wandeling staan tal van gesculpteerde figuren, heel origineel.

Na de koffie met het nodige gebak nemen we afscheid en rijden richting Leipzig. Net voor de stad bezoeken we het Völkerschlachtdenkmal. Het grootse monument werd opgericht ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de Pruisische) overwinning op de troepen van Napoleon bij Leipzig (1813) . Na meer dan 15 jaar bouwen werd het in 1913 ingehuldigd. Het 91 meter hoge kolossale monument is voornamelijk gebouwd uit beton, graniet en zandsteen. Vanaf het uitkijkplatform, dat we bereiken nadat we de lift namen en 179 extra trappen, hebben we een prachtig panoramisch uitzicht op Leipzig en zijn omgeving.

Zo vandaag een wat rustige, opnieuw super warme dag. Morgen gaan we de binnenstad van Leipzig verkennen.

 

Hotel :  Victor’s Residenz hotel

 

Dag 9  Leipzig 

Maandag 1 juli

Ik denk tot nu toe de warmste nacht van onze vakantie en nu net geen airco op de kamer. Leipzig het culturele en intellectuele centrum van Saksen en gekend als de bakermat van de boekdrukkunst willen we zo uitvoerig mogelijk bezoeken. Ons hotel ligt vlak naast het grote Hauptbahnhof van Leipzig en hier starten we ook onze rondleiding. Het station is qua oppervlakte (meer dan 40000 m² ) het grootste kopstation van Europa, wat groots . In Leipzig is het ook prettig winkelen en in de historische binnenstad zijn meer dan 20 stijlvolle passages en binnenpleinen elk met een uniek karakter. Zo lopen we eerst door de Dussmann passage en vervolgens door de Strohsack passage. Vanuit de Strohsack passage is het maar een paar passen tot bij de Nikolaikirche.

De Nikolaikirche is samen met de Thomaskirche de bekendste kerk van de Duitse stad. De Nikolaikirche was het centrale punt van de vreedzame revolutie met demonstraties in de voormalige DDR eind jaren tachtig. In de herfst van 1989 leidde dit tot de val van de Berlijnse muur en het communistische regime, de inzet voor de Duitse hereniging. Het was telkens op maandag dat de demonstraties meer dan 30 jaar geleden hier plaats vonden. De Nikolaikirche is de grootste kerk van Leipzig en opvallend, als we de kerk binnen gaan is het eenvoudig witte interieur en de geribde zuilen met bovenaan licht groene palmbladeren. In de kerk luisteren we naar het eerder bombastische geluid van het orgel, dat dateert uit 1862. Voor we naar de marktplaats gaan lopen we binnen in de eeuwen oude universiteit, die er vandaag ultra modern uitziet. Op het marktplein staat het Altes Rathaus een langgerekt Renaissance gebouw die vroeger dienst deed als stadhuis en nu een museum is. Opmerkelijk zijn de arcades en de meer dan 40m hoge toren. Achter het stadhuis staat aan het oude beursgebouw een mooi standbeeld van Goethe die hier werd verheven in de adelstand. Het oude beursgebouw is één van de oudste barokke gebouwen van Leipzig en dateert uit de 17e eeuw. Net als vele gebouwen in de stad werd ook de oude beurs bijna volledig vernietigd gedurende de Tweede Wereldoorlog. Zoals eerder verteld bezit Leipzig een aantal mooie overdekte passages, de mooiste is de Mädler Passage die een uitgeeft recht tegenover het Alte Rathaus. Onze tweede kerk bezoek voor vandaag is de Thomaskirche.

De Thomaskirche dankt haar naam aan het knapenkoor “Die Thomaner” uit de 13e eeuw. Dit koor kende door de eeuwen heen veel hoogtepunten, en had van 1723 tot 1750 als koormeester Johann Sebastian Bach. Onder een bronzen gedenkplaat in het koor ligt Bach hier dan ook begraven. Bach is rond en in de Thomaskirche overal wel ergens aanwezig. In een mooi glasraam binnen in de kerk en ter zijner gedachtenis staat ook nog een groot monument voor de kerk. Recht tegenover de kerk bevindt zich ook nog het Bach museum. Het was hier dat Bach zijn meesterwerk de “Mattheüs Passion” componeerde. Het enige museum dat we willen bezoeken in Leipzig is gevestigd in der Runden Ecke.

Meer dan veertig jaar lang fungeerde dit gebouw, met de kenmerkende ronde hoek, als hoofdkwartier van de Stasi de inlichtingendienst in de DDR. Met behulp van een Nederlandstalige audiogids doorlopen we het gratis toegankelijke kleine museum. Daar we vroeger meerdere malen de DDR hebben bezocht komen veel herinneringen terug boven. Om te eindigen lopen we nog de volledige ringweg rond het historische centrum van Leipzig. Hierbij komen we nog tal van bijzondere gebouwen en pleinen tegen zoals de Richard Wagner Platz, het grote opera gebouw, het gerechtsgebouw en het kolossale Neues Rathaus.

Het gerechtsgebouw

Het nieuwe stadhuis

De opera

Zo een dagje Leipzig zit erop, moe maar toch heel tevreden.

Hotel :  Victor’s Residenz hotel

 

Dag 10  Leipzig – Goslar  (190 km)

Dinsdag 2 juli

Voor de laatste etappe van de rondreis keren we een stuk Westwaarts terug naar De Harz het noordelijkste middelgebergte van Duitsland. Het vroegere IJzeren Gordijn liep dwars door De Harz en deelde zo met prikkeldraad, mijnen en muren het land in Oost en West. Onze thuisbasis om de streek te verkennen is Goslar gelegen aan de noordrand van de Harz. Voor we naar het hotel rijden bezoeken we nog Wernigerode. Het kleurrijke Wernigerode ligt aan de voet van de Brocken, de hoogste berg van de Harz. In het centrum zijn vooral vakwerkhuizen te bewonderen. Het pronkstuk van de stad is het prachtige stadhuis.

Stadhuis Wernigerode

Waarschijnlijk een van de mooiste stadhuizen van Duitsland precies een sprookjes kasteel, artistieke volmaaktheid zou ik zeggen. Naast het stadhuis bezoeken we ook nog het kleinste huis van de stad. De stad bezit werkelijk ontelbare pittoreske en romantische plekjes. Net als Goethe, die Wernigerode in 1777 uitvoerig bezocht, doen we dit ook deze middag. Ziehier een paar sfeer beelden.

Het kasteel van Wernigerode, dat hoog boven de stad uittorent, bezoeken we niet daar hebben we er al een paar van gehad deze vakantie. De hittegolf van de voorbije dagen is ondertussen over en de temperatuur is nu heel aangenaam. In de late namiddag komen we bij ons hotel aan in Goslar, heel mooi, alles nieuw en modern, we krijgen een kamer met balkon met zicht op de stad.

Hotel : Akzent Villa Saxer Goslar

 

Dag 11- 14  Goslar  

Woensdag 3 juli

Een dagje Goslar, vandaag geven we onze wagen wat rust, het is de bedoeling dat we straks de stad Goslar te voet gaan verkennen. Goslar, soms ook wel het Rome van het noorden genoemd is een heel bijzondere stad. Samen met het nabij gelegen mijnbouwgebied Rammelsberg staat de historische binnenstad van Goslar sedert 1992 op de werelderfgoed lijst van Unesco. Deze voormiddag start een stadswandeling op het marktplein van waar de gids ons op een aangename manier door de middeleeuwse parel loodst.

Het is net of we meer dan honderden jaren terug worden gekatapulteerd in de tijd. Samen met de gids bezoeken we het oude hospitaal, de watermolen en het huis van Simens. De familie Simens bouwden dit laat barokke herenhuis in 1695. In 1847 richtte de familie Simens het huidige Siemens AG op. Van hieruit in Goslar bouwden ze hun imperium uit naar een nu wereldwijde multinational.

Het Simens huis

Na de wandeling flaneren we nog wat door de middeleeuwse straatjes, waar veel van de goed onderhouden, vakwerkhuizen schots en scheef staan. De stad Goslar is ook ontegensprekelijk verbonden met het Duitse keizerrijk. Lange tijd, tot de dertiende eeuw, was Goslar een palts (Wikepedia). Een palts is een officieel paleis van de keizer dat echter niet als vesting dienst doet. Van de keizerlijke palts hier in Goslar zijn tegenwoordig nog grote delen bewaard gebleven en vakkundig gerestaureerd. Met een Nederlandstalige audiogids bezoeken we de Kaiserpfalz.

Kaiserpfalz

Heel mooi zijn de muurschilderingen in de Kaisersaal die in verbinding staat met de Pfalzkapelle St. Ulrich waar in een tombe het hart van Hendrik III ligt opgebaard. Tijd voor het avond eten, vandaag typisch Duits braadworst met zuurkool.

 

Donderdag 4 juli

Een paar kilometer ten zuiden van de keizerstad Goslar ligt Rammelsberg. De ijzererts mijn heeft door de eeuwen heen steeds een grote rol gespeeld voor de ontwikkeling van de stad. De mijn werd in 1988 gesloten en zo werden de overgebleven gebouwen, machines en de gehele ondergrondse infrastructuur een mijnbouw museum. De mijnbouw die in Goslar al sinds voor het jaar 1000 plaatsvond op de Rammelberg, wordt in het museum aan de hand van een aantal rondleidingen heel duidelijk. Naast de toegang tot het museum boeken we nog twee rondleidingen.

Eerst rijden we de mijn binnen met een klein treintje. De kleine wagons waar je amper kan zitten brengt ons 500m ver de mijn in. Hier toont de gids hoe het erts hier 50 jaar geleden werd ontgonnen. Met verschillende soorten drilboren en een vernuftig systeem van transport middelen bracht men het erts naar boven om verder te verwerken. Niettegenstaande toen de nodige hulpmiddelen reeds beschikbaar waren bleef dit nog een heel zware en gevaarlijke Job. Een tweede rondleiding brengt ons met trappen en licht hellende vlakken tot 90m diep in de oude mijn schachten. Hier zien we een water aangedreven energie systeem van meer dan achthonderd jaar geleden. Door middel van een uniek watergeleidings systeem van enorme grote houten radwielen en kilometers lange ondergrondse waterwegen kon men de nodige energie opwekken.

Voor die tijd toch wel heel ingenieus pre-industriële bedoening. Na de middag bezoeken we nog de staafkerk in Hahnenklee een unieke kerk voor deze streek. Gelijkaardige kerken hebben we bezocht in Noorwegen maar een staafkerk hier in de Harz is heel ongeloofwaardig. De kerk werd ingehuldigd in 1908 en de basisstructuur van de kerk werd opgebouwd zonder nagels of schroeven.

De staafkerk van Hahnenklee is voor de streek zeer veel gebruikte trouwkerk. Om de middag af te sluiten maken we nog een mooie wandeling van bijna 10km die start aan de staafkerk met als thema “trouwen”.

 

.vrijdag 5 juli

We krijgen maar niet genoeg van de Middeleeuwen, vandaag bezoeken we de middelgrote stad Quedlinburg. Het was in de Middeleeuwen een van de belangrijkste koninklijke en keizerlijke steden en een welvarende handelsstad. De Hanze stad ligt zo een 50km ten oosten van Goslar.

We zijn net op tijd om ons aan te sluiten bij de stad rondleiding. Op een ludieke wijze toont de gids ons de mooiste plekjes in de binnenstad van Quedlinburg. Zo lopen we door het kleinste straatje van de stad en de nog enig overgebleven ambachtelijke brouwerij.

Quedlinburg was vroeger DDR gebied en hier en daar is dit nog wel te zien. Als gevolg van het eenzijdige bouwbeleid in de voormalige DDR, werd de zorg voor de meer dan 1200 vakwerkhuizen deftig verwaarloosd. Gelukkig na de hereniging is de restauratie van de middeleeuwse stad voortvarend ter hand genomen, zodanig zelfs dat Quedlinburg op de werelderfgoedlijst van Unesco is opgenomen. Het middeleeuwse centrum van Quedlinburg is bijna volledig bewaard gebleven zelfs in de Tweede Wereldoorlog. Het koopmanshuis de “Weißer Engel”, het gildenhuis “Zur Rose” en de beurs zijn veruit de mooiste vakwerkhuizen. Maar naast de vakwerkhuizen is het stadhuis uit de 13e eeuw een absolute mooie bezienswaardigheid.

Na de dagelijkse kaffee und kuchen bezoeken we nog het Brühlpark, dat voor ons niet echt een omweg waard is. Terug naar Goslar waar we op het terras van ons hotel wat uitrusten. De voorbije dagen zijn al heel druk geweest en het bobijntje raakt stilaan leeg.

 

Zaterdag 6 juni.

De laatste dag van de rondreis, ik denk vandaag nog wat uitbollen wat langer slapen en ontbijten. Van de voormiddag rijden we nog naar Hildesheim met zijn prachtig middeleeuws centrum. Jammer dat de stad niet werd gespaard in Wereldoorlog II bij bombardementen, in 1945 werd bijna de complete binnenstad verwoest. Het historisch centrum werd volledig heropgebouwd en staat nu ook op de werelderfgoedlijst. De kerken St Michaelis en de Mariadom bevinden zich centraal in de stad en gaan we beide bezoeken. Met behulp van een stadsplan komen we eerst bij de Dom.

De huidige Mariendom is na de oorlog herbouwd in de oorspronkelijke 11de-eeuwse romaanse stijl. Het interieur is bijzonder sober met in het midden van de kerk een enorme bronsen kroonluchter. Achter de Dom ligt nog een mooi gerestaureerde romaanse kruisgang waar we, volgens de legend, een 1000 jarige rozenstruik kunnen bewonderen. De tweede kerk die we bezoeken, de voormalige benedictijnenabdij van St. Michael, is opgetrokken in de vroeg romaanse bouwkunst.

St Michaelis beschilderd plafond

Een heel uitzonderlijk artistiek meesterwerk is het houten beschilderd plafond. Het houten monumentale plafond, bestaande uit 1300 houten delen en stelt de stamboom van Christus voor. Hildesheim bezit naast die twee kerken ook een historisch marktplein en tal van vakwerkhuizen. Heel mooi zijn de gildenhuizen van de wolwevers, de bakkers en de slagers. Het “Knochenhauer Amtshaus” (gildenhuis van de slagers) telt maar liefst 8 verdiepingen en wordt gezien als het mooiste vakwerkhuis van de wereld.

Voor we naar Goslar terugkeren vullen we de rest van de middag met shoppen in de winkelstraten van Hildesheim. Zo vanavond nog een Duitse Wiener schnitzel en morgen na het ontbijt naar huis.

.

Hotel : Akzent Villa Saxer Goslar

Advertenties

~ door Ivan op juni 24, 2019.

2 Reacties to “Duitsland 2019”

  1. Geniet ervan !!!!

  2. Wist niet dat jullie terug op stap waren. Mooi bergpark Wilhelmshöhe daar in Kassel. Maak er een fijne uitstap van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: