Cruise Zuid Amerika 2017

•november 26, 2017 • 6 reacties

 

Voorbereiding

We kunnen het zelf nog niet echt geloven maar we hebben voor 2017 nog een heel mooie afsluiter gevonden. En jawel het wordt terug een cruise, die microbe hebben we nu wel heel duidelijk te pakken. De cruise van Santiago (Chili) naar Buenos Aires (Argentinië) stond al een paar jaar op onze planning maar nu door een heel voordelige aanbieding staat hij opeens voor de deur. Halverwege oktober pas geboekt en op 6 december vertrekken we al, een mooi Sinterklaas geschenk. We blijven bij onze vertrouwde cruise rederij “Celebrity Cruises” die met het schip Infinity de 16 daagse reis zal verzorgen vanuit Santiago via Kaap Hoorn en Uruguay naar Buenos Aires.

 

Air France

Vertrek 6 december       Parijs  =>  Santiago

Retour 24 december      Buenos Aires  =>  Parijs

 

Dag 1   Parijs – Santiago

Woensdag 6 december

Na een grijze ochtend en een uitgebreide lunch vertrekken we vandaag vanuit het treinstation kortrijk naar Rijsel om daar de TGV te nemen naar de luchthaven Charles de Gaulle nabij Parijs. Het is voor ons de eerste keer dat we vertrekken vanop de Parijse luchthaven. Alles verloopt vlekkeloos en even voor middernacht zitten we op het vliegtuig richting Santiago de Chile voor een vlucht van iets meer dan veertien uur. Hopelijk kunnen we wat slapen want morgenmiddag zijn we van plan de hoofdstad van Chili te verkennen. Van slapen komt niet veel in huis, nog nooit zo’n vlucht meegemaakt met zo veel turbulentie.Boven het luchtruim van Chili krijgen we een eerste beeld van het lange Andes gebergte.

 

Dag 2   Santiago (Chili)

Donderdag 7 december

Even voor 10u landen we op de Chileense internationale luchthaven Arturo Merino Benitez. De modern uitziende luchthaven is de thuishaven van LAN Airlines, een van de betere luchtvaartmaatschappijen in Zuid Amerika. Vanuit de terminal raken we vlot met een taxi tot aan het Alameda busstation, waar ons hotel zich bevindt. Het inchecken gaat vlot en zo kunnen we nog de rest van de middag Santiago verkennen. Vlak aan het hotel kunnen we de metro nemen richting centrum. De metro van Santiago staat bekend als een van de modernste metrosystemen in Zuid Amerika, gaan we toch even uittesten. Ja onze eerste indruk is zeker positief, het rollend materiaal is prima in orde maar er heerst een enorme chaotische drukte. We stappen uit in Santa Lucia, vanuit het station lopen we langs de Nationale Bibliotheek naar Cerro Santa Lucia, het op een heuvel gelegen stadspark.

Aan de ingang van het park staat een prachtige monumentale barokke fontein met een bronzen beeld van de Romeinse zeegod Neptunus. De kleine rotsachtige heuvel is een oase van rust midden het drukke centrum van de stad. Van het park tot aan Plaza de la Constitucion is het zo’n tien minuten lopen. Hier bevindt zich La Moneda, de zetel van de Chileense regering. Het was ook op deze plek dat Chileense generaal Pinochet in 1973 een staatsgreep pleegde en de toenmalige president Salvador Allende onder verdachte omstandigheden om het leven kwam. Pinochet regeerde als een dictator waarbij talrijke tegenstanders van zijn beleid werden gearresteerd, gemarteld en vermoord. Tot op vandaag komen nog steeds familieleden van vermiste personen hier op de Plaza de la Constitution betogen.

Van bij het monument voor Salvador Allende lopen we tot aan Plaza de Armas hét centrale plein van Santiago. Het plein, deels beplant met mooie bomen en koloniale gebouwen is echt het middelpunt van de stad. De Cathedral Metropolitana en het grote Correo Central (postkantoor) zijn de twee meest opvallende gebouwen van het plein. Genoeg geslenterd rond het plein, we zetten onze wandeling voort via de kunstenaarswijk Bellavista en het Parque Forestal tot aan de tandradbaan van de Cerro San Cristóbal heuvel. Cerro San Cristóbal omvat een recreatief domein en park gelegen op een gigantische rots van meer dan 800 meter. De tandradbaan kunnen we jammer genoeg niet gebruiken, wegens werkzaamheden is deze twee maand buiten dienst. Er zijn vervangbussen aanwezig en zo bereiken we toch nog vlot de top van de heuvel. Boven hebben we een schitterend uitzicht over de hoofdstad.

Het is aangenaam wandelen door het Parque Metropolitana gelegen op de heuveltop. Via de kabelbaan aan het eind van het park waar een reusachtig wit Mariabeeld staat kunnen we de heuveltop terug afdalen. Tijd voor met de metro terug te keren naar ons hotel.

Hotel : IBIS SANTIAGO ESTACION CENTRAL

 

Dag 3   Santiago – San Antonio – Start van de cruise

Vrijdag 8 december

Het was de bedoeling om vandaag de Chileense hoofdstad nog wat beter te leren kennen en deze middag de lijnbus te nemen naar Valparaiso waar de cruise zou vertrekken. Een paar weken terug kreeg ik echter van Celebrity Cruises het bericht dat de vertrekhaven werd gewijzigd naar San Antonio, zo’n 80km ten zuiden van Valparaiso. Hierdoor hebben we onze plannen lichtjes moeten veranderen. Graag hadden we Valparaiso bezocht kort voor het schip vertrok, waarbij we onze bagage vooraf zouden afzetten aan boord. Jammer dit scenario was dus niet meer van toepassing en een stad verkennen met twee grote koffers is natuurlijk ook niet ideaal. Gelukkig heb ik nog een excursie kunnen boeken via Viator, voor een dagrit vanuit Santiago naar San Antonio via Casablanca Valley en Valparaiso. Rond 9u worden we afgehaald aan ons hotel en vertrekken met een prive chauffeur/gids voor de excursie. De gids heeft minder goed nieuws de snelweg richting Valparaiso is vandaag volledig afgesloten. Ons programma wordt dus nog een keertje gewijzigd . De wijnvelden van Casablanca Valley die op de weg naar de kust liggen zijn dus ook niet te bereiken .

Casablanca Valley wordt hierdoor vervangen door de Maipo Valley gelegen ten zuiden van Santiago. Concha y Toro is de wijngaard die we bezoeken en ook de oudste (1883) en grootste van Chili. Op het domein krijgen we een heel goede rondleiding, met een wandeling door de wijnvelden en een bezoek aan de kelders. Wat natuurlijk ook niet ontbreekt is het proeven, Chileense wijnen kunnen toch smaken. Van hier nemen we een alternatieve route naar Valparaiso waar we meer dan twee uur over doen, ja ook in Chili weten ze wat file is. Eerst bezoeken we nog Viña del Mar een badplaats ten noorden van Valparaiso, ook wel de Garden City genoemd. Hier lunchen we en daarna kunnen we nog wat foto’s nemen van een uniek moai beeld, die in de tuin staat van het Francisco Fonck museum. De moai beelden zijn normaal enkel te vinden op de paaseilanden maar het museum is dus de fiere eigenaar van een exemplaar buiten de eilanden.

Ondertussen begint de tijd te dringen en moeten we voort maken want ons schip wacht niet. De havenstad Valparaiso, gebouwd rond veertig heuvels kunnen we jammer genoeg niet uitvoerig bezoeken. Wat onmiddellijk opvalt in de stad dat de kleurlijke huizen letterlijk bijna boven elkaar gebouwd zijn. Ook heel typisch aan de stad zijn de talrijke oude kabelliften, volgens onze gids zijn de liften allemaal gebouwd in het begin van de twintigste eeuw. Via Plaza Sotomayor het belangrijkste stedelijke centrum verlaten we de stad. Nu nog bijna twee uur rijden naar San Antonio waar het schip op ons ligt te wachten. Op de Celibrity Infinity, ons cruise schip voor de rondreis, zijn we rap ingeburgerd het is dan ook de tweede keer dat we met dit schip mee varen. Het lekker dineren en de fijne dansavonden kunnen weer beginnen.

 

Dag 4   Dag op zee

Zaterdag 9 december

Onze eerste dag op zee, uiteindelijk kunnen we wat uitrusten van de vermoeiende vlucht en de vorige twee drukke dagen. De zee is heel woelig en er staat enorm veel wind, geen weer om aan het zwembad te liggen. Maar voor ons geen probleem we houden ons nuttig bezig met een paar leuke dans partijtjes. Overal op het schip heerst reeds een aangename kerstsfeer. In alle publieke plaatsen staat een kerstboom en is de kerstversiering weelderig aanwezig. De eerste zee dag is voorbij gevlogen en we hebben ons geen moment verveeld.

 

Dag 5   Puerto Montt (Chili)

Zondag 10 december

…Puerto Montt is vandaag de eerste aanlegplaats na ons vertrek uit San Antonio. Het heeft de hele nacht geregend en ook vanmorgen ziet het weer er alles behalve goed uit. In Puerto Montt heb ik met GV Tours een excursie geboekt naar de Petrohué waterval, Puerto Veras en Fruttilar. Een aanlegkade voor het schip is er niet in Puerto Montt dus worden we met kleinere bootjes naar de kade gebracht. Aan de uitgang van de terminal worden we reeds opgewacht door de gids. Plots is het weer omgeslagen en starten we de tour met een heerlijk zonnig weertje. Met een minivan rijden we vanuit Puerto Montt eerst langs het Llanquihue meer naar de Petrohué waterval.

Deze waterval ligt in het Vicente Pérez Rosales National Park en rondom de waterval liggen talrijke basaltachtige lava rotsformaties afkomstig van de vele vulkanen hier in de buurt. Het weer blijft echt heel aangenaam en de vele foto’s die we nemen van de waterval met de Osorno vulkaan in de achtergrond moeten er gewoon prachtig uitzien. De majestueuze uitziende vulkaan met zijn kegelvormige besneeuwde top is een van de meest actieve van de zuidelijke Andes. Volgens de gids bezit Chili meer dan 2000 vulkanen waarvan er zeker nog 500 van actief zijn, indrukwekkend toch. Van het Vicente Pérez Rosales National Park moeten we dezelfde weg terug langs het meer en daarbij is er stop voorzien in Puerto Varas , ook bekend als “La ciudad de las rosas” of de stad van rozen. Puerto Veras is voor de Chilenen een heel toeristische bestemming, gelegen op een schilderachtige locatie aan het Llanquihue meer.

Het meer is een van de grootste en mooiste van Chili mede dankzij de aanwezigheid van de vele vulkanen in de omgeving. Op weg naar Frutillar krijgen we van de gids een Chileense empanada aangeboden, een soort appelflap maar dan gevuld met vlees en groenten. Frutillar een klein stadje gelegen aan het meer, heeft een typisch Duits karakter gezien de bouwstijl van de huizen en hotels. Het waren immers Duitse kolonisten die hun hier midden 1800, rond het Llanquihuehet meer vestigden. We slenteren nog wat door de hoofd straat langs het strand en proberen er een van de vele konditoreien voor een koffie. Nu dit valt echt wel tegen wat het geserveerde spul is oploskoffie dit is toch niet eigen aan de Duitse cultuur. Op de terugweg naar het schip is heel goed merkbaar dat hier heel veel regent, alle velden staat mooi groen. Ons wat opfrissen, lekker gaan dineren en een danswedstrijd zijn de ingrediënten voor een geslaagde avond. En ja, de danswedstrijd winnen we met vlag en wimpel van onze concurrenten

 

Dag 6 / 7  De Chileense fjorden

Maandag / Dinsdag 11/12 december

Vanaf vandaag zijn we drie volle dagen op zee, hopelijk blijft het weer dat we in Puerto Montt hadden nog wat aanhouden. De zuidkust van Chili heeft een groot aantal kanalen die wat gelijkenis vertonen met de Noorse fjorden.

 

Alhoewel hier moet je alles iets wat groter zien, twee volle dagen in de Chileense fjorden kunnen varen is niet niks. Van op de stille oceaan varen we eerst het Moraleda kanaal in en daarna het smalle Ninualac kanaal. De route die we volgen wordt meestal gebruikt door schepen die de onvoorspelbare ruwe Stille Oceaan willen vermijden.

Het weer blijft echt fantastisch en zowel bij het ontbijt als bij de lunch kunnen we genieten van de voorbij glijdende, ontelbare pieken en landtongen. Ook de tweede dag van de fjorden wordt prachtig als we achtereenvolgens door het Trinidad kanaal, het Inocetes kanaal en het Nelson kanaal varen, Patagonië op zijn best. Tot zonsondergang blijven we boven op het dek genieten van deze natuurpracht.

 

Dag 8   De Straat van Magellaan

Woensdag 13 december

Sinds gisteravond varen we op de woelige Stille Oceaan en dit heb ik heel duidelijk ondervonden. Na een paar uur misselijkheid en een paar pilletjes kan ik tegen de middag terug iets binnen krijgen. Even na 14u varen we De Straat van Magellaan in en komen zo in veel rustiger water terecht, oef. De straat van Magellaan is ongeveer 570 km lang en zowat 2 km breed op het smalste punt. Het weer blijft nu rustig en zonnig met een koude wind, vanop het bovendek volgen we de route doorheen het kanaal.

De passage is heel mooi met op de achtergrond de besneeuwde pieken van het Andesgebergte. Voor mij is de zeestraat een goed bevaarbaar en belangrijke alternatief als doorgang tussen de Stille Oceaan en de Atlantische Oceaan. We blijven de beschutte straat de hele nacht volgen tot in Punta Arenas.

 

Dag 9   Punta Arenas (Chili)

Donderdag 14 december

Vanmorgen worden we wakker in Punta Arenas en zo te zien is de zon ook terug van de partij. Helaas krijgen we via de aankondiging van de kapitein minder goed nieuws. In de loop van de dag wordt een zeer woelige zee verwacht en daar Punta Arenas geen kade heeft zou het moeilijk en gevaarlijk zijn om met bootjes aan wal te gaan. Punta Arenas en de geplande wandeling in het Magallanes Forest NP mogen we wel vergeten. Het schip zet na enige tijd koers naar de volgende bestemming Ushuaia. 

Via de straat van Magallaan en Cape Froward passeren we de Monte Saramiento gletsjer, heel mooi. We kunnen nog een extra dag genieten van de schoonheid in Patagonië, gezien van op de Infinity. De genomen route die we anders bij nacht zouden hebben gevaren. We zijn nu reeds een paar dagen op zee en nog steeds vervelen we ons niet, zalig genieten..

 

Dag 10   Ushuaia (Argentinië)

Vrijdag 15 december

Reeds vroeg wakker vanmorgen we zouden graag de zon zien opkomen in Argentinië, meer bepaald in de brede baai van Ushuaia.

Precies wanneer het schip de kleine haven aan het naderen is komt ook de zon piepen. Ushuaia, volgens de Argentijnen de meest zuidelijkste stad ter wereld, gelegen aan de oevers van het Beagle kanaal. De Chileense autoriteiten claimen echter dat die titel toekomt aan Puerto Williams een Chileense nederzetting die nog net iets zuidelijker ligt. Eigenlijk bevinden we ons in Vuurland (Tierra del Fuego), een eilanden archipel verdeeld over Argentinië en Chili. Het weer ziet er prachtig uit en vandaag hebben we een excursie naar het Tierra del Fuego NP. Het park zo’n 630 km2 groot ligt op een 20 km van Ushuaia en is zeer vlot te bereiken via de RN3. Eens in het park zijn er enkel nog onverharde wegen en in de excursie zijn vier stops voorzien.

De eerste stop op het einde van de RN3, is aan Lapataia bay waar we een korte wandeling doen naar een uitzichtpunt die uitgeeft op het Beagle kanaal. Vervolgens stoppen we nog aan Lago Acigami, Ensanada Bay en het Visitor Centro van het NP waar we een klein museum bezoeken. In het museum kan je voornamelijk iets opsteken over de lokale fora en fauna maar ook over de oorspronkelijke bewoners van Vuurland namelijk de Yaghan People (Yámana). Wild krijgen we overigens niet te zien, maar wel het werk van de Noord Amerikaanse bever. De geïmporteerd bever heeft hier al hele stukken bos plat gelegd om dammen te bouwen. Naast de bever leven hier ook de rode vos, te veel konijnen en blijkbaar ook heel wat muskusratten. Ook meer dan 90 soorten vogels zijn te spotten in het NP, waarvan wij slechts een gezien hebben. Voor we terugkeren naar het schip wandelen we nog een keer door het toeristische gedeelte van Ushuaia.

 

Dag 11   Kaap Hoorn (Chili)

Zaterdag 16 december

Opnieuw vroeg uit ons bed vandaag, net voor de zon opkomt varen we van Argentinië (Ushuaia) naar Kaap Hoorn gelegen in Chileense territoriale wateren. Voor alle zekerheid heb deze morgen een pilletje genomen tegen de misselijkheid want de zee kan hier heel ruw zijn. Het zou niet de eerste keer zijn dat schepen in de problemen raken door de hier heersende winden en de sterke stromingen. Deze gevaren hebben Kaap Hoorn dan ook berucht gemaakt als een van de grootste begraafplaatsen voor zeelui. Gelukkig, net als in de Chileense fjorden valt het weer reuze mee.

Volop zonneschijn, weinig wolken, een betrekkelijk rustige zee, maar met momenten een ijskoude hevige wind die het onmogelijk maakt om voortdurend op dek te staan. Kaap Hoorn ligt op het kleine eiland Hornos, in de zeestraat tussen Zuid Amerika en Antarctica waar de Atlantische en Stille Oceaan samenkomen. Eigenlijk is Kaap Hoorn officieel niet veel meer dan een grote rots op de oostkant van het eiland Hornos. Door het fantastische rustige weer kan de kapitein het hele eiland, zonder enig probleem rondvaren in wijzerzin. Op die manier kunnen we heel mooie foto’s nemen van de kleine vuurtoren en het weer station, dat door de Chileense marine wordt onderhouden.

In de buurt van de vuurtoren staat een gedenkteken, met het silhouet van een albatros, ter nagedachtenis aan de zeelieden die hun leven lieten aan Kaap Hoorn. Genoeg foto’s, en de koude wind getrotseerd, tijd voor het ontbijt. In de ontbijt ruimte zien we stilletjes het eiland verkleinen, we zijn terug een ervaring rijker. De rest van de dag kunnen we wat slaap inhalen van de voorbije dagen, want vroeg opstaan en laat gaan slapen eist wel zijn tol.

 

Dag 12   Dag op zee

Zondag 17 december

Nog maar een dag op zee, nu we zijn deze morgen gaan ontbijten even na 8u en zijn pas om 15u terug op de kamer. De verveling slaat nog steeds niet toe er is echt van alles te doen op het schip, en eigenlijk hebben we tijd te kort.

 

Dag 13   Puerto Madryn  (Argentinië)

Maandag 18 december

Puerto Madryn is vandaag de anker plaats van de Infinity, een stad zowat halverwege gelegen tussen Buenos Aires en Ushuaia. De stad behoort nog tot Argentijnse Patagonië en werd gesticht door Welshe immigranten in 1865. Via Celebrity hebben we vandaag een excursie geboekt naar Punta Tombo. In Punta Tombo gaan we de vogels bezoeken die niet kunnen vliegen, namelijk de pinguïns. Met een minivan rijden we via de RN3 bijna 3u naar het zuiden. De RN3 is de enige deftige verbindingsweg tussen de hoofdstad Buenos Aires en Ushuaia. Het landschap onderweg is heel dor en eentonig vlak met nauwelijks groen. Als we de RN3 verlaten wacht ons nog 20 km grindweg naar de kust waar de kolonie pinguïns zijn gevestigd.

Aangekomen in Punta Tombo zien we de langgerekte inham aan de kust mooi liggen. Hier komen jaarlijks zowat honderdduizend kleine magellanicus pinguïns hun jongen baren en de zomer doorbrengen. Via een aangelegd houten pad lopen we door de bedrijvige beestjes tot aan de baai.

Volgens de gids zijn de pinguïns zeer monogaam en komen jaarlijks naar het zelfde gebied terug om hun nest te maken. Dit verklaart waarom de dieren al min of meer aan de talrijke toeristen gewend zijn. De pinguïns lijken zich nauwelijks te storen aan onze aanwezigheid en blijven ons soms lange tijd verbaasd aankijken.

Aanraken kan niet maar fotograferen lukt perfect. De excursie is het enige wat we doen in Puerto Madryn, door tijdsgebrek kunnen we de stad niet meer bezoeken.

 

Dag 14   Dag op zee

Dinsdag 19 december

 

Dag 15   Punta Del Este (Uruguay)

Woensdag 20 december

Na Chili en Argentinië gaan we vandaag en morgen aan wal in Uruguay een van de kleinere landen in Zuid Amerika. Het tender proces verloopt heel langzaam en het is na 10u als we van boord kunnen in Punta del Este een stad gelegen op 140 km ten oosten van de hoofdstad Montevideo. Het is voornamelijk een badplaats met een schilderachtige kustlijn die we vanop het schip mooi kunnen zien. Als we de weersvoorspelling mogen geloven wordt het een zeer warme dag tot 25°. Wat een contrast met de temperatuur in het zuiden waar we nauwelijks 10° a 12° hadden.

Met Bike Tours Uruguay heb ik een fietstocht (Peninsula Tour) geboekt die start aan de pier. Met onze gids Alicia rijden we langs de Rio de la Plata rivier tot aan het punt waar de meer dan 200 km brede rivier stopt en de Atlantische oceaan begint. Op die vanzelfsprekende virtuele lijn staat een kunstwerk van twee zeemeerminnen.

Onze volgende stop is de 45m hoge vuurtoren van Punta del Este die reeds meer dan 150 jaar ononderbroken in dienst is. De bouwstenen voor de toren zijn afkomstig uit Italië en het verlichtingssysteem uit Frankrijk. Nog steeds langs de kust fietsen we verder voorbij een kunstwerk van Mario Lazo, eigenlijk niet meer dan een muurtje dicht bij het strand met een onze lieve vrouw beeld en wat mozaïeken. Iets verder komen we aan bij Paseo de las Americas nabij Brava Beach. Hier staan nog vier werken van een Internationale beeldhouw wedstrijd in open lucht die in 1982 werd uitgeschreven door de stad. Het beeld “La Mano” van de jonge Chileense winnaar Mario Irarrázabal is een icoon geworden van Punta del Este.

Het strand beeldhouwwerk, een hand waarvan de vingers uit het zand komen, is een ware toeristische trekpleister van de stad. De gids laat van onze fietsgroep een foto nemen via een drone aan het beeld en belooft ons die door te sturen. Via een aantal typische ressorts, moderne gebouwen en het Conrad hotel rijden we terug naar de pier. Het was een mooie fietstocht met een uitstekende gids, jammer dat er wat veel wind stond. Aan de pier maken we nog een wandeling langs de jachthaven tot aan het 5m hoge beeldhouwwerk “100 anos de Punta del Este”. Tijd om terug te keren naar het schip, en afscheid te nemen van Punta del Este, het aangename vakantieoord van Uruguay.

 

Dag 16   Montevideo (Uruguay)

Donderdag 21 december

Reeds om 8u kunnen we vanmorgen aan wal in de hoofdstad van Uruguay, Montevideo. Montevideo ligt net iets zuidelijker aan de Rio de la Plata dan Buenos Aires en is daarmee ook de meest zuidelijkste hoofdstad van Zuid Amerika. Het schip ligt ideaal voor anker in de haven, op loopafstand van het centrum. Vanop het schip lopen we zo op het anker van het Duitse slagschip de Admiral Graf Spee die in de tweede wereldoorlog hier in de haven tot zinken werd gebracht. Het is nog heel vroeg en veel winkels zijn nog gesloten ook de Mercado del Puerto de lokale havenmarkt is nog dicht. Van de toeristische dienst hebben we een stadsplan met een wandeling, die we proberen te volgen. De wandeling is voornamelijk via verkeersvrije straten. Zo komen we langs Plaza Zabala tot aan Plaza Constitucion, waar de Metropolitana kathedraal staat. In de monumentale achttiende eeuwse kathedraal liggen heel wat voorname personen begraven die iets betekend hebben voor Uruguay. Op een boogscheut hiervan ligt het levendige onafhankelijkheidsplein “Plaza Independencia”.

Door de Puerto de la Ciudadela lopen we het plein op, waar het monument staat van de Uruguayaanse vrijheidsstrijder José Gervasio Artigas. Generaal Artigas was een ware held voor Uruguay en kreeg dan ook een mausoleum onder het plein. Vanop het plein start ook de Avenida 18 de Julio, de belangrijkste winkelstraat van Montevideo. Op de hoek van de straat staat het Palacio Diáz, een gebouw dat wat gelijkenissen vertoond met het Empire State Building in New York, maar dan een mini versie ervan.

Via het Solis theater ook dichtbij de Plaza Independencia gelegen, lopen we een stukje terug naar het schip. Doordat we vanmorgen zo vroeg van boord waren hebben we nog ruim de tijd voor een fietstocht. Bij Orange Bike huren we een fiets voor de rest van de namiddag. Op een mooi aangelegd pad langs de Rio de la Plata kunnen we fietsen tot aan het prachtige zandstrand Pocitos Beach. Het is heel aangenaam weer, een weinig wind en zo’n 30° ideaal fietsweer. Aan het “Letrero Montevideo”, een soort van Montevideo uitgangsbord in grote letters, besluiten we terug te keren.

In totaal hebben we zo’n 20 km langs de rivier gefietst. Voor we naar het schip terug keren kuieren we nog wat rond in de Mercado del Puerto die deze morgen nog gesloten was. In de hal is het druk en er zijn tal van shops en heel veel grillrestaurants. De vleesliefhebber heeft hier een ongelofelijke keuze aan steaks, die mooi gepresenteerd klaarliggen voor de grill. We passen ervoor en gaan een lekker stukje vis eten in het restaurant van het schip om de dag af te sluiten.

 

Dag 17   Buenos Aires  (Argentinië)

Vrijdag 22 december

De hoofdstad van Uruguay en die van Argentinië liggen niet zo ver van elkaar zodat we vandaag reeds vroeg de haven van Buenos Aires binnen varen. Het schip ligt aan de kade tussen meerdere grote container schepen, dus niet zo’n fraai gezicht deze morgen op het dek waar we ontbijten. Op het laatste moment hebben we nog een excursie geboekt naar Tigre een stadje gelegen aan een enorme delta ten noorden van Buenos Aires . Het is enorm druk wanneer we de haven uitrijden en we staan bijna onmiddellijk in file tussen de lange rij aanschuivende vrachtwagens. Via de wijken Palermo en Belgrano waar heel veel sportclubs gelegen zijn rijden we naar de delta rivier. Ook het grootste voetbal stadion van Buenos Aires, dat van de club River Plate passeren we.  Argentinië heeft een gerenommeerde voetbalreputatie en de stad is samen met de omliggende voorsteden de thuisbasis van meer dan 10 primera league teams. Onderweg is er nog een stop voorzien in het vredige San Isidro. In tegenstelling met de hectische hoofdstad zijn we hier eerder in een dorp terechtgekomen.

In het oude centrum, aan Plaza Mitre bezoeken we de neogotische kathedraal, niet echt bijzonder. Bij Tigre aan gekomen stappen we op de rondvaart boot, en we hebben geluk dat we beiden aan het venster kunnen plaats nemen. Ruim een uur varen we langs een groen labyrint van Engelse tuinen, traditionele roeiclubs en talrijke schilderachtige buitenhuizen. Volgens de gids beschikt het meerdere deel van de huizen hier niet over stromend water en elektriciteit. Het doet mij wat denken aan het pittoreske Giethoorn in Nederland, maar hier is het hele gebied een stuk groter en de rivier een stuk breder.

Even na de middag zijn we terug in de haven en gaan te voet de grote metropool Buenos Aires verkennen. Nu veel tijd hebben we niet en we besluiten ons te beperken tot de voor ons belangrijkste bezienswaardigheden. Via de Torre Monumental, een Victoriaanse klokkentoren en de plaza San Martin lopen we de verkeersvrije winkelstraat in richting centrum. Het is echt heel druk en hier ondervinden we duidelijk dat de stad één van de meest bevolkte stedelijke gebieden is van Zuid Amerika. Na een tiental minuten stappen komen we op Plaza de Mayo het kloppend hart van de stad. Aan de noordkant van het plein is de Banco de la Nación gevestigd en de Catedral Metropolitana. De Kathedraal met zijn voorgevel, die meer weg heeft van een Griekse tempel dan van een kerk,  is de belangrijkste kerk van Argentinië. Naast het mooie barokke interieur bevindt zich in de kerk ook het mausoleum van de grote vrijheidsstrijder José de San Martín. Op het plein is ook het presidentiële paleis gevestigd of de Casa Rosada. Casa Rosada is een sierlijk vorstelijk herenhuis in een wel erg merkwaardige karakteristieke roze kleur. Het is moeilijk mooie foto’s te nemen van het paleis door de vele werkzaamheden op het plein voor het gebouw. Via de Av. de Mayo verlaten we Plaza de Mayo en passeren zo toch wel een paar opmerkelijk sfeervolle en traditionele handelszaken.

Bij Café Tortoni drinken we een koffie en genieten van het nog intacte fin de siècle interieur. Het  café/koffiehuis werd door de jaren heen zowaar een “place to be” voor vele bekende mensen die de stad bezochten. Zo, we zijn weer wat op adem kunnen komen en lopen verder de Av. De Mayo door tot aan de Avenida 9 de Julio. De heel drukke laan werd genoemd naar de  dag van onafhankelijkheid van Argentinië op 9 juli 1816. Op de uitzonderlijke brede verkeersader (100m) komen we voorbij aan hét nationaal historisch monument van Buenos Aires namelijk de 67m hoge Obelisco. Bij de obelisk op de Plaza de la Republica, komen verschillende straten samen en het is dan ook niet evident om hier de straat over te steken. We vervolgen onze weg op de laan en komen zo aan het opera huis Teatro Colón. Het huidige theater wordt gezien als één van de vijf beste concertzalen ter wereld qua akoestiek. Jammer genoeg kunnen we het theater niet bezoeken.

In de inkomhal hangt wel een grote foto van het auditorium dat over bijna 2500 zitplaatsen beschikt. Via het mooi aangelegde stadspark achter het theater lopen we naar onze volgende bestemming het Cemeterio de la Recoleta. Het is wat verder dan we dachten en na 20 minuten lopen bereiken we de begraafplaats van de wijk Recoleta. Aan de monumentale ingang bevindt zich een plattegrond van het kerkhof, en dit blijkt toch wel nodig als je hier je weg wilt vinden. Hier liggen de meest vooraanstaande Argentijnse families begraven en verschillende presidenten van het land. Het is een heel goed verzorgd en mooi aangelegd kerkhof maar dan ook het duurste van de stad. In één van de nauwere zijstraten van het kerkhof vinden we het graf van Eva Maria Duarte de Perón (Evita).

Het is er aanschuiven om er een foto te kunnen van nemen. De begraafplaats, van de gewezen first lady, is als een soort bedevaartsoord geworden voor de Argentijnen. Ik denk dat het voor vandaag genoeg geweest is, we hebben een korte maar toch goede indruk van de stad gekregen, bestempeld als het Parijs van Zuid Amerika. Tijd om terug te keren naar het schip.

 

Dag 18   Buenos Aires  – Parijs

Zaterdag 23 december

Ja aan alles komt een einde, nog een laatste ontbijt buiten op het achterdek en dan het schip verlaten, jammer. Ik denkt dat we kunnen terug kijken op een mooie cruise met veel zeedagen, maar op die dagen was er ook wel wat te zien. De Chileense fjorden en Kaap Hoorn waren voor ons de hoogtepunten mede door het uitzonderlijke goede weer. Op naar de volgende cruise.

 

 

 

 

Advertenties