Japan 2019

•november 1, 2019 • 5 reacties

 

Vooraf

Na lang twijfelen gaan we toch de stap wagen, een rondreis door Japan. In het Allerheiligen weekend vertrekken we, na heel wat voorbereiding, naar het land van de rijzende zon, de heerlijke sushi en de alom gerespecteerde geisha’s. Japan met zijn iconische berg Fuji is een langgerekte archipel bestaande uit vier grote en meer dan 6000 kleine, vaak onbewoonde, eilanden. Voor de rondreis beperken we ons tot het grootste eiland Honshu met de metropool Tokyo, van waaruit enkele dagtrips gepland staan. Daarnaast bezoeken we nog een stukje van de Japanse Alpen en de steden Kyoto, Osaka en Hiroshima. Naar goede gewoonte verblijven we de avond voor ons vertrek terug in het Novotel Zaventem zodat we zonder zorgen en in alle rust aan onze reis kunnen beginnen.

Finnair

Vertrek 03 november Brussel    Helsinki    Tokyo

Retour 26 november   Osaka     Helsinki    Brussel

Dag 1/2    Brussel – Tokyo (via Helsinki)

Zondag 3 november

Vandaag kunnen we in het hotel nog lekker lang uitslapen en rustig ontbijten. De vlucht vertrekt pas om 11.40 en het hotel ligt slechts op een paar minuten van de luchthaven. Via de Finse hoofdstad Helsinki bereiken we na een vlucht van meer dan 12u Tokyo, een van de grootste metropolen ter wereld. In de luchthaven Tokyo Narita komen we vlot door de migratie en verzilveren we onze Japan Rail pass. De JR pass die ik een paar weken geleden online heb aangekocht laat buitenlandse toeristen toe om onbeperkt door Japan te reizen met de trein. Naast de JR pass haal ik nog mijn online aangekocht pocket wifi toestel op in het postkantoor van de luchthaven en kunnen we uiteindelijk vertrekken. Nu nog op zoek naar het treinstation en niet onbelangrijk de juiste trein, uiteindelijk valt dit wel mee. De Skyliner, een hogesnelheidstrein brengt ons in minder dan uur naar het centrum van Tokyo. Het is hier momenteel acht uur later dan bij ons en even na de middag. Op het vliegtuig hebben we wat kunnen slapen en zodoende zijn we nog niet echt moe genoeg om al naar bed te gaan. Vanuit ons hotel, gelegen in de Asakusa wijk besluiten we nog een wandeling te doen en hopend daarmee een eerste indruk te krijgen van de Japanse cultuur.

Asakusa is één van de oudste wijken van Tokyo met heel wat bezienswaardigheden en vrij toeristisch. Hét symbool en toeristische trekpleister van de wijk is de Sensō-ji tempel, naar verluidt de oudste tempel van Tokyo. We betreden het tempelcomplex langs de hoofdingang en de Kaminarimon gate. De mooi versierde rode poort heeft een enorme lantaarn en twee standbeelden die de bewakers van de poort voorstellen. Na de Kaminarimon gate lopen we door de 250m lange traditionele Nakamise winkelstraat met tal van souvenirwinkeltjes en eetstalletjes. Voor we de Sensō-ji tempel betreden lopen we nog voorbij de Hōzōmon Gate. Dit is de mooiste toegangspoort tot het tempelcomplex en heeft vijf verdiepingen met aan weerzijden van de doorgang een tempelwachter.

De uiteindelijke Senso-ji tempel heeft een prachtige authentieke Japanse architectuur en bestaat niet alleen uit de tempel zelf maar omvat ook het Asakusa Shinto shrine. Een shrine is een heilig altaar voor boeddhisten om te bidden of offers te brengen. Blijkbaar is het voor de Japanners vandaag een feestdag en dit is heel duidelijk te merken, je kan hier werkelijk op de koppen lopen. Vooraleer we naar het hotel terug keren maken we nog een wandeling langs de mooi aangelegde boorden van de Sumida rivier met op de achtergrond de Tokyo Skytree.

De Tokyo Skytree is een gigantische zendmast van meer dan 600 meter hoog die we misschien later deze week nog gaan bezoeken. Ziezo de eerste dag Japan zit erop, nog een kleinigheid gaan eten en een ongewoon ijsje van zoete patat, heel lekker.

Hotel : The b Asakusa

Dag 3    Tokyo

Dinsdag 5 november

Onze eerste nacht in Japan, eens benieuwd wat voor ontbijt we gaan voorgeschoteld krijgen. Dat viel best mee, ontbijt was natuurlijk wat Aziatisch getint maar heel lekker. Het weer ziet er net als gisteren zeer goed uit, zonnig en zo’n 18° ideaal weertje voor een boottochtje. Vanuit ons hotel lopen we tot aan de Sumida rivier waar we de waterbus nemen tot aan Hamarikyu. De waterbusdienst is een aangenaam alternatief voor de trein of metro en zeker wanneer de bestemming die we willen bezoeken een eigen aanlegsteiger heeft. Vanop de boot stappen we letterlijk zo binnen in de Hama Rikyu tuin, gelegen aan de baai van Tokyo. De Hama Rikyu tuin is een traditionele vormgegeven tuin en de eerste in rij van velen die we van plan zijn te bezoeken in Japan. Hama rikyu heeft een theehuis op een klein eilandje en veel zitbanken waar we even kunnen uitrusten en genieten van het landschap met als schril contrast enkel wolkenkrabbers op de achtergrond.

Na het tuin bezoek lopen we wat verloren eer we de metro vinden die ons naar het Tokyo Imperial Palace brengt. Het keizerlijk paleis ook wel Kokyo genaamd staat in de Chiyoda wijk in het centrum van de stad. Het is in dit prachtige oude paleis waar onlangs de eeuwenoude ceremonie heeft plaats gevonden waarbij de Japanse keizer Naruhito officieel de troon aanvaarde. Jammer dat het paleis en de grote staatszaal, waar hij werd ingehuldigd niet toegangkelijk zijn voor het publiek. Gelukkig zijn de gigantische tuinen die het keizerlijk complex omringen wel te bezichtigen. Vanaf het plein voor het keizerlijke paleis (Kokyo Gaien plein) zien we twee bruggen, die de ingang vormen naar de binnenplaats van het paleis. Beide bruggen hebben hun eigen karakteristieke kenmerken, de één is geheel van steen gemaakt en de andere was oorspronkelijk van hout en twee verdiepingen hoog.

Op naar het volgend tuin bezoek in de Koishikawa wijk gelegen. Koishikawa Korakuen werd ontworpen in de Edo periode (1600) en is daarmee een van de oudste en beste Japanse tuinen van Tokio. De zeer rustgevende tuin probeert met behulp van mooi aangelegde vijvers, bomen en kunstmatige heuvels traditionele Japanse landschappen in miniatuur weer te geven. Hier en daar zien we aan een aantal esdoorns, rond de vijvers enkele goudgele herfst kleuren verschijnen. Op een bankje in de tuin genieten we in het zonnetje (20°) van de prachtige natuurlijke omgeving.

Ondertussen beginnen we het openbaar vervoer al wat beter te kennen zodat we vlot ons hotel bereiken. Vanavond eten we net als gisteren heel lekker Japans maar vraag mij echter niet naar de namen van de gerechten.

 

Dag 4    Tokyo

Woensdag 6 november

Vandaag wordt nog een zonnige dag voorspelt en gaan we een uitstap maken naar Hakone. Hakone is gelegen aan de voet van de eeuwig besneeuwde berg Fuji op minder dan 100 km van Tokyo, perfect voor een dagtrip. Vanuit het treinstation Ueno gebruiken we voor het eerst onze JR pass. Met de shinkansen hogesnelheidstrein staan we in minder dan een uur in Odawara waar we overstappen op een lokaal treintje naar Hakone Yumoto. Een populaire en aantrekkelijke manier om de regio rond Hakone te bezoeken is door gebruik te maken van vier verschillende transportmiddelen namelijk trein, kabelbaan, boot en bus. In Odaware hebben we de Hakone Free Pass gekocht en mogen zo voor vandaag rondom Hakone onbeperkt het openbaar vervoer gebruiken. Met de bus rijden we van Hakone Yumoto naar Gora, voor we het busstation bereiken stappen we af voor een bezoek aan het Hakone Open Air Museum. Echt een aanrader dit museum, dat een mooi evenwicht tussen natuur en kunst perfect weet te combineren. De groene grasvelden liggen bezaaid met tal van abstracte sculpturen van Internationale kunstenaars. Naast de wijds opgezette beeldentuin bezit het museum tal van werken van Picasso, tentoongesteld in de Picasso Exhibition Hall.

Ik wist niet dat Picasso zo een veelzijdige kunstenaar was. Naast schilderijen, tekeningen en keramisch werk stelt het museum ook prachtig glaswerk en zelfs een wandtapijt ten toon van de kunstenaar. Het treffend citaat van Picasso “ik heb jaren moeten oefenen om te kunnen schilderen als een klein kind” stond op de muur geprojecteerd tijdens ons bezoek. Na ons bezoek aan het museum lopen we naar het station Gora waar we de kabelbaan nemen tot in Sounzan. In Sounzan kunnen we overstappen op de gondelbaan tot in Owakudani, een populaire toeristenplaats met heel wat vulkanische activiteit. Helaas is de uitgang in Owakudani afgesloten en kunnen we de lokale specialiteit, zwarte hard gekookte eieren niet aanschouwen. Gelukkig hebben we vanuit de gondel de grote kokende vallei met zwavel dampen reeds gezien.

Via het station Ubako brengt de gondelbaan ons in Togendai-ko. Daar nemen we de recente versie van een piratenschip, aan het Ashi meer tot in Motohakone-ko. Na de koffie lopen we langs het meer tot aan Hakone Shrine. Het Hakone shrine is een Japans Shinto heiligdom gelegen aan de oevers van het Ashi meer. Een van de redenen dat we de uitstap vandaag doen is omdat van hieruit de historische Mount Fuji heel goed te zien is bij helder weer. En hebben we geluk, de hoogste actieve vulkaan van Japan laat zich in al zijn schoonheid bewonderen.

De berg is werkelijk het symbool van Japan en wordt dan ook op tal van toeristische foto’s afgebeeld. Om te eindigen lopen we verder langs het meer via de oude ceder laan tot in Hakone machi-ko waar we de bus nemen naar Hakone Yumoto eindpunt van de dagtrip in Hakone. Wat is het openbaar vervoer hier toch extreem goed georganiseerd. Vanuit Odawara brengt de Shinkansen ons met de nauwkeurigheid van een Zwitserse klok terug naar Tokyo. Vanavond proeven we Japanse sushi in een lokaal restaurant, heel lekker maar nogal prijzig.

 

Dag 5    Tokyo

Donderdag 7 november

Vanuit Tokyo staan 3 dagtrips op ons programma, gisteren waren we in Hakone en vandaag trekken we iets meer naar het noorden namelijk naar Nikko. De pelgrimsstad Nikko en Nikko National Park liggen op anderhalf uur reizen met de snelle shinkansen trein en is de populairste bezienswaardigheden van het land. Aangekomen in Nikko station nemen we de bus naar het centrum om daarna een stukje te lopen tot aan de Tōshō-gū tempel. De tempel is hier de belangrijkste bezienswaardigheid en mooi gelegen tussen de heuvelachtige bossen van Nikko. Het Tōshō-gū heiligdom staat samen met nog een aantal andere tempels hier in de buurt op de Unesco Werelderfgoed lijst. Als we de site betreden valt onmiddellijk op dat de tempels vrij druk versiert zijn en bij vele ornamenten veelvuldig gebruik gemaakt werd van bladgoud. Nog voor de indrukwekkende Yomeimon ingang poort bevindt zich de Sacred Stable met de gravure van de Three Wise Monkeys “Hoor geen kwaad, zie geen kwaad, spreek geen kwaad”. Een ander hoogtepunt, de Sakahitamon poort, met de kleine sculptuur van de slapende kat, bevindt zich rechts van het hoofdgebouw. Vanaf de Sakahitamon poort lopen via een steile trap door het bos naar het mausoleum van Tokugawa Ieyasu. Hij was rond 1600 de belangrijkste shōguns van Japan en werd na zijn dood vereerd als een boeddha die op aarde was verschenen.

Naast de vele rijkelijk versierde gebouwen bezit het tempelcomplex ook nog een mooie pagode bestaand uit 5 verdiepen. Nikko heeft tempels in overvloed maar wij gaan ons beperken tot de zojuist bezochte Tōshō-gū tempel en de Taiyū-in tempel. De Taiyū-in tempel werd gebouwd ter ere van Tokugawa Iemitsu, de kleinzoon van Ieyasu. Het heiligdom lijkt qua indeling en architectuur op dat van Tōshō-gū maar dan iets bescheidener uit respect voor zijn grootvader Tokugawa Ieyasu. Zo tempels genoeg voor vandaag, tijd voor koffie met Japanse kaastaart. Na de koffie pauze wandelen we naar Kanmangafuchi Abyss een kloof bereikbaar via een aangenaam wandelpad langs de Daiya rivier. Kanmangafuchi is heel bekend voor zijn stenen beelden bekleed met een rood hoofddeksel.

De meer dan 70 beelden staan netjes een rij en kijken allemaal uit over de rivier. Langs de rivier lopen we terug naar hè centrum van Nikko, waar we nog een paar foto’s nemen van de Shinkyo Bridge. De felrode brug staat bekend als de meest gefotografeerde van Japan. Overheen lopen kan enkel tegen betaling. Vanaf de brug nemen we de bus terug naar Nikko station en verder de trein terug tot in Tokyo.

 

Dag 6    Tokyo

Vrijdag 8 november

Na twee dagtrips en vroeg opstaan slapen we vandaag iets langer. Met de metro rijden we tot aan het keizerlijk paleis waar we hopen ons om 9u te kunnen aansluiten bij een groep voor een wandeling doorheen het keizerlijke complex. Helaas voor de tweede maal kunnen we niet binnen, ik had namelijk onze paspoorten vergeten en die zijn noodzakelijk voor de ingang. Dan maar terug naar het hotel, en later deze middag een derde poging ondernemen, Er zijn per dag slechts 2 rondleidingen en telkens worden er maar 300 mensen toegelaten. Nu tot die tijd besluiten we een bezoek te brengen aan de Tokyo Skytree. De gigantische zendmast van 634 meter hoog werd gebouwd in iets minder dan vier jaar en toont nog zo gigantisch wanneer je er met je neus dicht bijstaat. Alles gaat hier heel vlot in Japan en in minder dan een kwartier staan we 350m hoger op het eerste platform.

Het is een heel klare dag en we krijgen een prachtig uitzicht op de metropool Tokyo. In de verte kunnen we zelf de Mount Fuji zien. Met ons ticket kunnen we nog 100m hoger naar het volgend platform hier zijn de vensters veel kleinere en minder geschikt voor foto’s. Na een kwartiertje hebben we hier gezien en in minder dan een minuut staan we terug beneden en trekken nogmaals richting keizerlijk paleis. Derde keer goede keer en nu lukt het wel. Voor we het domein kunnen betreden worden we streng gecontroleerd. Met de Engelstalige gids lopen we een uurtje rond en zien we de meeste gebouwen maar dan enkel aan de buitenkant. Geen enkel paviljoen is toegangkelijk voor het publiek. De meest recente constructies op het domein zijn zeer sober van opzet alsook de zeven gebouwen die het keizerlijk paleis omvatten, dat voltooid werd in 1968. Het oude Fushimi yaguara gebouw en de drie verdiepingen hoge wachttoren uit 1659 zijn in tegenstelling tot het paleis zeer prachtig.

Wat we niet te zien krijgen is de officiële residentie van de keizer, dit deel is volledig afgesloten van de rest van het complex. Eerlijk we hadden er iets meer van verwacht, maar uiteindelijk zijn we toch op het grote plein voor het paleis geweest waar vorige maand de keizerlijke plechtigheid plaatsvond. Tijd voor koffie, en dit gaan we doen bij Starbucks maar wel op een speciale plaats namelijk nabij het legendarische Shibuya Crossing. Shibuya Crossing gelegen in het centrum van de wijk Shibuya is het drukste kruispunt ter wereld. Op spitsuren steken zo’n 2500 mensen tegelijk de zebrapaden over, een gigantische massa.

Vanop de tweede verdieping kunnen we de stroom van mensen aanschouwen en vragen ons af van waar blijven die maar komen. Net tegenover het kruispunt bevindt zich ook de belangrijkste ontmoetingsplaats van Shibuya het Hachiko Statue. Het Hachiko Statue, een standbeeld ter ere van de meest loyale hond van Japan. De Akita hond Hachiko kwam in de jaren twintig nog negen jaar na de dood van zijn baasje hem nog steeds opwachten aan Shibuya station. Hij is daarmee een symbool geworden van duurzame loyaliteit die in Japan zo sterk leeft.

Tot slot van de dag lopen we terug naar de metro via de Omotesando laan. Omotesando is een van de drukste winkelstraten met voornamelijk duur en trendy kledingwinkels, een beetje vergelijkbaar met de Parijse Avenue des Champs-Élysées.

 

Dag 7    Tokyo

Zaterdag 9 november

Bijna een week weg van huis en tot nu toe valt alles reuze mee. Vandaag staat onze derde uitstap op het programma, naar de kleinere tempelstad Kamakura ten zuiden van Tokyo . Vanmorgen terug vroeg op pad want de stad ligt op een uurtje rijden. Kamakura ligt aan de kust en is een geliefde bestemming van de mensen die de grootstad Tokyo even willen ontvluchten. Met een lokale trein rijden we tot Kita-Kamakura. Wat is het vandaag rustig, weinig volk in de trein en ook in de Engakuji tempel die we bezoeken lopen we haast alleen. Engakuji, dat helemaal in het noorden van de stad ligt is zou een van de mooiste van de stad zijn. Het complex straalt ultieme rust uit dit in tegenstelling tot de super drukke tempels in Nikko.

De tempel bezit een indrukwekkende houten toegangspoort en in een van de gebouwen zou een tand van Boeddha opgeslagen liggen helaas is de schitterend versierde zaal alleen van op afstand te bewonderen. Vlak in de buurt bezoeken we nog de Tokeiji tempel, ook hier heerst een serene stilte. In het kleine complex staan maar een paar gebouwen met op de heuvel een kerkhof.

Met onze JR pass rijden we verder tot in Kamakura, om dan over te stappen op de Enoshima Railway naar Hase. Daar staat de Grote Boeddha meteen de bekendste en drukste bezienswaardigheid van Kamakura. Daibutsu of de Grote Buddha is een hol bronzen beeld van meer dan 11m en een van de grootste boeddhabeelden in Japan. Via een smal trapje kunnen we binnenin een kijkje nemen, echt niets bijzonders.

In Hase ligt ook nog de Hasedera tempelop een steenworp van de Grote Boeddha. Hasedera heeft een schitterende aangelegde tuin met verschillende uitkijkplatformen waar we een uitzicht krijgen over Kamakura en de Grote oceaan. Daarnaast bezit de tempel een 9m hoog, elfkoppig met goud verguld houten standbeeld van Kannon de godin van de genade. Van Hase keren we terug naar Kamakura waar we het Tsurugaoka Hachimangu heiligdom nog willen bezoeken. Vanaf het station start een smalle drukke winkelstraat naar het schrijn. Het is vandaag zaterdag en je kan je amper een weg banen tussen de mensen massa, niet zo aangenaam.

Op een hoogte zien we het felrode paviljoen liggen en de brede trappen die er naartoe leiden. Eenmaal boven is er op het Maiden podium net een traditionele Japanse trouw ceremonie aan de gang, heel speciaal. De derde uitstap zit erop tijd om terug te keren naar Tokyo. Vanavond gaan we nog de wijk Akihabara even bezoeken een district in het centrum van Tokyo. Akihabara is het centrum van de elektronica winkels en de anime en manga vestigingen. Even lopen we de enorme Yodobashi elektronica winkel binnen, wat een overweldige keuze aan elektronische gadgets je daar kan kopen, onvoorstelbaar.

Uiteindelijk gaan we nog iets eten in de Kamiya bar nabij het Asakusa station, waar we proberen een gesprek aan te gaan met onze leuke Japanse tafelgenoten. Heel leuke avond na een paar lokale Denki Bran (45%) drankjes.

 

Dag 8    Tokyo

Zondag 10 november

Al onze laatste dag in Tokio, het was reeds een lastige week en vandaag gaan we het kalm aan doen. Wat langer slapen en daarna een rustig Japanees ontbijt. Wat een prachtige dag blauwe hemel en al 18° onvoorstelbaar. Met de metro rijden we naar het naar het gigantische Yoyogi Park en het lijkt wel een plek waar iedereen wil zijn vandaag, zoveel volk. In het Yoyogi Park met zijn brede wandelpaden is het heerlijk vertoeven. Binnenin het park bevindt zich de Meiji Jinggu inner garden die we doorlopen om uiteindelijk uit te komen aan het Meiji shrine.

Nabij het hoofdgebouw is er opnieuw een trouwfeest aan de gang, wat een ceremonie is me dit. Naast gebouwen zouden er in het gehele park meer dan 120000 bomen staan, allen geschonken door Japanners. We verlaten het park via de grote houten Torri of toegangspoort. Een laatste park het Shinjuku Gyoen NP dat we bezoeken in Tokyo ligt op wandel afstand hier vandaan. In het park staat een mooi Japans theehuis waar we de typische, naar spinazie ruikende, groene thee drinken met een stukje zoetigheid. Heel mooi om te eindigen deze middag.

 

Dag 9    Tokyo – Kanazawa

Maandag 11 november

Gisteravond aan de receptie onze koffer afgegeven zodat we de volgende drie dagen enkel met onze handbagage verder kunnen reizen. Als alles goed gaat dan zien we de koffer terug in ons hotel in Kyoto, duimen maar. Na het laatste ontbijt in Tokyo nemen we de Sinkansen naar Kanazawa gelegen aan de Japanse zee een rit van bijna 500km. De rit verloopt vlekkeloos en na twee en een half uur stappen we uit de trein aan de andere zijde van Japan. Kanazawa station is architecturaal en esthetische het mooiste station van Japan.

Eigenlijk is het station al een eerste bezienswaardigheid en visitekaartje van de stad. Met zijn indrukwekkende moderne massieve houten poort in de vorm van een traditionele torri heb je de indruk in een heiligdom binnen te stappen. Het mooie weer van de voorbije week zijn we echter kwijt, dit kon niet blijven duren, jammer. Als je weet dat het gemiddeld 180 regent in Kanazawa dan moeten we ook niet zo verwonderd zijn dat er een paar druppels vallen vandaag. Ons hotel heb ik zo gekozen dat het te voet van het station makkelijk bereikbaar is. Handbagage afgeven en de stad in. Heel handig is de loop bus die je langs de belangrijkste bezienswaardigheid brengt. Onze eerste stop is natuurlijk de Kenrokuen Garden, één van de meest imponerende plaatsen van Kanazawa.

De tuin behoort tot de top drie van landschapstuinen in Japan en is dan ook de reden waarom we Kanazawa bezoeken. Ongetwijfeld de prachtigste tuin die we tot nu hebben bezocht. De Kenrokuen Garden werd reeds in 1676 aangelegd en het gehele gebied bestrijkt zowat een oppervlakte van 10 hectare. De voorspelde regen blijft achterwege en het worden zeker prachtige foto’s, gelukkig maar. Vanuit de tuin kunnen we zo binnen lopen in het domein van Kanazawa. Het imposante kasteel ligt in een prachtig park in het centrum van de stad. Het kasteel is in de loop der eeuwen verschillende keren afgebrand maar werd in de jaren 90′ volledig in zijn oorsponkelijke staat gerenoveerd.

Gelukkig zijn we net binnen voor de bezichtiging van de prachtige houten zalen als een hevig onweer losbarst, het moest ervan komen. Na het korte onweer lopen we tot aan de Oyama-jinja shrine. Wat onmiddellijk opvalt is de unieke ingangspoort met bovenaan kleurrijke glasramen. Het ontwerp deels Japans deels Westers is uit 1875 van een Nederlandse architect. Met onze JR pass nemen we de bus tot in het Higashi Geisha District. Hier zijn de zogenaamde Chaya woningen terug te vinden die tot het cultureel erfgoed van Japan behoren. De historische stijl van huizen gekenmerkt door een houten rooster aan de buitenzijde van de eerste verdieping zijn uniek voor Kanazawa.

Reeds sinds de Edo periode (1600) hangt hier nog steeds een mysterieuze sfeer zeker met de traditionele geisha’s die we af en toe te zien krijgen. Kanazawa, stad met heel wat cultuur en geschiedenis vonden we zeker een stop waardig in onze rondreis. .

Hotel : Daiwa Roynet Kanazawa

 

Dag 10    Kanazawa – Takayama

Dinsdag 12 november

Na een dagje Kanazawa gaan we vandaag naar Takayama een historisch oude stad gelegen in de provincie Hida, ten zuid oosten van de Japanse Alpen. Met de shinkansen rijden we eerst tot Toyama waar overstappen op de tragere Limited Express Wide View Hida trein, met hele grote ramen zodat we heerlijk kunnen genieten van de passerende landschappen. Het begin van de trein route is niet zo spectaculair maar naar mate we Takayama naderen maken de weilanden en akkers plaats voor schilderachtige herfstkleurachtige uitzichten.

Echt een heel adembenemend mooie manier om naar Takayama te reizen, dit mocht zeker niet ontbreken op de rondreis. Net als gisteren ligt ons hotel in Takayama heel dicht bij het station. Deze namiddag staat een busrit op het programma naar de historische dorpen van Shirakawa-go. Maar eerst de handbagage afgeven en nog even het centrum verkennen. Als we richting het centrum lopen lijkt het stadje wel een bergdorp dat zo getransformeerd zou kunnen zijn uit de Oostenrijkse Alpen. Langs de rivier de Miyagawa lopen we tot aan de morning market, een lokaal klein marktje met voornamelijk groenten en fruit kraampjes.Takayama mag dan wel de grootste stad zijn van Japan qua oppervlakte, het is hier een stuk rustiger dan in Tokyo. Even na de middag nemen we de bus naar Shirakawa-go dat zo’n 35 kilometer ten noordwesten van Takayama ligt. Het is een dorp met meer dan 100 traditionele huizen met rieten daken, in het Japans bekend als gassho-zukuri. De busrit met, de enorm snel sprekende, hilarische Engelstalige gids Yacomoto doet er 50 minuten over. Voor we Shirakawa-go binnen rijden stoppen we eerst bij een uitkijkplatform waar we een panoramisch overzicht krijgen over het dorp met de achterliggende bergen.

In het dorp zelf krijgen we voldoende tijd om een wandeling te maken tussen de iconische huisjes. Het straatbeeld wordt volledig bepaald door de driehoekige houten huisje die sinds 1995 op de Unesco Werelderfgoedlijst staan. Een paar zijn ook te bezoeken, en wij lopen even binnen in het Kanda house. Wat verder zijn ze een huisje volledig aan het renoveren. Hier zien we duidelijk hoe het dakgebinte enkel met touwen aan elkaar wordt verbonden, waar het extra dikke rieten dak op komt te liggen. Dit soort gebouwen, gekenmerkt door hun steile rieten puntige daken zijn uniek in Japan en daarom zeker een bezoek waard.

Vanavond gaan we eens, op aanbeveling van de gids, het Hida beef proberen in een lokaal restaurant. Hida rundvlees is een zeer gewaardeerd merk van Kuroge wagyu rundvlees van zwartharig Japans vee. Het moet aan de strengste industriële normen voldoen qua textuur, kleur en aroma. Heerlijk gegeten vanavond zeker voor herhaling vatbaar.

Hotel : Kuretakeso Takayama Station

 

Dag 11    Takayama

Woensdag 13 november

Na de prachtige zonnige dag gisteren verblijven we vandaag nog in het stadje Takayama, ingeklemd tussen de bergen en bossen met prachtige herfst kleuren. Gisteren was een dag met nogal wat trein en bus vervoer, vandaag gaan we wat wandelen. We starten aan ons hotel en gaan dwars door het stokoude centrum, met zijn typische houten koopmanshuisjes. Als we langs de oude huizen passeren lijkt het of de tijd hier heeft stilgestaan, het centrum van Takayama is verrassend goed bewaard gebleven. Via de hoofdstraat lopen we verder tot aan het Sakurayama Hachimangu schrijn. Hier begint de gemarkeerde wandelroute Higashiyama Walkway. De mooie wandelroute gaat langs verschillende kleine heiligdommen, tempels, begraafplaatsen en de ruïnes van het voormalige kasteel van Takayama.

De route is zo’n 5,5 km lang en een aangename en rustige manier om het meer landelijke Japan te leren kennen. Het is net als gisteren een prachtige dag en we genieten volop van de omgeving. In het Shiroyama park, een grote groene ruimte op de heuvel gelegen, kunnen we in de verte een glimp opvangen van de Japanse Alpen. Even na de middag zijn we terug in het centrum voor de koffie met Japanse appeltaart. Voor deze namiddag staat enkel nog een bezoek op het programma naar Hida no Sato park. Het park ligt ongeveer 3 km ten westen van het centrum en is eigenlijk te voet bereikbaar. Nu hebben we er vandaag al een wandelingetje op zitten en de weg naar het park is tamelijk steil. Daarom kiezen we voor de bus die ons voor de ingang van het park afzet. Het Hida no Sato park is een domein waar een mooie verzameling oude traditionele huizen, met rieten daken te zien zijn. De huizen zijn zorgvuldig gereconstrueerd en liggen verspreid over het park met een centrale vijver.

Hier nemen we heel duidelijk onze tijd om de nodige foto’s te maken. Vanavond gaan we eten in een sake brouwerij. Takayama heeft nog een aantal traditionele ambachtshuizen die sake produceren, dus een goede plaats om die Japanse drank te proeven. In het restaurant proeven we drie verschillende soorten sake dry, medium en sweet en de sweet bevalt ons het best. Blijkbaar zou sake drinken, met mate natuurlijk het risico op kanker, hartinfarct en geheugenverlies beperken, gezondheid we nemen er nog een.

 

Dag 12    Takayama – Matsumoto

Donderdag 14 november

Onze JR pass kunnen we vandaag even niet gebruiken, de busrit van Takayama naar Matsumoto is niet gedekt door de pass. Vanaf het Takayama bus station vertrekken we met de Express bus van de Nohi Bus Line, die ons in minder dan twee en een half uur naar Matsumoto brengt. Matsumoto een stad in de Japanse Alpen, gelegen op 1500m hoogte is voornamelijk bekend voor zijn kasteel. Onderweg kunnen we genieten van de omgeving die in de herfst momenteel op zijn mooiste is.

De busrit verloopt vlot. Nog voor de middag kunnen we inchecken en onze handbagage in het hotel achterlaten. Klaar om de stad in te trekken . De enige reden dat we de stad Matsumoto bezoeken, is voor zijn beroemde Japanse Crow Castle. Het kasteel uit 1593 ligt midden in het centrum van de stad op slechts tien minuten lopen van ons hotel. Eerst lopen we wat rond in de tuin van het kasteel om de eerste foto’s te nemen. Het zwarte kasteel van Matsumoto is het oudste houten kasteel van Japan en het absolute hoogtepunt van de stad. Samen met nog vier andere kastelen staan ze gekend als de “National Treasures of Japan”. De omgeving getooid met herfst keuren, het water rondom het kasteel en de authentieke houten rode brug, kortom alle ingrediënten zijn aanwezig voor prachtige foto’s. Ook het weer valt reuze mee blauwe lucht, hier en daar een wolkje en 15°.

Tijd om naar binnen te gaan. Het kasteel van bijna 30m hoog, telt zes verdiepen en is een echte vesting, met op ieder verdiep de nodige smalle houten ramen, ooit gebruikt als schietgaten. Bij het betreden van het kasteel moeten de schoenen uit en langs de houten steile trappen klimmen we, op onze kousen tot op de zesde verdieping. In de zwart houten vertrekken hangt hier nog een sfeer van het authentieke Japan. Nadat we beneden terug onze schoenen hebben aangedaan wandelen we tot aan de schilderachtige Nakamachi-dori. In de korte ouderwetse winkelstraat Nakamachi-dori zijn voornamelijk souvenirwinkeltjes en kleine eetstalletjes te vinden. Tot slot gaan we nog een kijkje nemen tot aan het Inari heiligdom en het Jorinji Shrine met een mooie houten ingangspoort. Vanavond eten we in een lokale restaurant soba de specialiteit van de streek. Soba is een Japanse boekweitnoedel die zowel koud als warm wordt geserveerd. Wij eten de soba warm met eend en garnalen.

Hotel : Premier Hotel Cabin

 

Dag 13    Matsumoto – Kyoto

Vrijdag 15 november

Het wordt terug een prachtige dag en vanuit de ontbijt ruimte op de tiende verdieping hebben we prachtig uitzicht op Matsumoto en de achterliggende Japanse Alpen. Vandaag verlaten we de bergen rondom Matsumoto en reizen verder met onze JR pass naar Kyoto.

Het wordt een treinreis van iets meer dan drie uur met een overstap in Nagoya. Opnieuw een hotel aan het station waar onze grote koffer veilig en wel is aangekomen, gelukkig. Kyoto zou, naar men zegt de mooiste stad van Japan zijn en één van de meest cultuur rijke steden van de wereld. Die beweringen gaan we de vier volgende dagen eens uittesten. Kyoto, de oude hoofdstad van Japan barst van de tempels en deze middag starten we met een bezoek aan de Toji tempel. De Toji tempel ligt op wandelafstand van ons hotel en na de treinrit van deze morgen zijn we blij even een stukje te kunnen wandelen. Wat onmiddellijk in het oog springt op het tempelterrein is de beroemde vijf verdiepingen tellende pagode van 55m hoog.

De pagode zou aardbevingsbestendig zijn en is momenteel nog steeds het hoogste houten gebouw in Japan. Toegangkelijk is de pagode niet, enkel door vier kleine venstertjes is de benedenverdieping te bekijken. Tegenover de pagode staat de Kondo Hall, het grootste gebouw en belangrijkste tempel van de site. Binnen staat een groot houten beeld van Yakushi, de barmhartige Boeddha geflankeerd door twee kleiner beelden die zijn bedienden voorstellen. Vlak naast de Kondo Hall staat de kleinere Kodo Hall. Beide gebouwen werden volledig verwoest door een brand in 1486 en meer dan honderd jaar later opnieuw gereconstrueerd in de oorspronkelijke architecturale stijl. Kyoto heeft meer dan 15 bezienswaardigheden die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staan waaronder ook de door ons zojuist bezochte tempel. Na ons eerste tempel bezoek rijden we met onze JR pass naar de Gion wijk, toch super handig die pass. Gion ligt in het hart van Kyoto en is de uitgangsbuurt bij uitstek. In Gion het beroemdste geishadistrict van Kyoto heb ik een wandeling voorbereid die we gaan proberen te volgen. Aan het Minamiza Kabuki theater, met sierlijke gevel starten we. Een voorstelling van Kabuki, de Japans vorm van dramatische toneelkunst, laten we aan ons voorbij gaan. Via de rustige kleine tempel van Meyami Jizo, een oase van rust langs de drukke weg lopen we tot aan Hanami-koji. Hanami-koji een zeer toeristisch straatje met voornamelijk traditionele theehuizen en de populaire banketbakkerij Gion Sakai.

Hier drinken we koffie met een gebakje, super lekker maar wel wat prijzig. Verder in de wijk bezoeken we nog het tempelcomplex van Kennin-ji en Shimbashi-dori Street, waarschijnlijk de mooiste straat in heel Gion. Vlak naast de straat loopt het smalle Shirakawa kanaal, hele mooie lokatie.

Het is vandaag dorstig weer, tijd voor een drankje in Café Opal. Café Opal is een aangenaam jazz café in een oud houten herenhuis, heel gezellig. Voor de lange dag af te sluiten besluiten we nog een Miyako Odori dansvoorstelling bij te wonen in Gion Corner. De avondvoorstelling brengt een uur lang traditionele geisha dansen afgewisseld met oude klassieke Japanse muziek en een theeceremonie.

Hotel : Vischio Kyoto by Granvia

Dag 14    Kyoto

Zaterdag 16 november

Al twee weken van huis, en tot nu toe een heel mooie reis. Vandaag gaan we daar nog een hoogtepunt aan toevoegen namelijk de Fushimi Inari Taisha. De Fushimi Inari Taisha een van de beroemdste bezienswaardigheden van Japan, ligt wat uit het centrum van Kyoto maar is heel makkelijk te bereiken met de trein. Deze plek is wereldwijd bekend om zijn vele prachtige rode houten torri’s. Torri’s zijn heilige poorten die naar een tempel leiden en deze hier is opgedragen aan de Shinto God van de rijst. We zijn tamelijk vroeg aan de ingang van het complex aanwezig maar toch is het hier al heel druk. Fushimi Inari-taisha staat op de werelderfgoed lijst van UNESCO en is heel waarschijnlijk één van meest gefotografeerde plekje in Japan. We volgen gewoon de massa en na een paar honderd meter lopen we al onder de eerste lange gang met fel rood gekleurde torri’s, heel indrukwekkend.

De lange rijen met torri’s blijft maar aanhouden en ik ben ondertussen de tel kwijt geraakt. Sommigen beweren dat er meer dan 10000 torri’s verdeeld zouden staan over het heiligdom en anderen spreken dan weer over meer dan 30000. Eén ding is zeker het zijn er veel. En als je weet dat alle torri’s werden gedoneerd door bedrijven of families dan weet je dat, die massa rode bogen hier een aardige som vertegenwoordigd. Het hele tempelcomplex ligt op een heuvel en je mag wel zeggen dat de klim naar de top redelijk in de benen kruipt. Na meer dan tweeënhalf uur staan we terug beneden een beetje vermoeid maar voldaan. Een bezoek aan dit bijzondere heiligdom is een combinatie van fysieke inspanning, cultuur en natuur en mag in geen geval ontbreken als je in Kyoto bent. De rest van de dag willen we vullen met een bezoek aan Arashiyama een aangenaam, toeristisch district in de westelijke rand van Kyoto. Met de trein zo’n vijftien minuten verwijderd van Kyoto. Net als deze morgen een massa volk, we dachten dat het hier wat rustiger zou zijn, niets is minder waar. De menigte terug maar volgen zeker. Via de Saga Toriimoto, een uit de Meiji periode bewaard gebleven straat lopen we zo het bamboe bos binnen.

De bosjes zijn bijzonder aantrekkelijk en er loopt slechts één pad door, verloren lopen kan hier moeilijk. Ook Arashiyama is bezaaid met een aantal tempels we laten deze allemaal aan ons voorbij gaan met uitzondering van de Jojakkoji- tempel.

De rustig gelegen tempel op een berghelling heeft kleine aantrekkelijke gebouwtjes die nu het best tot hun recht komen tussen de bomen met prachtige herfstkleuren. Als laatste inspanning van de zeer zonnige dag lopen we over de iconische Togetsukyo brug naar de ingang van het Arashiyama Monkey Park. Nog niet helemaal bekomen van onze klim van deze morgen staat ons hier terug een stevig bergje te wachten. De top van het apen park bereiken we langs een steil kronkelend pad na een half uurtje wandelen.

Hier kunnen we een aantal Japanse wilde makaken in hun min of meer natuurlijk habitat bewonderen. Terug een heel mooie en afwisselende dag in Kyoto op naar de volgende.

 

Dag 15    Kyoto

Zondag 17 november

” Evacuate immediately, Evacuate immediately fire on the 7th floor ” met, die steeds zeer luide herhalend waarschuwing, werden we vannacht om 2u brusk wakker gemaakt. Gelukkig vals alarm maar toch houden we er een akelig gevoel aan over. Vandaag gaan we verder Kyoto verkennen met de bus en metro. Aan het station stappen we op de Kyoto City Bus 101 die ons naar één van de locaties brengt die op Unesco Wereld Erfgoed lijst staat namelijk Kinkaku-ji. Kinkaku-ji ook wel het gouden paviljoen genaamd is een prachtige oude tempel gelegen aan een kleine vijver. Net als gisteren, een menigte volk, iedereen wil precies hier zijn. Wanneer we de Kinkaku-ji te zien krijgen valt onze mond open van, wauw dit is het mooiste wat we al te zien kregen in Japan.

De locatie van de tempel is werkelijk fenomenaal, met de weerspiegeling van het paviljoen in de vijver en de bomen op de achtergrond. De tempel gebouwd in 1337 overleefde talrijke oorlogen maar werd uiteindelijk toch verwoest door een brand in 1950. In 1955 werd hij volledig herbouwd in de huidige structuur en pas toen werden de eerste en tweede verdieping voorzien van een laagje bladgoud. Voor ons staat dit tempeltje op nummer 1 van de mooiste bezienswaardigheden in Kyoto, maar wie weet wat er nog volgt. Een bezoek van zowel een gouden paviljoen als een zilveren in de zelfde stad, ja het kan in Kyoto. Het zilveren paviljoen dat aan de andere kant van de stad ligt bereiken we met bus 102. De Ginkaku-ji tempel of het zilveren paviljoen is niet zo druk bezocht blijkbaar als zijn gouden tegenhanger. Over hoe hij aan de naam zilveren paviljoen komt doen verschillende verhalen de ronde, een feit is zeker aan de tempel zelf is geen spoor van zilver te bekennen. De eerste aanblik van de tempel viel wat tegen maar de prachtige mostuin en de droogzandtuin maken veel goed.

Bij het verlaten van de Ginkaku-ji tempel starten we met de Tetsugaku no Michi, een wandeling langs een kleine kanaaltje. Het wandelpad, ook wel het Filosofenpad genaamd is een aangename wandeling en volgt de route die de filosoof Nishida Kitaro dagelijks nam van de universiteit naar zijn huis. Langs de route liggen talrijke restaurantjes, souvenirwinkeltjes en hier en daar een kleine tempel.

In slechts ééntje ervan lopen we even binnen namelijk de Honen-in tempel. Aan het eind van het Filosofenpad zien we een massa mensen binnen gaan in de Eikando Zenrin-ji tempel. We besluiten de massa maar te volgen en we krijgen vandaag voor de tweede keer een wauw gevoel. Eikando die oorspronkelijk niet op ons lijstje stond van te bezoeken tempels verrast ons geweldig. Blijkbaar is de tempel zeer beroemd om zijn prachtige herfstkleuren en daarvan konden we met volle teugen van genieten. Een heel fotogenieke plek in het complex is de Hojo vijver met een klein heiligdom in het midden en twee kleine bruggetjes.

Qua herfstkleuren is de tempel echt een topper, we blijven maar foto’s maken. De Eikando Zenrin-ji tempel ligt vlak naast het grote Nanzenji tempelcomplex waar we vlug nog even doorwandelen vooraleer we de metro terug naar het hotel nemen.

 

Dag 16    Kyoto

Maandag 18 november

Na een rustige nacht zonder brandalarm kunnen we vandaag beginnen aan onze vierde dag Kyoto. Starten met nog een tempel, waarom niet. Hopelijk wordt het niet zo druk als gisteren, gelukkig het is wat kalmer aan de bushalte. Een korte rit brengt ons naar Gojozaka vanwaar het nog een aardige klim is tot aan de ingang van de Kiyomizu-dera tempel. Het weer, is wat bewolkt en minder zonnig dan de vorige dagen maar het is nog steeds heel warm, zo’n 20°. Kiyomizu-dera, met zijn fel rode toegangspoort en pagode staat sedert 1994 op de Unesco Werelderfgoedlijst.

Heel merkwaardig is hoe het podium van het volledige houten hoofdgebouw op ingenieus wijze door gigantische palen 13m boven de grond zweeft. Het houten podium en de aanpalende hoofdzaal werden immers gebouwd zonder het gebruik te maken van spijkers of schroeven. Wetende dat Japan af en toe geteisterd wordt door een aardbeving is het onvoorstelbaar dat het huidige gebouw er nog staat als een rots in de branding. Onderaan de centrale hal ontspringt een waterbron uit de bergen, die zich verdeeld over drie afzonderlijke fonteintjes. Menige mensen staan in de rij te wachten om water van de bron te drinken. Het verhaal gaat dat bij elke waterstroom een andere wens hoort. De keuze aan hen om te kiezen voor ofwel een lang leven, succes op school of geluk in de liefde.

Onze volgende bezienswaardigheid het kasteel Nijo, staat net als de Kiyomizu-dera tempel sedert 1994 op de Unesco Werelderfgoedlijst. Het gehele kasteelterrein is omgeven door grachten en binnen opgesplitst in twee afzonderlijke delen met bijhorend tuin. Via de mooie Chinese Karamon poort betreden we de Ninomaru het eerste gedeelte van het complex. Het grote paleis is toegangkelijk voor het publiek en lopen we dan ook, zonder schoenen, helemaal door.

De talrijke kamers waarvan de vloer bedekt is met tatami hebben mooi gedecoreerde plafonds en eenvoudige maar mooie geschilderde wanden en schuifdeuren. Net buiten het paleis bevindt zich de traditionele Japanse landschapstuin die we doorwandelen tot bij de Honmaru. De Honmaru, het tweede gedeelte van het complex staat volledig in de steigers en is dus ook niet toegangkelijk voor het publiek. Wel toegankelijk zijn de tuinen en de verhoogde funderingen van de voormalige kasteeltoren. Afsluiten voor vandaag willen we met een bezoek aan het keizerlijk paleis.

Helaas is het paleis, dat midden in het ruime stadspark Kyoto Gyoen ligt, vandaag gesloten. Na vier goed gevulde dagen Kyoto besluiten we maar om het hier bij te laten en op ons gemak terug te keren naar het hotel.

 

Dag 17    Kyoto – Hiroshima

Dinsdag 19 november

Vier dagen Kyoto was misschien onvoldoende maar ik denk dat we toch min of meer de hoogtepunten hebben gezien. Alle tempels, heiligdommen en musea bezoeken daar heb je denk ik minstens anderhalve week voor nodig, op naar Hiroshima. Gisteravond hebben we terug onze grote koffer afgegeven in het hotel, zodat die kan worden doorgestuurd naar Osaka. De rit met de shinkansen van Kyoto naar de bruisende havenstad Hiroshima duurt iets meer dan twee uur (380km), zalig reizen toch met de trein in Japan. Hiroshima zal voor altijd getekend blijven door de vreselijke nucleaire aanval tijdens de Tweede Wereldoorlog. Gezien de impact die de atoombom heeft gehad op de stad is de grootste trekpleister dan ook het Vredesmonument van Hiroshima. Met de bus kunnen we vanaf het station gratis met onze JP pass naar het vredespark. Bijna onmiddellijk nadat we van de bus stappen zien we de Peace Memorial Genbaku Dome.

De Genbaku Dome was na de val van de eerste atoombom “Little Boy” op 6 augustus 1945 een van de enige recht staande bouwwerken in het gebied. Om het vreselijke verleden en een krachtig signaal naar de toekomst te geven, werd besloten om de Dome te bewaren in de toestand als net na het bombardement. Een heel grimmig gevoel. Het resterende gebouw werd samen met het puin dat nog rondom de Dome ligt uitgeroepen tot werelderfgoed van Unesco. Als we de Motoyasugawa rivier oversteken wandelen we zo het vredespark binnen. Naast een replica van de bom op een hoge mast staat de vredesklok die je zelf kan luiden.

Wanneer we wat verder wandelen in het park komen we aan het Kindervredesmonument, dat een meisje met uitgestrekte handen uitbeeld met een kraanvogel. Het monument ter ere van Sasaki Sadako (1943-1955) werd onthuld op 5 mei 1958. Het meisje Sasaki Sadako overleefde in eerste instantie de ramp maar werd uiteindelijk getroffen door leukemie en overleed op twaalfjarige leeftijd. Uiteindelijk werd ze een legende door het verhaal met de origami kraanvogels. Sasaki Sadako geloofde, als ze 1000 kraanvogels van papier kon vouwen ze zou genezen, ze vouwde er uiteindelijk meer dan 1300, helaas. Midden in het park brand ook nog steeds een vredesvlam die men enkel wil doven als alle nucleaire wapens de wereld uit zijn. Verder staat er nog een cenotaaf in één lijn met de vlam en de dome. Als slot bezoeken we nog het Vredesmuseum, dat aan de hand van foto’s, video’s en persoonlijke bezittingen van slachtoffers de gevolgen van die apocalyptische verwoesting in beeld brengt, heel pakkend. Voor het vredespark en museum hebben we ruim onze tijd genomen en na de koffie bezoeken we nog het kasteel van Hiroshima.

Het kasteel is niet het originele kasteel uit 1589 daar het net als de rest van de stad volledig werd verwoest in 1945. Enkel de grondvesten zijn nog enigszins zichtbaar. Op de terugweg naar ons hotel ligt de Shukkeien tuin, nog een Japanse tuin die we aan onze collectie willen toevoegen. Na het bezoek aan de oorlogsmonumenten is de tuin een ware verademing van rust.

Langs het pad dat zich rond de vijver slingert genieten we van de verschillende aspecten van de landschapstuin, een echt juweeltje. Vanavond eten we Okonomiyaki een typische gerecht die heel populair is in Japan maar voornamelijk in Hiroshima. Het is een soort van opgevulde pannenkoek met groene kool, noedels, vlees, garnalen en inktvis gebakken op een teppan plaat, super lekker.

Hotel : The Royal Park Hiroschima Riverside
 

Dag 18    Hiroshima

Woensdag 20 november

Van ons bezoek aan het Vredesmuseum gisteren zijn we nog steeds niet bekomen. De afgrijselijke beelden die we daar te zien kregen zullen nog wel een tijdje door ons hoofd spoken. Het moet verschrikkelijk geweest zijn hoe Hiroshima er uitzag na de explosie van de uraniumbom en uiteindelijk aan meer dan 230 000 mensen het leven koste. Als we vandaag door de straten van de stad zullen lopen zal de gedachte aan die gruwelijke periode overvloedig aanwezig zijn bij ons. Deze morgen plannen we een uitstap naar het kleine tempel eiland Miyajima. Het eiland ligt slechts op een klein half uurtje met de trein van Hiroshima verwijderd. Aangekomen aan Miyajimaguchi Station moeten we nog een kort wandelingetje doen naar de veerboot die ons naar het eiland brengt. De volledige route inclusief veerpont is gedekt door de JR pass. Miyajima ook Itsukushima genoemd ligt recht voor de kust van Hiroshima en is een must om te bezoeken wanneer je in Hiroshima bent. Vanop de veerpont kunnen we al de trekpleister zien van het eiland namelijk de grote Itsukushima torri die nu, bij laag water, te voet te bereiken is. Bij hoog water deze namiddag zal de torri half onderwater komen te staan en de indruk geven dat hij aan het zweven is boven het water. Helaas staat de grote rode torri volledig ingepakt ter reparatie, heel jammer. De rest van de dag blijven we op het eiland en willen naar de top van Mount Misen gaan op de 535m hoogte.

Doordat we de vorige dagen al wat kilometers in de benen hebben besluiten we het ons wat gemakkelijk te maken. Met de gratis shuttle bus gevolgd door de kabelbaan, bereiken we vlot Shishiiwa station gelegen op 430m, tot zover geen enkel probleem. Nog goed 100m te klimmen naar Mount Misen Observation station. Het pad gaat echter terug een stuk naar beneden om daarna stijl omhoog te gaan, geen gemakkelijke weg.

Eenmaal boven krijgen we in ruil voor de inspanning een schitterend zicht op de baai. Nu terug naar beneden, een daling van meer dan 10km, op papier leek dit maar een kort stukje. Het pad is eerder moeilijk te bewandelen en we doen er toch bijna twee uur over, helemaal niet gemakkelijk.

Terug beneden vinden we toch nog de kracht om een bezoek te brengen aan de Daisho-in Temple en het Itsukushima Shrine. Genoeg gewandeld voor vandaag terug naar de veerpont. In het toeristische deel van het eiland komen we heel veel wilde herten tegen die gewoon langs de straat lopen en op zoek zijn naar eten. Voor we echter het eiland verlaten eten we nog oesters, de specialiteit van hier.

In het gekende barbecue restaurant Kaki-ya krijgen we een portie oesters voorgeschoteld die op verschillende manieren zijn bereid. Na een zware afdaling, een lekkere en mooie afsluiter.

 

Dag 19    Hiroshima – Okayama – Himeji

Donderdag 21 november

.. .

Hotel : Daiwa Roynet hotel Himeji

Dag 20    Himeji – Osaka

Vrijdag 22 november

.. .

Hotel : Mystays Premier Dojima

Dag 21    Osaka

Zaterdag 23 november

.. .

.

Dag 22    Osaka

Zondag 24 november

.. .

.

Dag 23    Osaka

Maandag 25 november

.. .

.

Dag 24    Osaka – Brussel

Dinsdag 26 november

.. .